Sorority Babes in the Slimeball Bowl-O-Rama (1988)

Vermakelijk

Wist niet wat ik moest denken van deze film. Alles is zo onozel dat het soms echt lachen wordt. Vooral die conciërge was hilarisch!

Ook die kleine demoon was cool.

Dus toch wel een meevaller: 3*

Op naar de volgende foute horrorfilm

Het enige pluspunt van deze film waren de paar blote meiden (vooral die onder de douche) met mooie borsten (naturel) en behaarde poes De rest van de film is rampzalig slecht met als dieptepunt de kwade geest (leek wel een handpop). De film duurt dan wel maar 75 minuten maar op normale snelheid valt hij amper te kijken. Het was eigenlijk een soort van Porky's meets horror uitvoering maar dan wel een hele slechte. Maar ja toch nog een puntje vanwege het fraaie bloot

De geweldige titel doet een spetterend sleazy splatteravontuur verwachten. Soort Nickelodeon voor jong-volwassenen! Onderbroekenlol in een studentenhuis, schimmige initiatierituelen bij een meisjesdispuut, geeky stuudjes- glurend naar zich afsponzende dispuutleden in de douche! Laat de bakken met groen slijm maar komen, bwaHAHAHAHA!

Zo begint deze -gemankeerde- horrorkomedie. Twee meiden moeten om bij een dispuut te komen een nogal truttig inwijdingsritueel ondergaan -waar kwistig billenkoek wordt gegeven, en met slagroom wordt gespoten! Prachtige fetish-fantasieën...
In de slechtste Animal House rip-off OOIT gaan drie verveelde studiebollen op tietenjacht. Uiteraard worden de peeping Timmy's gesnapt. Als 'straf' moeten ze de twee pledges voor hun ontgroening een trofee helpen stelen in de plaatselijke Bowl-O-Rama.
De trofee bevat tot hun schrik een Boosaardige Imp! In een cheesy bewerking van The Monkey's Paw mag iedereen een wens doen. Echter oppassen met wat je wenst -want die kan je weleens opvrozen! Een irritant slim stuudje moet nu -samen met een stoer(?) crimineeltje de moorddadige imp stoppen!

Scream Queen Extraordinaire Linnea Quigley (bekend van Return of the Living Dead, Savage Streets en Creepozoids) is het "stoere" straatmeisje. Hoewel ze haar personage een edge mee probeert te geven, is ze gewoon te lief, te guitig om een badass te zijn! Toch is zij een hoogtepunt. Het is altijd een genot om haar door slecht verlichte gangen te zien rennen.
Andras Jones is als stereotype nerd gewoon goed. Niks bijzonders, maar het werkt.
Zowel Brinke Stevens en Michelle Bauer als de rest van de leden en stuudjes worden een beetje ondergebruikt. Het is slechts imp-aas.

De Imp toont wat nep, té rubberig. Maar kom óp nou, járen in een bowlingtrofee opgesloten gezeten! Hij steelt de show met de funky soulstem van Michael Sonye aka Dukey Flyswatter! Let vooral op C.D. LaFleur -aka briljante ultieme bijrol-man George "Buck" Flower (zoek hem in Ilsa: She-Wolf of the SS, Escape from New York, Back to the Future, Cheerleader Camp, They Live!.. etc..) - als the janitor!

Regisseur David DeCoteau (bekend van [i]Creepozoids!/i ] doet wat hij kan. Het komt traag op gang, en hinkt op teveel gedachten. Het is te onleuk voor komedie, te oneng voor horror, te onranzig voor sleaze. Het is een ondeugende kazige tienergriezel geworden.
De special effects zijn oké. Vooral het bowling-hoofd is prachtig gedaan. Verder had er véél meer bloed, meer tieten en vooral slijm in gemogen. Toch heb ik me prima vermaakt.

Voor Buck Flower en slagroom--spanking-ontgroeningen, 3,5 harige sterretjes. Iemand 'n mesje?

Op papier vermakelijke 80's pulp, maar nergens wil Slimeball Bowl-A-Rama echt genietbaar worden. Het tempo zit niet helemaal lekker en de geest is wel erg knullig. Van horror is ook weinig sprake. Jammer, want dit heeft alle ingrediënten voor een onvergetelijke 80's horror.

2*

Alleen al aan de titel kan men van te voren al inschatten wat voor film dit gaat worden. Helaas wil de film alleen niet altijd even geslaagd zijn. Zo komt het "vervullen van de wensen" door de imp wel héél knullig over. Verder ziet de imp zelf er wel héél slecht uit. Ja, in Creepozoids zag het er ook heel rubberig uit, maar ik had toch het idee dat men daar nog iets meer moeite had gedaan. Hier heeft men het zichzelf wel heel makkelijk gemaakt met een goedkope rubberen pop.

De personages zijn heerlijke cheesy. De foute, dove conciërge (geniaal neergezet door George "Buck" Flower) schittert naast screamqueens Linnea Quigley (de stoere chick) en Brinke Stevens (het verlegen meisje). Enorme stereotypes en juist daardoor best vermakelijke personages. Over de make-up effecten die soms worden gebruikt hebben we het maar even niet, want die zijn uiteraard erg goedkoop en nep.

Een veelbelovende titel die hier en daar naar mijn mening wat beter uit de verf had kunnen komen als men nog net wat beter hun best had gedaan. Aardige pulpfilm voor de die hard 80's (horror)flicks liefhebbers onder ons, maar meer ook niet.

Aardig '80s horrorwerkje.

Het is toch vooral dat jaartal dat alles genietbaar maakt. Heerlijk foute kapsels en kledij en lekker cheesy muziek. Verder aardig volgens het boekje met wat bloot, wat flauwe humor en wat gore. Die eerste twee zitten hier wel snor. Die initiatie met billenkoek en slagroom was erg leuk en ook de humor is goed genoeg. Film heeft wel wat zelfspot en dat kan ik zeker waarderen.

Alleen het slasher/gore gedeelte viel wat tegen. Miste toch wel wat creativiteit, op dat bowlinghoofd na is het allemaal nogal saai en standaard.

Maar ach, zitten verder wel wat leuke personages in en het duurde ook allemaal niet te lang. Zijn vast betere films in het genre maar ik heb me toch een klein anderhalf uur best vermaakt. 2*.

De poster van deze film en de titel trokken mijn aandacht waarna ik het een kans heb gegeven. Het is me vooral erg tegen gevallen. Had verwacht dat er wat meer horror in zou voorkomen maar de hoeveelheid gore en/of spanning is vrij minimaal. De humor vond ik hierbij in de meeste gevallen niet echt leuk. Daarbij komt ook het tegenvallende monster, wat qua looks, maar ook qua stem, lachwekkend slecht is. Het hoofd waarmee werd gebowld was iets wat ik wel verwacht had en vond ik tot de betere scenes behoren.

Smakelijke slock van pulpmeester David DeCoteau met één van de leukste filmtitels aller tijden. Een film uit de jaren 80, in een periode toen Full Moon van Charles Band nog enige tijd en aandacht in hun producties stak en David DeCoteau - de man van Creepozoids - nog leuke rotzooi maakte. En deze film ademt in alles jaren 80; van de muziek tot de kapsels. Mooi fout is niet lelijk.

We zien een stel nerds - waaronder Andres Jones uit Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master - met grote brillen en hoog opgetrokken witte sportsokken. Ze komen in contact met een groepje dames, die zonder moeite uit de kleren gaan. Vervolgens komen ze in een bowlingcentrum, waar we George ‘Buck’ Flower (wat een held blijft het) als congiërge en scream queen Linnea Quigley (een charmante verschijning, maar acteren kan ze niet) ontmoeten. En als laatste ontmoeten we de The Imp, een bespottelijke handpop met hilarische ongepaste stem. De stem in de trailer is overigens nog anders, maar ik vind deze debiele stem van Dukey Flyswatter eigenlijk nog leuker. Het heeft iets charmants, zo’n slechte handpop met z’n domme one-liners en een hoop stupide typetjes die rondrennen en schreeuwen door een verlaten donker winkelcentrum. Je moet er van houden, maar voor mij blijft Sorority Babes in the Slimeball Bowl-O-Rama erg fijn entertainment. Eén van de leukere films van Full Moon.

3,5 sterren.

Flauwe film met veel onderbroekenlol en te weinig sleaze en gore. Erg vermakelijk, weinig indrukwekkend. Half punt extra voor de geweldige tune.