Los Olvidados (2017)

Tof! Sprong nog net geen gat in de lucht toen deze gewoon in de schappen stond bij Boekenvoordeel. Ik was namelijk zeer gecharmeerd van Onetti's krakerige ode aan de giallo: Sonno Profondo (2013) (4*) en Francesca ligt al een tijdje klaar op blu-ray.

Het kan verder toeval zijn, maar van de Zuid-Amerikaanse films die ik de laatste tijd heb gezien, gebruiken ze opvallend vaak de Texas Chainsaw Massacre blauwdruk. Van de look & feel van de film (kleur, filters, art department), de klassieke slasher-achtige verhaalstructuur, tot aan iconische elementen (het busje, de scene aan tafel...) en in dit geval ook nog wat smakelijk snijwerk met een zaag. Het ligt er in ieder héél dik op (meer dan bijvoorbeeld Sendero (2015) en Condado Macabro (2015) ), maar dat werkt wel in het voordeel van Onetti, zoals dat ook al het geval was met zijn debuutfilm.

Het ziet er af en toe prachtig uit, de locatie is daarin goud waard en het kleurgebruik zeer passend. Nog een beetje gekloot met wat filtertjes en andere visuele trucjes (de rode freeze frames... ik vind het te gek ). En toch sluipen er een paar scenes / shots tussen die net wat minder aandacht krijgen -uiteraard budget gerelateerd-, maar Onetti heeft een solide technische basis en lijkt ook gewoon een liefhebber die het genre begrijpt. What the Waters Left Behind kent enkele prachtige sets, lompe gore en overtuigende freaks, maar wisselt audiovisueel iets teveel in kwaliteit om écht te overtuigen. Ééntje voor de genrefan die het al tig keer heeft gezien en het nog steeds niet zat is

Deze horrorfilm doet een paar dingen heel goed. Zo is de setting van het apocalyptisch niemandsland van het stadje Epecuén (een toeristisch dorpje in Argentinië) dat in 1985 verwoest is door een overstroming, prachtig in beeld gebracht. De film maakt gebruik van warme, felle kleuren en dat verwacht je niet van een brute slasher. Naast de fraaie beelden vallen ook de special effects op. Het geweld wordt vaak bruut in beeld gebracht. Qua gore zit het dus ook wel goed met deze film. Het is dan ook heel erg jammer dat er verder alleen maar de standaard-slasher-film-elementen langs komen. Domme personages in een busje die op weg zijn naar ergens, de stop bij het vieze tankstation met creepy bewoners en de nodige liefdesperikelen tussen de dames en heren. En heel veel TCM! Luciano en Nicolás Onetti schotelen de kijker (vrij laat en het is dan dat het slordig begint te worden) met deze film wel een fijn ‘gore’-gehalte voor (had wat ruiger gemogen) maar meer dan een toffe horrorfilm wordt het niet.

Leuk.

Verwijst qua stijl vooral naar de brute horror van een dikke 10 jaar geleden. Wat aangescherpte kleuren, lekker aftands en vuil en hier en daar wat gestileerd geklooi. Zo af en toe kan ik het best nog smaken. Qua opzet is het veel eerder een TCM clone, met een hoop iconische TCM dingetjes die ook hierin terugkomen. Vooral de tafelscene is een weggevertje, maar er zijn wel meer details.

Het slachtvee is redelijk lomp en voegt niet zoveel toe, de bad guys zien er gelukkig wel smerig en luguber uit. Ook de setting is geniaal, al moet ik wel zeggen dat de shots van bovenaf er veel cooler uitzagen dan die vanop de grond. Het lijken soms wel verschillende plekken, daar had dan net iets meer mee gedaan mogen worden.

Het is een beetje jammer dat de film verder aan de brave kant is. Hoe aftands en smerig alles er ook mag uitzien, de gore is redelijk tam, ook de crazies zijn net niet overtuigend genoeg voor een hogere score. Het vermaakt allemaal wel, maar de standaard die 10 jaar geleden gezet werd daar raakt men nergens aan.

Toch blijven die Zuid-Amerikaanse horrors wel de moeite. Met een beetje vertraging lijkt het wel, maar het is positief simpel en effectief, iets wat je tegenwoordig niet zo héél vaak meer tegenkomt.

3.0*

Epecuen looks like the scene from a movie.

A horror movie...

De broers Onetti hadden zich er makkelijk vanaf kunnen maken door de film “The Texas Chainsaw Massacre” te dubben naar een Argentijnse versie. Want om eerlijk te zijn, deze film “Los Olvidados” is bijna een perfecte kopie van deze legendarische film. Alleen de locatie en geflipte personages wijken af. Het hele verhaal situeert zich in Argentinië. Meer specifiek in Villa Especuén. Een stadje in de provincie van Buenos Aires dat in 1985 volledig opgeslokt werd door een zoutmeer na een periode van overvloedige regenval. De gebruikte beelden zijn dus authentiek. Zelfs het slachthuis (Matadero) dat in deze film te zien is, staat daar nog als een eenzame getuige van de vreselijke ramp. Toch een voordeel voor de filmmakers. Ze hebben serieus kunnen besparen op het budget voor het decor.

Om nu te zeggen dat “Los Olvidados” een complete tegenvaller is, is ook een beetje overdreven. Toegegeven, een prijs voor originaliteit zal het zeker en vast niet in de wacht slepen. Letterlijk alle items die noodzakelijk zijn om een film gelijkaardig aan dat van “The Texas Chainsaw Massacre” te maken, werden op een lijstje afgevinkt. Je hebt het gammele busje gevuld met een bonte verzameling mensen die onderweg zijn naar Especuén om een documentaire te maken over dit verzopen stadje. Dat hun gecummuleerd IQ dat van een hamster hoogstwaarschijnlijk niet overstijgt, was te verwachten. En vanzelfsprekend zitten er twee van die snollen bij die zeker niet zouden misstaan op één of andere Argentijnse straathoek. Zij zorgen voor het erotische gedeelte waarbij een minuscuul kort jeansbroekje niet mocht ontbreken. Verder zit er in dat gezelschap nog een irritante regisseur. Een vrouwelijke getuige van de ramp, die nog het zinnigste overkomt. Een serieuze medewerker die blijkbaar met tegenzin meegaat en continu in een schetsboek ligt te kribbelen. En een bruingebrande, gespierde jonge macho die dienst doet als chauffeur en constant lonkt naar de vriendin van de regisseur. Zo gauw deze bende is voorgesteld kan je beginnen met het gissen naar wie het nu zal overleven.

Echt lang wachten moet je niet om voorgesteld te worden aan enkele lugubere figuren die in een vervallen, smerig onderkomen wonen en wiens uiterlijk boekdelen spreekt. Een allegaartje van vreemde snuiters die er onverzorgd en geschift uitzien. Dat deze achtergebleven, ongeciviliseerde figuren voor problemen zullen zorgen, is zo klaar als een klontje. En vanaf dan transformeert deze film van een gemoedelijke road-movie naar een bloederige slasher. En datgene wat noodzakelijk is voor dit soort film ontbreekt zeker en vast niet. En dat zijn gore, wansmakelijke beelden waarbij scherpe voorwerpen en accessoires van een echt slachthuis met enthousiasme worden gehanteerd. Het zijn wel geen overdreven, misselijkmakende beelden. Het zijn gewoonweg brutale, “right in your face” fragmenten.

Spijtig genoeg zijn de briljant in beeld gebrachte taferelen van Especuén en de bloederige fragmenten niet voldoende om er een grootse film van te maken. De montage was soms wel erg verwarrend. Het leek wel alsof er kleine gedeeltes weggeknipt waren. Precies alsof de censuurcommissie ingegrepen had. Ook waren er betekenisloze scenes die louter en alleen dienden om het op te vullen. Zoals de in bikini dansende deerne. Het leek wel uit een amateuristische gemaakte videoclip van een lokale Argentijnse hiphopper. De plotwending op het einde was ook enorm voorspelbaar. En de beelden gemaakt met behulp van een drone is ook iets wat me stilaan de strot uitkomt. Het levert wel enkele hallucinante beelden op. Maar tegenwoordig wordt dit te pas en te onpas gebruikt in films.

Al bij al is deze film een aanrader voor de fans van dit welbepaald horrorgenre. Het acteerniveau was niet schrikbarend laag. De krankzinnige familieleden zagen er op bepaalde momenten wel echt angstaanjagend uit en handelden op een schizofrene, psychotische manier. Vooral het hoofd van de familie was compleet gestoord. En van de oude vrouw kreeg ik koude rillingen. Ook de aankleding van de plaats waar de familie hun gestoord leven leiden was geslaagd te noemen. Een wansmakelijk oord vol smerigheden en bloedstollende rekwisieten. Spijtig genoeg is dat ook het enige wat ik me zal herinneren van deze gemiddelde film. Hadden de makers er wat meer Argentijnse eigenzinnigheid in gestoken, dan was het eindresultaat misschien wel veel beter.

2.5*

Overall een prima film, al balanceert het vaak tussen (net) wel en (net) niet. Plot scoort een originaliteit van nul komma nul en de humor is wat flauwtjes cq braaf. Anderzijds is het leuk geschoten, zit de vaart er prima in en laat de regisseur toch nog even zijn tandjes zien.

Leuk ook dat de DVD Nederland heeft weten te bereiken. Pluspuntje in het langzaam verdwijnende DVD-tijdperk. Lof daarvoor!

Lekker broeierig slashertje van de Onetti broertjes. Veel originaliteit valt er niet te bespeuren, maar wat wel snel opvalt is dat het er visueel allemaal een stuk slicker uitziet dan de meeste genrebroeders. Lekker fel kleurenpalet, geklooi met filters, sfeervolle belichting en een toffe setting maken hier ondanks alle evidente clichématigheid een genietbaar filmpje van. De Onetti's slagen er verder ook goed in die typisch smerige, vuile TCM vibe over te brengen, al valt het qua gore uiteindelijk (helaas) reuze mee. 3*.

Eens met mijn voorganger waar de gore gezien de opzet best wel mee valt. Als je toch kiest voor deze opzet, mag het ook allemaal nog wat ruwer, bloederiger zijn. Het slot viel me wat tegen, al zit er wel een verrassend element bij die je niet ziet aankomen. Iets te snel afgehaspeld naar mijn mening. Pluspunt vond ik ook de locatie. 6/10

Argentijnse 'The Texas Chain Saw Massacre'.

Deze film leek mij wel een leuke introductie in het werk van de gebroeders Onetti.

Het gebruik van historische locaties voegt altijd een extra dimensie toe. Hier wordt Epecuén gebruikt; een toeristisch dorpje dat in 1985 getroffen werd door een overstroming. Een filmcrew reist af naar dit verlaten dorpje om een documentaire over deze ramp te maken, maar zo verlaten blijkt het dus niet te zijn...

Zoals elke horror weet je dat de spanning eerst geleidelijk opgebouwd moet worden voordat het los kan gaan. Jammer genoeg gooit de brakke montage roet in het eten. Het is alsof men niet voor een eenduidige stijl kan kiezen. Dit resulteert zich in rare filters en scènes die louter dienen als vulling om de speelduur te kunnen rechtvaardigen.

Qua pacing loopt het allemaal niet even lekker, vooral als je merkt dat er stukken ontbreken die zouden zorgen voor een betere vertelstructuur. Je zou dan verwachten dat het met de gore wel goed zit, maar ook daar kom je bedrogen uit. Het merendeel blijft namelijk vrij tam en de bad guys laten ondanks hun gestoorde voorkomen nauwelijks een indruk achter.

Al met al is 'Los Olvidados' een aardige poging van de gebroeders Onetti om hun eigen versie van 'The Texas Chain Saw Massacre' te maken, maar echt beklijven doet het niet.

Kleine 2,5 sterren.

Fuck wat sterk hey deze Argentijnse Texas Chainsaw Massacre variant.

Allereerst prachtig geschoten. Beeldige locaties ook die optimaal benut worden. Zo'n nachtelijk shot van dat grote slachthuis, vanachter groots belicht plus met rookmachine..... Dan glij ik bijna uit m'n stoel van genot joh.

Af en toe wordt het iets TE try hard artsy, de zoveelste shot van vrouwelijk schoon met misplaatste rockmuziek bijvoorbeeld. Maar daar tegenover staat dan weer wel bijvoorbeeld die rode freeze frames (zocht naar een toepasselijk woord en zag dat TonyPulp het ookal benoemd had) die echt waanzinnig tof zijn, al moet je er wel van houden.

Chucho Fernandez acteert fantastisch als mentaal debiele, rauw-vlees etende freak. De look van de de hele familie is tof, hoe ze te werk gaan is gruwelijk en ziek. Het is geen splatter fest maar de aanwezige gore is rauw en overtuigend.

Het einde is ietwat onbevredigend en abrubt en de characters hadden iets sympathieker mogen zijn, maar buiten dat en de af en toe onnodige sequenties met die rock muziek heb ik bijzonder weinig te klagen. Voor genre fans eentje om je vingers bij af te likken. Vooral als je de gekte van Hooper's Chain Saw Massacre of Zombie's House of 1000 Corpses kan waarderen. Toekomstige cult classic dit.