Stephanie (2017)

Fijn.

Als genre-aanduiding staat er weer drama/horror, die aanduiding is verder ook terecht, maar Stephanie is geen moderne genremix. Het is een film die horror en drama netjes balanceert en die balans tot het einde levendig houdt, geen geforceerde genreswitches halverwege dus.

Goldsman toont zich verder een kundig horror regisseur. De opzet is mysterieus, het mysterie wordt aardig in leven gehouden en wanneer alles uiteindelijk op tafel ligt, blijkt er nog voldoende spankracht in te zetten om ook het einde boeiend te houden. Goldsman laat telkens net genoeg los, weet sommige zaken voldoende in het midden te houden en vervalt niet in een plotje dat al 100 keer verteld is.

Verder ook stijlvol in beeld gebracht en goed geacteerd. De film misschien wat echte uitschieters, Amerikaans Hollywood loert vaak om het hoekje dus een beetje braaf is het wel, maar met dank aan een korte speelduur en voldoende spanning houdt deze film erg makkelijk de aandacht vast. Kleine verrassing, leuke aanrader, echt groots of een knallende toekomstige genreklassieker is het echter niet..

3.5*

Goeie opbouw in spanning en sfeer. Een rustige en vreedzame start met een meisje dat op speelse wijze alleen in een huis ronddartelt. Zo op het oog niet veel aan de hand, hoewel een meisje dat langdurig alleen in een huis ronddartelt wel vreemd is natuurlijk. Dat aspect wordt heel subtiel benadrukt. En vanaf dat besef gaat het door toevoeging van kleine feitjes en gebeurtenisjes verder en verder, wordt de spanning opgevoerd en raakt de sfeer benauwender en onheilspellender.

Ondanks de geringe speelduur neemt Goldsman de tijd om mysterie en spanning op het gemak en gedetailleerd in te brengen in het verhaal. Dat gebeurt heel geleidelijk en kundig. Door toevoeging van details wordt een beginnend klein mysterie omvangrijker en prangender en glijdt de film bijna ongemerkt van een staat van licht ongemak naar een staat van angstaanjagende beklemming. Ja, mysterie en spanning worden heel subtiel gevoerd en bespeeld tot er een verstikkende atmosfeer ontstaat waaruit amper ontsnapping mogelijk is.

Goldsman is niet vies van effecten als regen en onweer. Klinkt afgezaagd en goedkoop, maar dat valt erg mee in deze film. Het werkt absoluut sfeerverhogend. Andere schrikeffecten hebben eveneens een behoorlijke impact. Zelfs een paar voorspelbare jumpscares jagen door de hoge staat van beklemming die de film bereikt toch schrik aan.

Goed acteerwerk van het jonge meisje dat de hoofdrol vertolkt. In de vele scènes die zij in haar eentje en met de andere personages speelt, weet zij te overtuigen in haar angst, haar speelsheid en boosheid.

Spannende film. Sfeervolle film. Verrassende film.

Ik ben heel blij met iedere nieuwe horrorfilm die nog een beetje verrassend uit de hoek wil komen en dat lukt deze Stephanie vrij aardig. Meisje alleen in huis met vrolijke popjes, kleurkrijtjes, knuffel en een mes in het plafond .... okay en tussen het zappen van My Little Pony naar andere vrolijke tekenfilmpjes zien we wel iets van een ramp of invasie of ... ja in plaats dat dat kind nou eventjes ons de kans geeft om te zien wat zich er nou precies aan de hand is zitten we al weer bij de troetelbeertjes.

Kijk lekker zelf, dat kleine meisje doet het overigens heel erg aardig. Beetje M. Night Shyamalan-achtig-filmpje.

Dit zijn de horror filmpjes zoals ik ze graag zie. Heerlijke sfeer, alles in mysterie gehuld, lekker wazig; m.a.w. zoek het zelf maar uit wat het allemaal te betekenen heeft. Ja, en dan de hoofdrolspeelster (Shree Crooks) die er ook nog eens uitstekend acteerwerk neerzette. Prachtig, ik zat in ieder geval gekluisterd naar dit filmpje te kijken. Dat Stephanie helemaal niet zo'n onschuldig kind was, dat voelde je natuurlijk wel aankomen. Na het uitstekende eerste half uur zakte de film bij het verschijnen van haar ouders wat in. Het laatste half uur vond ik daarentegen weer ijzersterk. Prima horrorfilmpje dus dit Stephanie waar ik tot nu nog nooit van gehoord had.

4,0*

Regisseur Akiva Goldsman heeft eigenlijk vooral gewerkt als producent en scenarioschrijver. En dat was afgezien dat het wel bekende films waren, regelmatig niet het beste werk. Ook het het feit dat Blumhouse afzag van een theatrale release en het stilletjes op dvd zette zonder promotie was geen goed teken. Gek genoeg was de film nogal een verrassing.

Het verhaal van Stephanie is eenvoudig maar werkt verdomd goed. De opening is bijzonder boeiend, als je de jonge Shree Crooks alleen door het huis ziet ronddwalen. Heerlijk angstaanjagend voor ouders. Je probeert te raden wat er aan de hand is tijdens dit eerste deel. Daarna, als de dingen weer normaal worden, werd het iets minder maar was er nog steeds genoeg te beleven om je aandacht vast te houden.

De kracht van deze film schuilt dan ook in de broeierige, geheimzinnige sfeer en het geweldige spel van Crooks. Echte grote verrassingen of nieuwe inzichten biedt deze rolprent niet. Niettemin levert de film een of twee zeer memorabele scènes op! En ook de compacte speelduur werkt in het voordeel.Het laatste derde deel als de ouders debatteren over wat te doen lijkt enigszins op Village of the Damned (1960). Tja, dit was best geslaagd en ik heb ervan genoten.

Vermakelijke horrorthriller die echter wat langzaam op gang komt, maar uiteindelijk kan tonen dat regisseur Akiva Goldsman een aantal interessante verhalen te vertellen heeft. Het acteerwerk komt bovendien prima voor de dag en de slotfase is leuk, maar Stephanie ondervindt verder wel moeite met het opbouwen van spanning. Het eerste halfuur wisselt de rustige (soms kinderlijke) momenten ietwat onzorgvuldig af met dreiging, twee verschillende toonzettingen die niet erg goed samengaan. Daarna legt Goldsman de film in termen van snelheid even stil voor een aantal dramatische insteken die niet altijd even interessant zijn, maar herpakt zich in de tweede helft goed. Geregeld had het allemaal harder, spannender en sfeervoller gemogen, maar toch kent Stephanie van alles wat en blijft de gehele duur onvoorspelbaar en mysterieus genoeg om een onderhoudende indruk achter te laten.