Condado Macabro (2015)

Te weinig 'eigen'. Zuid-Amerikaanse horror is regelmatig om te smullen. Lekker groezelig, smerig en vaak wordt er goed omgesprongen met een laag budget. Een kwaliteit die in dit genre eigenlijk niet mag ontbreken. Mijn favoriete land wat dat betreft is Argentinië: alles van Bogliano, de Plaga Zombie-reeks,

Sonno Profondo (2013) ... stuk voor stuk geweldig en verrassend authentiek.

Deze Braziliaanse genrefilm kampt helaas met een gebrek aan eigen input. Het is een Texas Chainsaw-film in hart en nieren geworden en überhaupt heel erg trouw aan de Amerikaanse horror cinema. Voor wie op zoek is naar Braziliaanse horror, kan zich misschien beter bezighouden met wat oude Coffin Joe films!

Hier wordt je vooral getrakteerd op een groepje jongeren, een Leatherface-kloon en een tweetal clowns in de mix. De verhaalstructuur van heen-en-weer springen van actual (politie-onderzoek) naar de gebeurtenissen, kan ik sowieso zelden waarderen. Ook hier voegt het weinig toe en echt grote verrassingen liggen er ook niet op de loer. Als het dan (na een uur!) eindelijk losbarst, komt het gebrek aan budget pas echt naar boven. Hoewel er wel dappere pogingen worden ondernomen om er nog wat bloederigs van te maken, is het niet allemaal even overtuigend, met name wat betreft het sounddesign.

Verder nog wat kleine irritaties zoals de lelijke vignette (de hele film lang) en andere geforceerde stilistische keuzes zoals grove filmgrain (af en toe) en filmburn + transities in die stijl. Het hoeft van mij niet per se, maar ben er ook niet allergisch voor. Gemiste kans, maar een dappere poging resulteert wel in een aardig tussendoortje.