Terrifier (2016)

Ik als horrorfan vind deze film heel bloederig maar dat maakt hem zeker niet minder leuk.

Scream blijft de beste horrorfilm (vind ik), maar Terrifier is zeker meer bloed en meer heftige moorden.

Vooral als je naar Terrifier 2 krijgt is het heel bloederig, maar Terrifier 1 is net zo!

Alsnog vind ik het niet tippen aan Scream en daarom geef ik het..

3.5 sterren voor Art The Clown in Terrifier!

Meer grimeur dan terreur

Schijnbaar is Terrifier formeel een vervolg op een short uit 2011, waar ik nog niet eerder van gehoord had. Mijn aanleiding voor het kijken was dan ook het in de media hoog geprezen Terrifier 2, dat vorig jaar in de bioscoop verscheen.

Hoewel ik mijn verwachtingen al laag had ingesteld omdat deel twee zijn voorganger op alle gebieden zou overtreffen, was dit niet veel meer dan pure martelporno, zonder dat hier meer bij kwam kijken. Zodra mij dan ook duidelijk werd dat er van een verhaal geen sprake was, had ik het idee dat ik de film aan het uitzitten was. Als dan in plaats van een verhaal nog een goed horror sfeertje aanwezig was geweest dan had dit gecompenseerd kunnen worden, maar dit voelde toch met name repeterend en inspiratieloos aan. Op de meeste vlakken althans, want Art zelf vond ik behoorlijk fucked op. Daarnaast vond ik de setting waar het grootste gedeelte van de slachtpartij plaatsvond, ook nog niet eens zo ongeloofwaardig gebracht.

Hier hield het echter op voor mij, want als ik verder naar niks anders aan het kijken ben dan mensen die worden afgemaakt haal ik hier geen enkel plezier uit. Ik twijfel dan ook om alsnog aan het tweede deel te beginnen want als het daar ook alleen puur om het moorden gaat zonder dat de makers hier op zijn minst een aantal creatieve ideeën instoppen, dan is deze reeks overduidelijk niet voor mij bedoeld.

1,5*

Redelijke expliciete bodyhorror/slasher deze Terrifier. De man in zijn clownspak is wel eentje die ik volgens mij na 1 mep neer zou slagen, dus qua geloofwaardigheid heb ik me hier wel wat lopen frustreren. Deze kerel is werkelijk de grootste kwiet die er rondloopt en niemand slaagt er in om hem te verslaan. Verder wel aardige horror op zich, niet bepaald preuts. Ook een paar speciale kills (zeker de naakte vriendin die hij in twee zaagt vanaf haar geslachtsdeel). Echt aanraden zou ik deze film niet, beetje te goor ook voor mijn kameraden vrees ik. Die kunnen dit niet aan

Pure rotzooi dat om 1 of andere niet begrijpelijke reden een cultstatus heeft gekregen. De belichting is vreselijk, er wordt continu 1 vierkante meter straat gefilmd, de stad is zo uitgestorven als het maar kan en alles voelt gewoon zo ontzettend goedkoop aan. Bij elke moord draait de camera weg om daarna terug te gaan naar de vermoorde persoon zonder dat je het echt heb zien gebeuren. Dat is niet vies of goor, dat is gewoon saai en niet creatief. Echt goor of bloederig kan ik het ook niet noemen als het op die manier moet. Art de clown is creepy, maar een creepy clown maken is geen kunst an sich. Wat je ermee doet is een ander verhaal. Vreselijk lange zit verder om doorheen te komen als de film zo weinig om het lijf heeft verder en het er allemaal zo vreselijk kut en goedkoop uitziet en klinkt. Er zijn weinig kwaliteiten waar de film zich aan vast kan houden. Deel 2 zal ik voorlopig niet kijken in ieder geval.

Halloween on crack. Er zijn toch weinig slasher villains met zo'n malicieuze persoonlijkheid als Art the Clown (David Howard Thornton) met zijn sadistische honger naar pijn en geweld. Echt eng zal ik hem niet noemen, maar ik moest meerdere malen schaterlachen om deze bizarre slapstickfiguur die gewoon heel veel plezier heeft in wat hij op dat moment uitspookt. Meer karakterpsychologie is er eigenlijk niet nodig, Best verfrissend in een tijdsgeest van 'villain origin stories' en overgepsychologiseerde slechteriken die welhaast tragischer of sympathieker moeten zijn dan de eigenlijke helden. En net wanneer je denkt dat de synthesizermuziekjes en goedkope special effects een nostalgische throwback zijn naar de jaren '80, dan gooit 'Terrifier' (2016) er opeens een paar gruwelijkheden in die meekunnen met Saw of Hostel.

Een regelrechte slasher in clownspak. De psychopaat begint nog rustig, met wat teasen en flirtgedrag, luchtig en speels. Zijn doordringende ogen is het enige wat je ziet, zijn mond met vieze tanden is bijgesminkt. Een lange smalle slungel lijkt het wel, maar uiterst meedogenloos.

Niet dat hij onoverwinnelijk lijkt. In dergelijke typische films krijgen de slachtoffers steeds kansen, krijgt hij een mep of iets dergelijks. In plaats van gewoon te blijven meppen of steken of wat dan ook. Neen dus, dan vraag je erom...

Best wel wat gore en spetters. Blijft uiterst vermakelijk. Geen slechte film binnen het genre. Opvallend dat er eigenlijk geen jump scares in de film zaten, op dat vlak werd het allemaal aangekondigd wie wat wanneer.

En dan na de twee korte films waar Art in verscheen, was daar de eerste langspeelfilm uit 2016, die door een stuk meer mensen gezien zal zijn. Op MovieMeter heeft hij in elk geval 377 stemmen, wat best de moeite is. Acteur Mike Gianelli was inmiddels een beetje klaar met de prosthetics, dus Leone moest op zoek naar een andere acteur voor de rol van de kwaadaardige clown. David Howard Thornton bleek zowaar mime ervaring te hebben, en een improvisatie hoe hij het bloed van een afgezaagd hoofd met zout op smaak bracht, bracht hem de rol. En het moet gezegd los van wat je van de film vindt: op Thorntons acte de présence valt weinig aan te merken.

Het is misschien wonderlijk, maar ik heb meer plezier beleefd aan de eerder gemaakte, wat gekunstelde short dan de langspeelfilm. Hoewel Leone wederom zichtbaar vooruit gegaan is, en Terrifier (2016) onmiskenbaar vakkundiger is gemaakt, bleek méér niet persé beter. De afwezigheid van een verhaal of karakters waar je enige binding mee hebt vallen in een lange film meer op, en waar toffe practical effects en een lekkere muzikale score genoeg kunnen zijn om een short te verheffen, is het wat karig om anderhalf uur vermaak te bieden wanneer er niet veel meer is dan dat.

Wel gaf Terrifier stof tot nadenken. Wat is gruwelijk, wat jaagt angst aan? Waar ligt het kantelpunt dat we daar nog genoegen aan beleven? En is dat omdat het te ver gaat, of wellicht omdat het ons juist door de setting niet zoveel meer doet? Ik doel op de scène dat Dawn wijdbeens ondersteboven hangend in tweeën wordt gezaagd. Onmiskenbaar gruwelijk, en make-up technisch goed uitgevoerd, maar het deed me verrassend genoeg weinig en verschafte evenmin enig kijkplezier. Ik vermoed omdat de setting op mij dusdanig horrorfantasy over komt, dat de stakes weg zijn. Dit zijn niet langer gruwelen die ik me goed voor kan stellen en die diep van binnen iets losmaken, iets primairs. En een echte gorehound die smult van zo'n slachting ben ik evenmin.

Ik sluit overigens absoluut niet uit dat ik volgend jaar gewoon deel 2 programmeer, maar ik betwijfel wel een beetje of dit een franchise is voor mij.

2,5*

Met oog op het aankomende deel 3 die ik in de bios wil gaan zien werd het sowieso maar eens tijd om aan deze franchise te beginnen. En het stelt zeker niet teleur.

Heerlijke ode aan de 80's slasher. Fijne retro feel. Sterk gefilmde death scènes, snoeiharde gore effecten en bovenal een bizar goede killer. In alle eerlijkheid verwachtte ik niet zo heel veel van het personage Art the Clown. Ik was eerlijk gezegd bang dat het teveel de humoristische kant op zou gaan met een schijtlollige mimiek etc. Maar het tegenovergestelde is waar. Art is echt een sick fucking freak. Zwarte humor is er absoluut. Maar dat neemt niet weg dat het een zeer macaber personage is. Dat moment dat hij full Ed Gein gaat. Ik zat met open mond te kijken. Heerlijk.

Minpunten zijn absoluut het gebrek aan variatie in locaties en compleet inwisselbaar slachtvee. Het 1e zal voornamelijk te maken hebben met budget. Het 2e was te verhelpen geweest door buiten Art wat betere characters te schrijven. Ben benieuwd of dat in deel 2 beter gaat.

Maar al met al een zeer geslaagde horrorfilm.

Beter dan verwacht. Ik houd ervan als films zichzelf niet serieus nemen en Terrifier is daar naar mijn mening een goed voorbeeld van. Het plot en veel scenes zijn lekker cheesy. Regelmatig richting het regelrechte absurde. We hebben dan ook veel en hard gelachen. Zowel visueel als muzikaal is er voor een 80s vibe gekozen, waarmee een sfeer wordt gecreëerd die de film echt ten goede komt. De clown weet een paar enge koppen te trekken en op een theatrale wijze te bewegen - hij is in het echte leven een mimespeler? - die verrassend effectief zijn.

Natuurlijk is dit gewoon horrorpulp, maar daar houd ik van, en deze horrorpulpregisseur lijkt nét even iets meer in zijn mars te hebben dan de gemiddelde concurrent.

Ik zag de trailer van het derde deel en aangezien dit eerste deel op Prime Video staat (en lekker kort is) deze eerste telg maar eens bekeken. Die viel wel tegen. Erg amateuristisch waardoor de film zowel niet echt eng wordt of lekker bloederig maar ook niet iets als grappig. Het is het allemaal net niet. Dan speelt de regie ook mee. Denk aan de scène waarin iemand ondersteboven doormidden wordt gezaagd (dat is trouwens ook een beproefde marteldood uit vroegere tijden), de opbouw is veel te direct en daardoor maakt de scène weinig indruk. het voelt te nep aan. Vergelijk dat met de opbouw naar die snijscène in Reservoir Dogs waar Tarantino echt toewerkt ergens heen. Puur slecht is het allemaal niet want het sfeertje is best goed getroffen en enkele momenten zijn wel aardig. 2,0*.

Dit is een goede slasher/horror film.

Steeds dacht ik dat de Terrifier reeks goedkope nep shit zou zijn, maar nu voor het eerst toch dit deel gezien. En we waren SUPER enthousiast.

Ik lees dat deel 2 en 3 nog beter zijn! Nou, dat beloofd wat. Wij vonden Art heel grappig en heel eng tegelijk. En is totaal niet te vergelijken met Pennywise.

Zo fijn ook dat er geen CGI is gebruikt, maar gewoon ouderwetse special effects. Zeer bloederig en heftig. Vooral de dame die omgekeerd hangt en dan........

En lees eens op Wiki hoe weinig budget deze film had en dat elk deel steeds beter wordt en meer oplevert. Vaak is het andersom. Dus complimenten voor de regisseur en bedenker van deze horrorreeks.

Hij is zo slecht dat hij goed is. Dit is een ode aan de 80's slashers. Domme wijven die de verkeerde keuzes steeds maken met ontsnappen. Slecht geacteerd. Dit is allemaal bewust gedaan. Een gave special effects.