A Demon Within (2017)

Enige leuke scènes maar om daarvoor bijna anderhalf uur voor deze film uit te trekken?

Ik durf dat niet aan te bevelen maar ook niet af te raden. Zoals gezegd, er zitten een paar prima shots in, maar de acteurs?

Mijn lieve, het lijkt alsof ze elkaar zitten te versieren gelijk pubers die net de andere sekse ontdekken. Vooral mama (domme gans), steeds een grimas op haar gezicht en om eerlijk te zijn heb ik dat bij mijn vroegere aankomende vriendinnen boven de 15 jaar nooit gezien. En dan die scène in het begin, ze rijdt tegen de dokter aan en i.p.v. over het ongeval e.d. te spreken, gaan ze elkaar voorstellen.

Ja hoor, doe wij ook altijd in dit soort van situaties. Dus nooit!

Nadat de kijker(s) de helft is gepasseerd komt de film enigszins op gang en krijgen we toch nog een horrorfilm te zien die iets onder het gemiddelde zit maar allee, na de eerste helft valt dat niet zo op en kan je een zucht van verlichting slaken. Men komt op stoom en uiteindelijk haalt dit deel van de film nog net een voldoende.

Maar dankzij het verprutste eerste deel wat onder de maat scoort, komt deze film niet hoger dan een 5. En dat is voornamelijk aan het acteerwerk en de zogenaamde schrikscènes in het begin te wijten en clichés die vrijwel in iedere horror aan bod komen.

Geïnspireerd door de geboorteplaats van regisseur Justin LaReau, waar enkele gevallen van demonische bezetenheid hebben plaatsgevonden.

Een slechte film met een matige cast. Met name Michael Ehlers weet niet te overtuigen als priester. Je raakt als kijker totaal niet emotioneel betrokken bij het verhaal, en ook de spanning staat op een laag pitje. Het meest lachwekkende vond ik nog wel de stalkende moeder, die als het ware een obsessie lijkt te creëren voor het personage Jeremy Miller.

1,5 *