The Land That Time Forgot (1974)

Erg fijne Britse avonturen / fantasy film van de Amicus studio (de tegenhanger van de veel betere Hammer studio). Zoals al eerder gezegd zijn de effecten niet al te best (een pteradactyl die niet vliegt maar zweeft en dino's die gewoon handpoppen zijn), maar dit alles maakt de film erg charmant.

Gewoon een erg leuke film, meer ook niet!

3,5*

Zo'n typische film die ik vroeger op RTL of Arte voorbij zag komen en waarvan ik geen idee had waar hij over ging, behalve dat er dinosaurussen inzaten. Bij een her-kijkbeurt valt het vanzelfsprekend allemaal iets tegen. Die mooie special effects bestaan uit lachwekkende handpoppen, de film is gigantisch bloedeloos en veilig geschoten en het script heeft een gigantische hoeveelheid lachwekkende inconsistenties en onzinnigheden.

Toch, als je jezelf bedenkt dat dit gewoon een verfilming is van een jaren '20 avontuurverhaal is het allemaal een stuk beter te behappen. Het dramatische acteerwerk en dito soundtrack is iets waar je van moet houden, maar het kijkt allemaal toch wel lekker weg. Op het einde tijdens de vulkaanuitbarsting begint het zelfs qua special effects ergens op te lijken en ontstaat er iets wat ik het beste kan omschrijven als 'spanning'. Het komt wat laat, maar desalniettemin bereikt de film hier wel iets mee: mij gewoon vermaken.

Jammer toch dat men geen gebruik heeft gemaak van stop-motion effecten, want films als When Dinosaurs Ruled The Earth en One Million Years B.C. zijn op deze manier echt vele malen beter.

Niet slecht. Ik kan makkelijk wegdromen bij dit soort films... zuiver escapisme. Qua special effects was er nauwelijks beweging van de jaren '50 tot ver in de jaren '70. Vandaar ook dat de film er vrij gedateerd uitziet op dat vlak. Het schuim op de duikboot die de vriesplekken moeten voorstellen, de handpoppen dino's (die allereerste die ze bevechten zag er echt knullig uit), beelden uit een documentaire over vulkanen die ertussen gemonteerd zijn. Toch doet deze film zijn uiterste best om de nodige sfeer te scheppen met kleurrijke mattes waardoor de film visueel aanslaat en zelfs een redelijke herzieningswaarde heeft.

Deze jaren 70 Avontuur / Sciencefiction film, beter gezegd de voorloper van "Jurassic Park (1993)", was afgelopen nacht (begon om 01:50 uur) te zien de Duitse televisiezender ZDF en omdat jaren 70 films vaak mijn aandacht trekken (vooral vanwege de sfeer), heb ik hem ook maar gelijk bekeken.

Het verhaal speelt zich af in 1916 gedurende de Eerste Wereldoorlog, waarbij een Brits schip, te weten de "S.S. Montrose", wordt getorpedeerd door een Duitse onderzeeër, te weten de "U-33". Het groepje overlevenden van het Britse schip, onder leiding van Bowen Tyler (Doug McClure), willen de onderzeeër overmeesteren zodra hij aan de oppervlakte komt. Ze slagen in hun opzet, maar de radio van de Duitsers wordt tijdens het overmeesteren onklaar gemaakt en hetzelfde geldt voor het kompas, waardoor ze in de ijzige Stille Zuidzee stranden op een eiland (beter gezegd nieuw werelddeel) met de naam "Caproni" (voorzien van een onherbergzame kust welke omgeven is door rotsen en zonder strand of haven), dat door de tijd is vergeten en bevolkt is door dinosaurussen en prehistorische mensen. De Duitsers en de Engelsen zullen vanaf nu gezamenlijk de gevaren moeten trotseren, om te overleven en om weer van het eiland af te komen.

Het verhaal is opzicht wel leuk gevonden en weet ook wel te vermaken, maar omdat deze film afstamt uit de jaren 70, zijn de speciale effecten (zeker m.b.t. de dinosaurussen) natuurlijk niet indrukwekkend en werken ze soms zelfs op de lachspieren, zoals de scene waarbij de prehistorische man Ahm (Bobby Parr) wordt gegrepen door een vliegende Pterodactylus en waarbij je dan goed de touwtjes ziet hangen aan de Pterodactylus. Opzicht zagen de vliegende Pterodactylussen er nog wel aardig uit, maar dat geldt zeker niet voor de Diplodocus, de Plesiosaurus (die ze nota bene gaan opeten en dat was opzicht wel een komische scène), de T-rex, de Triceratops en de Styracosaurus (twee stuks). Uiteraard valt er ook een gevecht te zien tussen twee dinosaurussen en wel tussen een T-rex en een Triceratops, die haar nest met eieren beschermd, waarbij de laatste wint.

De mens gaat overigens niet zachtzinnig om met de dinosaurussen, want ze worden regelmatig dodelijk beschoten met geweren en zelfs met het kanon op de duikboot. Dit moeten ze ook wel doen want de dinosaurussen hebben het regelmatig voorzien op de mens, waarvan ze ook een aantal te pakken krijgen.

De eerste 30 minuten van het verhaal spelen zich vooral af in de Duitse duikboot en daarbij draait het vooral om de Eerste Wereldoorlog en daarna speelt het verhaal zich af op het eiland "Caproni", waarbij de Duitsers (die gewoon Engels praten) en Engelsen (die besluiten om samen te werken) te maken krijgen met dinosaurussen, agressieve prehistorische stammen (waaronder de "Sto-lu" stam, waarbij ook een paar vrouwen topless te zien zijn, als ze zich zitten te wassen in water), olie (die ze gaan raffineren voor de duikboot), een vulkaan uitbarsting, drijfzand en muiterij en in dat laatste geval gaat het om de irritante Duitser Dietz (Anthony Ainley), die ook al een keer onnodig in gevecht raakt met de Engelsman Olson (Declan Mulholland).

Echt boeiend of spannend wordt het wel nergens, maar deze film weet opzicht wel te vermaken en kijkt ook wel lekker weg (duurt ook maar circa 90 minuten). Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en echt geweldig acteren deden ze eigenlijk ook niet. Degene die misschien nog wel het beste acteert, is misschien John McEnery in de rol van de Duitse sympathieke duikboot kapitein Von Schoenvorts. Verder vond ik Susan Penhaligon in de rol van drenkeling en biologe Lisa Clayton wel een mooie vrouw om naar te kijken. Samen met Bowen Tyler blijft zei op het einde van het verhaal ook achter op het eiland (de duikboot met de muitende Dietz en de overige overlevenden zinkt dan), waarbij ze een kokker, voorzien van een brief, in het water gooien en welke in de huidige tijd (oftewel 1975) wordt gevonden (spoelt aan op een kust) door iemand tijdens de opening van het verhaal.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze helaas gedateerde Avontuur / Sciencefiction film en de combinatie van films die "Darbie" noemt, is best treffend.

P.S. de filmposter mag er best wezen en was waarschijnlijk destijds ook een leuke aandachtstrekker om publiek naar de bioscoop te lokken.

Redelijke film waarin de bemanning van een Britse en Duitse onderzeeboot op elkaar aangewezen zijn. Op sommige fronten heeft deze film de tand des tijds niet geheel doorstaan (en dan bedoel ik niet alleen de veroudere special effects). Het wordt wel avontuurlijk genoeg gebracht allemaal en de finale met aardig wat actie is het beste gedeelte. Een nipte 3.0 sterren.

Na Cable Hogue nog maar even een oudje er door gejaagd en daarbij viel de keuze op deze Netflix film die bij voorbaat een interessante crossover leek tussen genre's en interessante invloeden.

En het moet gezegd dat The Land That Time Forgot een onheilspellende beeld geeft, in combinatie met muziek, van het ruime sop. Het geeft je te denken wat voor gevaren en onheilslot er mensen boven het hoofd hing gedurende de zeeoorlog. Buiten dat is de overmeestering van de U-boot crew niet het meest sterke punt van de film waarop de noodzaak van land en voorraad zich aandient waarbij het mysterieuze Caprona wordt aangedaan. Mochten er wat dat betreft minpunten zijn rond deze film dan is het wel de zogenaamde overmeestering van de Duitse officieren en de fase die daarna aan breekt en lang aanvoelt, want waar is dat eiland? Daar gaat het tenslotte om.

Maar als dat eiland dan na 40 minuten gevonden is maakt The Land That Time Forgot toch serieus stappen. Want de onderwaterpassage ziet er prachtig uit, net als de rest van het eiland waar met recht een pracht wereld geschapen is. En dan lees ik tot mijn verbazing dat het er niet goed of oud uit zou zien, hebben hetzelfde gezien? Want ik vind de dinosaurussen al vechtend en bewegend in hun wereldje er meer dan goed uit zien met het productie jaartal in gedachten, namelijk 1974. Ik denk dat deze film toen echt een noviteit was. En uiteraard gebeurt er natuurlijk nog meer dan genoeg op het eiland tussen de dinosaurussen, rivaliserende stammen en de crew en hun gasten die proberen te overleven met een vulkaanuitbarsting als finale.

En zo vermaakte deze onbekende avonturenfilm met prachtige filmposter al een stuk beter dan Cable Hogue en kan dus rekenen op een mooie voldoende.

Buiten Tarzan heeft Edgar rice Burroughs een flink aantal verhalen geschreven over pelucidar , een verborgen oerland vol cave men en dinosaurussen , waarin steevast het plot was dat moderne mensen toevallig deze verborgen wereld ontdekten .

Er zitten een aantal best wel onderhoudende boeken tussen die door hollywood of en film makers steevast werden en worden genegeerd omdat voor hen er alleen maar tarzan bestaat .

Jammer , deze versie van een van die boeken is nog wel aardig maar verder niet erg hoogstaand , jammer dat er verder nooit serieus werk is gemaakt om de andere boeken te verfilmen want daar zitten best goede verhalen tussen .