La Noche del Virgen (2016)

Batshit crazy! Wie de synopsis leest, zal waarschijnlijk een hele flauwe tienerkomedie voor zich zien met wat horror invloeden, maar niets is minder waar. Wat je wel krijgt is een enorm duistere, zwart-komische, over de top absurde en hilarisch smerige bende. Lang geleden dat ik zo hard heb moeten lachen, die bevalling was er echt ver over Een redelijk zeldzame bijkomstigheid is dat het visueel érg fijn is. Niet alleen het solide camerawerk, warme en sfeervolle belichting en stijlvolle grading zorgen daarvoor, maar met name de aankleding van het appartement is fantastisch! Wat een smerige, vuige bende is dat zeg... Je kunt het bijna ruiken.

Misschien qua speelduur iets te lang (het middenstuk met name), maar ergens is het ook wel fijn dat er iets meer tijd wordt gepakt om de setting helemaal te benutten. En bovendien wordt je in het laatste half uur fijn beloond voor je 'geduld'! Dit is er ééntje voor de (horror)liefhebbers die graag iets alternatiefs zien en van een flinke dosis zwarte humor houden (ik weet wel een paar users die hier enthousiast van worden). Dikke 4*.

Eindelijk weer eens een Spaanse film die uit het brave genrewerk keurslijf breekt. Wat mij betreft mogen ze de ultra degelijke spookhuishorrortjes vaarwel zeggen en op dit elan verdergaan. Heb wel even getwijfeld tussen 3,5* en 4*, want een film zonder fouten is dit niet. De aanloop duurt toch echt wat te lang. Of San Sebastian had de film wat in kunnen korten, of simpelweg de remmen wat eerder los mogen gooien. Zeker het meer 'normale' gedeelte komt niet echt over dankzij het lichtelijk debiele acteerwerk.

Gelukkig wordt je geduld inderdaad beloond, want bepaalde scenes in het tweede uur zorgen er toch voor dat ik lager dan 4* niet over m'n hart kan krijgen. Absurd, smerig, maar bovenal hilarisch. De absurde bevalling is natuurlijk een voor de hand liggend hoogtepuntje, maar de 'i want your dick' scene met de baby was echt de spreekwoordelijke kers op de taart wat mij betreft . Zo zwart-komisch zie je ze niet vaak.

De gore mag er wezen maar gelukkig wordt de aandacht niet enkel daarop gevestigd. Visueel is het namelijk ook sfeerrijk genoeg. Sterk belicht en inderdaad, de smeuïgheid in dat appartement is uiterst voelbaar. Af en toe komen er ook wat aardige soundscapes opdraven, al had de soundtrack van mij in z'n geheel wel iets aanweziger mogen zijn. Had nog net dat beetje verschil kunnen maken.

Verder een heerlijk bizar werkje. Dank nog voor de tip .

De opening credits zijn ergerlijk. De film begint met twee irritante presentatoren die een overdreven ‘komisch’ een-tweetje hebben over een hoop onzin, maar ook over baby’s. Daarbij refereren zij aan de film Rosemary’s Baby van Polanski, waarvan het thema op een bepaalde manier tevens het thema van deze film is. De twee personages keren in de film gelukkig niet weer terug. Het overdreven komische toontje dat de twee aanslaan keert in de film en in de dialogen eveneens niet terug, maar geeft wel een waarschuwing af voor de humoristische inslag van de film, die van de zwartgallige en absurdistische soort is.

Het is een horror/comedy, waarbij ik het woord horror expres voorop zet. Het is een duistere film vol zwarte humor. Veel van die humor kun je kenschetsen als zijnde humor die het gebied onder de gordel als bron gebruikt. In die zin houdt de film zich niet in. Zo is het tonen van bodily fluids als humoristisch en gorish element indrukwekkend. Tijdens afschuwwekkende gebeurtenissen vloeit allerhande lijfelijk vocht in overdaad. Het is horror en het is huiveringwekkend grappig.

Behalve de eerste scènes speelt de meeste film zich af in een appartement met enkele kamers. Het is er schemerig en vervuild. De kamers zijn gedrenkt in een bruingelige waas die een duistere uitwerking bewerkstelligt. Een onwerkelijke en benauwende atmosfeer steekt de kop op. De mannelijke hoofdpersoon (Nico) bespeurt dat ook, maar hij is hier alleen maar om met de bewoonster (Medea – what ’s in a name) te kunnen neuken, dus negeert hij de slechte voortekenen en vlucht niet weg, maar houdt stand. Dat is goed voor de film en ook erg logisch, want Nico is per slot van rekening de maagd uit de filmtitel en zijn kans op het verliezen van zijn maagdelijkheid laat hij zich niet door futiele hygiënische issues ontnemen.

Ondertussen beweegt het verhaal zich in een traag tempo voort. Soms bijna te traag, als de focus op het hoofdverhaal op momenten helemaal wegvalt en de film zich verliest in mooie stemmige plaatjes en afleidende zijsporen. Die voelen aan de ene kant vervelend want de kunstzinnige en merkwaardige uitstapjes wekken lichtelijk ongeduld op. Ze belemmeren de handelingssnelheid van de personages en daarmee een vloeiende voortgang van de hoofdlijn, die erg intrigeert.

Aan de andere kant zijn de kunstzinnige haltes ook niet heel vervelend, want de plaatjes en situaties leveren een wezenlijke bijdrage aan de beklemmende atmosfeer en aan de bizarre bochten die het hoofdverhaal meer en meer neemt.

Het duurt even voordat het vizier volledig op het hoofdthema wordt gericht en de gekte je in alle hevigheid om de oren vliegt. Het wachten meer dan waard. Indrukwekkend in al zijn smerige pracht is het absoluut.