Ava's Possessions (2015)

Waar de meeste Possession/Exorcism/Demon flicks beginnen bij het ''possessed'' geraken en eindigen wanneer die ongewenste bewoner van het lichaam weer is verhuisd, pakt Ava's Possessions het verhaal pas NA dat laatste punt op. Ge-wel-dig idee. Vreemd dat het nog nooit eerder is gedaan. Want ja: men vergeet natuurlijk niet wat er allemaal is gebeurt - terwijl dat wel de indruk is die andere films wekken. Je leven gaat de volgende dag niet zoals vanouds verder. En dat geldt zeker niet voor Ava.

Vaak is de grootste zorg bij dit soort films dat het concept een leidende gimmick wordt. Hier gelukkig niet geheel het geval. Vind de uitwerking van genoeg lef en plezier getuigen. Galland geeft het geheel een lekker cynisch toontje en veroorlooft zichzelf daarmee nog wat extra ruimte om het vrij over demonen, archangels en magie te praten... zonder dat het ten koste gaat van de geloofwaardigheid binnen zijn wereldje. Die overigens erg mooi wordt geschoten. Fijn belicht ook, met veel groen en rood. Geeft het een retro-vibe mee, alsmede enkele invloeden die terug te vinden zijn in de soundtrack. Niet storend voor degene die daar niet zoveel mee hebben, maar aanwezig genoeg voor de rest om het te waarderen. Aanrader!

Boring filmpke zeg.

Leuke insteek van de film in de eerste instantie,maar de uitwerking is behoooooorlijk saai....er gebeurt geen moer en behalve de leuke kleuren en aardige sfeer in de film heeft de film niets te bieden.

Een gemiddelde aflevering van Buffy the vampire slayer is spannender en grappiger.

Aan de ene kant wil de film vernieuwend zijn in het subgenre en lukt dat ook gedeeltelijk,maar aan de andere kant word het zo slaapverwekkend gebracht dat ik hem met moeite kon uitkijken.

Acteerwerk was middelmatig en niet bijzonder te noemen.......al hoeft dat ook niet altijd in dit genre.

FF (Fijn Filmpje!)

Horror is slechts een element. Zwart-comedy-drama komt meer in de buurt, maar ook dat is niet allesomvattend benoemd. Wat is het dan wel..?! Volgens mij is dit een behoorlijk fijn lowbudget filmpje dat zich niet zozeer in een hokje laat stoppen.

Plot is oké, leuk maar niet meteen het sterkste punt. Het zijn vooral de details en sfeer die 't 'm doen. De (neon) belichting vanuit verschillende vertrekken en ramen zijn nogal consequent doorgevoerd en scheppen een treffend surrealistisch sfeertje . De fijne soundtrack en prima acteerwerk vullen dat goed aan. 7.5/10*

Een origineel plot dat de gangen van een ex-bezetene volgt. De film richt zich niet op het exorcisme als zodanig, maar start vanaf het punt waar andere films uit het exorcisme genre doorgaans stoppen. De weg naar herstel zogezegd. Een interessant uitgangspunt is het zeker.

Als de ex (Ava uit de titel) zich meldt bij de plaatselijke afdeling van 'Spirit Possessions Anonymous' is trouwens ook meteen duidelijk dat de film behalve een originele insteek ook een humoristische insteek heeft. Fijne humor is het. Van die onderkoelde humor van de zwarte soort. Louisa Krause die de titelrol vervult is er met haar lijzige manier van spreken en haar onverschillige voorkomen een fantastische exponent van.

Humor dus. Hoe staat het dan met de horror? Die is er, als gezegd. Er passeren wat demonische entiteiten die er goed uitzien. Er is wat bloed. Verder toont de horror zich niet heel uitbundig. De horror verschuilt zich veelal in de psyche van de hoofdpersoon. Het pad naar herstel is in deze film geplaveid met veel psychologische horror.

De psycho-scènes leveren een goed sfeertje op. Duister en onheilspellend. En omdat Ava behalve aan psychologisch zelfonderzoek ook aan praktisch onderzoek doet, als zij vergeten genante acties die zij tijdens haar bezetenheid ondernam weer probeert in te kleuren, speelt er zelfs nog iets detectiveachtigs door het verhaal heen. Niet al te ingewikkeld, maar wel met voldoende verrassing om spannend te zijn.

De film loopt bij dit alles lekker door. Geen overbodig gezeur of overbodige uitleg. Geen vervelende vertragende uitstapjes. Gewoon in een vlot tempo naar het einde. Een einde dat ook nog eens bevredigend is, wat mij betreft.

Leuk dit.

Een uiterst leuk en zeer origineel zo dan niet uniek uitgangspunt Voor het hele possesion gebeuren .

Met een erg sterke soundtrack van Sean ( de zoon van ) Lennon .

Maar de uitgewerking is niet wat het zou kunnen zijn.

Soms iets te soapy , maar met eind plot is ondanks dat best te pruimen .

Maar om nou te zeggen keek lekker weg , nee,helaas niet ,helemaal omdat je met dit gegeven zoveel meer zou kunnen doen .

Gemiste kans , middelmatige horror .

Oké het uitgangspunt is best bijzonder. Maar dat er geen horrorfilms zijn over wat gebeurd naar een demonische bezetenheid heeft denk ik ook een reden want wat is precies het nut ervan? Je haalt daarmee de horror uit het verhaal. Daarom moet deze film ook verschillende zij-plotjes gebruiken om het verhaal gaande te houden. Al dan niet met wat horror-elementen. Gelukkig weet het, met een lichte flair en mild drama, erg leuk te brengen. Grote verdienste was dan ook de luchtige sfeer. Ook het speelse camerawerk, de (neon) belichting en de details van de aankleding waren hierin een belangrijke factor. En dan was er natuurlijk nog Louisa Krause, haar frivole verschijning en idem dito acteerwerk, maakte dat het redelijk aangenaam is om naar de film te kijken.