Happy Accidents (2000)

Prettige, originele, frisse en fantasierijke komedie. Spetterende dialogen en knap acteerwerk.

Seks en de Stad.

Marisa Tomei speelt een op Carrie Bradshaw geïnspireerd personage van rond de 30 die over haar mislukkingen in de liefde verteld. Dit keer niet in een column over Mr. Big, maar tijdens een sessie met haar therapeut over Mr. Deed. Deze Sam Deed is haar nieuwste verovering, maar net als bij zijn voorgangers lijkt er een steekje los. Sam beweert namelijk een tijdreiziger uit de toekomst te zijn...

Vergeet de term sciencefiction daarom; dit is een onvervalste vrouwenfilm die thuishoort op Net5. Driekwart van de film is een variant op een gemiddelde Sex and the City episode, vol girl talk, gezeik op mannen, recepties en romantische dinertjes. Pas in het laatste kwartier worden we verrast met een leuke twist als blijkt dat het stikt van tijdreizigers uit de toekomst, inclusief Sam en de therapeut. En doordat liefde alles overwint is Sam in staat Ruby voor haar noodlot te behoeden. Liefhebbers van hier genoemde serie zullen ongetwijfeld wegsmelten bij een verhaal als dit, maar mij boeit het niet zo.

Qua komedie biedt de film iets meer, d.w.z. net zoveel als een gemiddelde romcom. Je moet ervan houden. De dialogen waren redelijk, maar de echte scherpte ontbrak. Verder zat er wat situatie humor in, aangezien Sam als mogelijke tijdreiziger blijkbaar niet weet hoe hij zich in onze tijd moet gedragen. Het leverde in ieder geval een aantal tenenkrommende momenten op.

Uiteindelijk beoordeel ik de film met een kleine voldoende. Het acteerwerk is naar behoren, hier en daar heb ik best kunnen lachen en het camerawerk is erg prettig. Anderson gebruikt een frisse en vrolijke stijl, kleurrijk en vlot. Hij weet van New York een zonnige Zuid-Europese stad te maken. Het was in ieder geval genoeg om mijn aandacht erbij te houden, maar een directe aanrader is Happy Accidents niet. 3***