Beyond Words (2017)

Wanneer de in Berlijn wonende en werkende, maar van oorsprong Poolse, succesvolle, jonge advocaat Michael [Jakub Gierszal] na jaren zijn Pools sprekende vader [Andrzej Chyra] ontmoet, leidt dat tot een identiteitscrisis waardoor zijn vriendschappen en contacten met zijn directe omgeving opeens in een ander daglicht komen te staan.

Het scenario en de regie van Urszula Antoniak tonen beide op een intelligente manier hoezeer woorden communicatie verstoren. Aan het begin van de film heeft Michael een ongemakkelijke gesprek met een immigrant met behulp van een telefonische tolk, tijdens een etentje met zijn vader en zijn Duitse vriend en collega [Christian Löber] gebruikt hij zij rol als tolk om de woorden te verdraaien en van zijn gesprekken met een aantrekkelijke Poolse vrouw [Justyna Wasilewska] zien we wel, maar we horen maar flarden van het gesprek. Gebrek aan communicatie is daarmee een interessante rode draad in deze film, maar er is geen duidelijke verhaalstructuur waardoor de intrigerende ideeën een beetje als los zand aan elkaar hangen.

Niet verwonderlijk dat de film voor design en cinematografie met een Gouden Kalf ging lopen want dit is een mooie stilistische film die uitblinkt door beeldcomposities, knap portretteren en merkwaardig toch dat zwart-wit de accentuering ervan verhoogt.
Inhoudelijk behoort de film niet tot de eenvoudigste. Intelligent is hij wel, waarbij de scene met de 3 mannen aan tafel waarbij er handig wordt omgesprongen met vertalingen, een uitstekend voorbeeld is.
De innerlijke strijd van het hoofdpersonage, de vraagstelling in hoeverre zijn immigrant zijn nog doorleeft in zijn ondertussen opgebouwd leven en zijn twijfels omtrent de manier waarop zijn omgeving naar hem kijkt, vormen echter de hoofdbrok van de film.
De relatie met zijn vader, die hem bijna een zekere voldoening leek te brengen maar hem uiteindelijk diep teleurgesteld achterliet is niet van aard hem vooruit te helpen, integendeel, brengt eveneens enkele markante passages.
De vier voornaamste personages worden degelijk en expressief vertolkt al vond ik die invulling van Andrzej Chyra als de vader toch wel heel bijzonder en boeiend.