Die Weiße Rose (1982)

Sophie Scholl - Die Letzten Tage gaat zoals de titel het zegt over de laatste dagen, de ondervragingen, en de "rechtzaak". Die Weisse Rose behandelt, eveneens bekeken door de ogen van Sophie, een veel langere periode, waarbij het verhaal van Die Letzten Tage eigenlijk alleen in een paar eindscenes wordt samengevat. Kwalitatief is Die Letzten Tage beter dan deze 30 jaar oude low budget film, ondanks dat is deze wel minstens net zo indrukwekkend. De film leidde ertoe dat Duitsland alle vonnissen van de volksrechtbanken nietig verklaarde.

Het verhaal van Die Weisse Rose is net zo bijzonder als doodgewoon. Een groepje studenten die opkomen voor hun idealen. Alleen zij doen dat met gevaar voor eigen leven, en dat was waarschijnlijk ook de enige manier om die strijd te kunnen voeren.

Velen doen het tegenwoordig, uiten op facebook, blogs, etc. hun kritiek op overheden of andere machthebbers. En nog steeds met gevaar voor eigen leven, bijvoorbeeld in landen als China, Mexico, Sirie, etc. Maar denk ook aan Wikileaks. Terwijl miljoenen anderen gelaten de andere kant op kijken.

Hoeveel nut dat heeft, en hoe belangrijk dat is, mag blijken uit de straffen die erop staan. Louche machthebbers zijn doodsbang dat zulke initiatieven van passief verzet zich onder de bevolking spreiden en hun egoistische belangen in gevaar komen.

Die Weisse Rose is een waarschuwing voor het gevaar van een massa die zich aan de gebeurtenissen onttrekt, die het gelaten ondergaat. Zij hebben laten zien hoe waardevol vrijheid van meningsuiting is.

Interessante film over de legendarische verzetsgroep uit München tegen de nazi’s. Het beklemmende gevoel dat ik steeds krijg bij het (her)zien van Sophie Scholl - Die Letzten Tage (2005) bleef nu achterwege. Ik miste de nodige spanning en venijn. Daarnaast blijft het acteerwerk van Lena Stolze ver achter bij dat van Julia Jentsch in Sophie..…. Niettemin een belangrijke film al was het alleen maar omdat deze aanleiding is geweest om de juridische uitspraken van de Volksgerichthöfe achteraf nietig te verklaren, zij het rijkelijk laat.

Een vrij conventioneel opgezette film, iets wat bij films met een oorlogsthema meestal wel goed uitpakt. Dit is dus een redelijk geslaagde biografische tragedie, die het verhaal vertelt van de Witte Roos, met name Sophie Scholl, en hun tragische einde.De film begint met een intro van ongeveer twintig minuten die zeer effectief is, omdat deze de naïviteit van Duitsers ten aanzien van de nazidreiging benadrukt. Daarna volg je de geweldloze, anti-nazi studentengroep in München, krijg je een impressie van de omvang van het verzet in Duitsland en de onvermijdelijk afloop. Een rustig tempo, maar vaak boeiend qua verhaal.Ondanks de interessante inhoud van nazi-verzetsgroepen, de historisch belangrijk, laat het script af-en-toe wel cruciale momenten iets te onbenut. Maar ach de boodschap die ze met de film wilden overbrengen was doeltreffend. De film kreeg in hetzelfde jaar ook een vervolg waarin je Sophie Scholl laatste dagen door de ogen van Else Gebel ziet Fünf Letzte Tage (1982)