Centaur (2017)

Vanaf 22 maart in de bioscoop (MOOOV Film Distribution)

Een Kirgizische film over een man die – uit protest tegen de modernisering c.q. uit nostalgie naar vervlogen tijden toen mens en natuur één waren en de paard de mens vleugels gaf – racepaarden steelt om ze even te berijden.

Je verwacht aldus niet persé een goede film maar wel een bijzondere film (want Kirgizisch) en een simpel maar symbolisch verhaal. Het blijkt echter een verhaal vol intriges te zijn zonder symboliek en een behoorlijke doorsneefilm. Wel was het bijzonder te zien dat in zo’n Kirgizisch dorp de rechtspraak erg democratisch is (het dorp doet zelf voorstellen voor mogelijke straffen en stemt daar dan democratisch over) en dat de (orthodoxe) islam er geldt als het belangrijkste element van de modernisering (omdat de islam alle tradities waaronder de vrouwenemancipatie teniet doet).

De tweede matige film – ik geef ‘m een magere drie sterren – die ik alleen maar heb gezien omdat ik sinds kort een Cinevillepas heb, haha.

Een film uit Kirgizië kunnen we zo maar niet laten voorbij gaan en eigenlijk is dit werkje best genietbaar.

Aan de hand van een soort parabel draagt hoofdpersonage Centaur, een eerder empatische man, zo blijkt, voor hoe een oprukkende egoïstische consumptiemaatschappij natuur en traditionele waarden doodt. In zijn emotionele naïviteit tracht hij voor zich het verleden te herstellen. Het levert eenvoudige maar mooie cinema op.

Mijn tweede film uit Kirgizië na Boz Salkyn (2007). En dat is toch alweer een klein stapje omhoog; Het acteerwerk is doorgaans prima, de score van de Duitser Andre Matthias is mooi en een inkijkje in zo'n andere cultuur is altijd de moeite waard. Maar écht beklijven doet Centaur niet.

3.2*

Prima film! Ik zat wel meteen in de film en ervoer een mooie arthouse uit een vrij ongewoon land. Centraal staan paarden die voor het Kirgizische volk erg belangrijk waren en nog steeds zijn. Toch ervaart het hoofdpersonage dat de culturele gebruiken en tradities meer en meer verloren aan het gaan zijn. Aandoenlijk is zijn contact met zijn zoontje die hij waarden en normen tracht bij te brengen door verhalen te vertellen uit de Kirgizische mythologie.

Opmerkelijk en wat ook hier werd aangehaald is het democratische “rechtssysteem “ dat werd gebruikt om de man te veroordelen. Interessant was ook de rol van de paardendief en de insijpeling van de islam door enkele missionarissen.

Ook de vrouwen hebben onder het volk een bepaald aanzien en ook het subplot was boeiend genoeg om er een interessante film van te maken tot het eind. Fijn!

Wat me ook opviel: ofwel heb ik totaal iets gemist, maar de synopsis hier strookt toch helemaal niet met de inhoud van de film. Vreemd ...