The Sound (2017)

Niet verkeerd deze.

Al moet gezegd, wie graag iets van originaliteit ziet hoeft geen enkele moeite te doen. Ook mensen die op zoek zijn naar een redelijk geanimeerde horror kunnen The Sound zorgeloos links laten liggen. 't Is een film die puur op sfeer en duisternis speelt.

Dat infrasound de bron is van menig "paranormaal" fenomeen is al lang geen geheim meer, The Sound gebruikt dat om nog maar eens een verhaaltje over een debunker aan op te hangen. De eerste case wordt succesvol (en in sneltreinvaart) ontwapend, de tweede (waar de film om draait) is van een ander kaliber.

Klinkt bekend? Allicht omdat dit zeker niet de eerste film in deze niche is. Maar zoals bij veel van dit soort genrewerk draait het om uitwerking, niet om het vernieuwende en/of verrassende plot. En die uitwerking is best behoorlijk hier, al moet je er wel tegenkunnen dat een groot deel van de film zich in het bijna-duister afspeelt.

Erg veel schrikeffecten zijn er niet, gore of echt enge zaken zijn ook grotendeels afwezig. Maar het sfeertje is benauwend en des te langer men ondergronds zit, des te drukkender het wordt. Acteerwerk is oké, visueel is het sfeervol en het continue gebrom om de soundtrack bepaalt een groot deel van de sfeer.

Leuk tussendoortje, zeker nu Halloween niet zo veraf meer is. Al is dit wel voor een specifiek type horrorfan, eentje die wél graag puur genrewerk ziet, maar ook films die gaan voor onversneden onderhuidse spanning kan waarderen.

3.5*

Voor mij was "The Sound" een nogal tegenvallende bovennatuurlijke horror-thriller waar dan wel nog een fijn sfeertje in hing. De gehele film draait om Rose McGowan die als Kelly Johanson geestverschijningen probeert te ontmaskeren met de hulp van lage geluidsgolven frequenties. Echter is Rose McGowan (met raar kapsel) geen al te sterke actrice om de film genoeg te dragen. En we zien haar nogal veelvuldig door de verlaten metrotunnels lopen, gewapend met telefoon en laptop. Inclusief met on-screen-projecties van wat ze typt en wat een onnodige poging was om ook een jonger publiek mee te krijgen! Ook is de film regelmatig donker en vaag. Hierdoor sloeg bij mij algauw de verveling toe. Daarnaast zijn er wel geestverschijningen maar niet één is er nadrukkelijk aanwezig om de film eng of spannend te maken. Waar was eigenlijk die "woman in red"??? Christopher Lloyd die ook op de poster is te zien, had maar een ondergeschikte rol en is vooral aanwezig voor zijn naam. Er waren een paar leuke ideeën maar deze vervliegen net zo snel. Door teveel losse eindjes, afwezigheid van echt enge scenes is deze debuutfilm van Jenna Mattison helaas te langdradig om echt heel goed te zijn.

Dit kon mij echt niet boeien.

De langdurige opbouw is op zich niet echt storend, maar hier werkte dit toch wel irritant. Het wandelen en waarnemingen meten in het metrostation bleef maar duren zonder dat er echt iets staat te gebeuren.

Dit werkt eentonigheid in de hand en spannend is het allerminst. Flauwe film ! 3/10