Love the Coopers (2015)

Lijkt me een enorme baggerfilm.

Elvenraad jij lijk me een zuurpruim,waarom al voor oordelen,of heb je geen humor.

Trailer zag er leuk uit.

Langdradig en rommelige film 2*

zeker geen comedy,eerder een zwaarmoedige film.al met al een redelijke film.

Ik hoopte op een Family Stone II, maar dit was toch minder. Wel vermakelijk!

Best wel een aardige feel good film, maar wat heb ik een hekel aan die Diane Keaton.

Leuk om enkele bekende acteurs bezig te zien, maar deze rommelige kerstfilm kon mij verder weinig opvrolijken. Een komedie zonder humor!
Ojawel, één aardig toepasselijk momentje, toen de hond zijn poot voor z'n ogen hield..

Bijzonder! We hebben echt een keer of 50 gelachen...

Bijzonder leuke, vrolijke en komische film. Veel kerstsfeer, wat drama, goede muziek... Het einde wat zoetsappig, maar verder erg goed.

Degelijke kerst comedy.

Ik had de indruk dat deze film erg graag een ensemble film wilde zijn. Een hoop bekende namen op de poster, elk met hun eigen verhaallijn, en een einde waar alles zo'n beetje samenkomt. Maar op de één of andere manier wil het dat toch niet echt worden.

Misschien omdat het te duidelijk over één familie gaat, of misschien omdat de verhaallijnen ook wel erg dicht bij elkaar aanleunen, maar dit is voornamelijk een redelijk simpele en pure kerst comedy geworden. Uiteraard met wat drama halverwege, maar ook met een happy end en veel kerstsfeer. Zoals het hoort bij dit soort filmpjes.

En ondanks dat het niet meteen mijn meest geliefde genre is, doet de film het ook niet erg slecht. Mede door een redelijke cast, die het allemaal net iets behapbaarder maakt. Geen grootse film, maar voor een keertje, en zeker dan tijdens deze periode, geen slechte keuze. Zolang je maar weet wat je voorgeschoteld krijgt.

2.5*

“That feeling like you've landed in the wrong life. Everybody feels that way.”

Wat een ontzettend saaie zit was dit. Ik was opzoek naar een ‘leuke’ kerstfilm en viel eigenlijk snel op deze film. Het plot was redelijk en de stemmen waren toch wel erg laag en vooral ook erg weinig, dit maakte wel wat zorgen vrij in ik ging met wat argwaan de film in, als de film namelijk zo laag scoort als wat deze site aangeeft dan is het vaak een film die ook bij mij niet in de smaak valt. Toch was ik wel een beetje benieuwd, en zeker na het zien van de cast kreeg ik er wel weer wat meer vertrouwen in.

Maar wat een toch vrij interessante cast wist ‘Jessie Nelson’ bij elkaar te krijgen, ook knap dat werkelijk geen één acteur echt een doorslag wist te geven in de film, het was het telkens net niet en het werd nergens ook interessant. ‘John Goodman’ heeft de eer eigenlijk de hoofdrol min of meer op zich te krijgen, redelijk rolletje maar ben zeker beter gewend van de beste man, zijn prestaties waren niet heel bijzonder. Maar, ook van een ‘Ed Helms’ en ‘Amanda Seyfried’ had ik toch wel veel meer mogen verwachten. ‘Helms’ is natuurlijk een wel bekende acteur in de komedie scene en had toch enigszins gehoopt dat hij er wat meer komedie in zou scheppen, gebeurd niet. Ook ‘Amanda Seyfried’ heeft betere dagen gekend wat dat betreft. Het is allemaal niet héél sterk in mijn ogen.

De film is erg onderhouden, dat moet ik toegeven en ziet er ook heel schoon uit. De kerstsfeer is duidelijk aanwezig maar de komedie niet. Die kwam meer over als een drama / romantische film dan dat ik er enige komedie uit kon vissen, ik heb ook echt nul keer gelachen.

Het verhaal vond ik ook best bagger, de komedie (nogmaals) slaat gewoonweg niet aan maar ook het verhaal wist nergens interessant te worden. De ‘levenslessen’ die men krijgt zijn allemaal heel dramatisch en worden op veel vlakken toch wel te langdradig. Neem als hoofdvoorbeeld die meid en die soldaat, dat was alleen maar gebek op elkaar (schelden) en gezeur maar had nergens echt een speciale waarde.

Zo kende de film heel veel momenten, van die overdreven ruzies en de zo geheten ‘mood swings’ waarin de film van heel vrolijk binnen enkele seconden tot een bepaalde ‘ruzie’ oversloeg wat eigenlijk geen meerwaarde kende. Al om al ben ik totaal geen fan van deze bagger film, de kerstsfeer deed het goed en ook de cast mocht er wel wezen maar niks wist volgens mij vol overtuiging over te komen.

1.0*

"It's not that I don't like you. It's just that I love you more when I'm not with you."

Er zitten best grappige (de hond die eet uit emotie ) maar ook wel mooie stukken in deze film. Eén van de fijnere vond ik het contact tussen serveerster Ruby en haar oude klant Bucky, en dan in het bijzonder het kortstondige moment waarop Ruby de innerlijke Bucky ofte hoe hij zich voelde zien kon. Daar werd ik wel warm van. Zeker met enige levensjaren en -ervaring op de teller kan dit best nog als een redelijke film aanvoelen, lijkt me. Al gaat dit ongetwijfeld afhangen van persoon tot persoon. Natuurlijk wel iets te zeemzoeterig, het is een kerstfilm voor iets.

De film behandelt thema's als nostalgie, levenspad, aanvaarden en aanvaard worden, onvoltooide en veranderde dromen en plannen van weleer, deuren sluiten en nieuwe openen, en tal van familiale wrijvingen. Familie als een onvolmaakte puzzel waarvan doorheen de jaren wat stukjes zoek raakten en de hond z'n tanden zette in enkele andere. En toch vormt een groot deel nog steeds te leggen. "Terwijl iedereen aan tafel zat, kwamen verleden, heden en toekomst samen in één ongrijpbare nacht. Wat een drukte om iets dat er altijd al was, recht voor onze neus." Vind het eigenlijk geen slechte kerstfilm alleszins, een 2,75 waard die ik met plezier naar boven afrond. Ook al is het dan vroeg op het jaar om in die sferen te vertoeven.