Orson Welles, Autopsie d'une Légende (2015)

Wikipedia Welles

2015 is het jaar waarin regisseur Orson Welles 100 jaar zou zijn geworden. Om dat te vieren zijn er twee documentaires uitgekomen (deze en This is Orson Welles) en afgaande op het niveau van die laatste verwachtte ik hier eerlijk gezegd ook niet enorm veel van. Wederom een documentaire van ongeveer een uur, maar dat nam toch niet weg dat ik dit nog altijd wel een kans wou geven. De Fransen zijn namelijk altijd net iets beter precies in documentaires, zo vond ik Marilyn - Dernières Séances van Patrick Jeudy wel sterk.

Al werden de verwachtingen wel wat getemperd toen ik zag dat van dezelfde regisseuse was als van de documentaire Un Écran Nommé Désir. Soit, zoals verwacht voelt Shadows & Light aan als iets waar meer mee gedaan had kunnen worden. Dit voelt dan ook meer aan als een soort van verfilmde Wikipedia pagina waarin eventjes vlotjes langs de belangrijke punten in het leven van Welles (War of the Worlds, Citizen Kane, de problemen rond het financieren van zijn films, ...) wordt gegaan. Het lijkt bovendien wat een herhaling te zijn van This is Orson Welles (inclusief de aanwezigheid van Henry Jaglom), maar daar wil ik deze docu nu niet te hard op afbreken aangezien ze op het gelijktijdige moment zijn uitgekomen. In ieder geval interessant voor de mensen die eens een eerste blik willen werpen op het leven van Welles, maar voor de liefhebber is dit denk ik wat aan de magere kant.

Een paar talking heads dus waarvan één Henry Jaglom is. Hij wordt bijgestaan door David Thomson en Joseph McBride (beide auteur van een boek over Orson Welles) en die hebben wel wat interessants te vertellen. Het leukste blijft echter de archiefbeelden van Orson Welles. Volgens mij van hetzelfde interview uit de jaren '80 waar de andere docu ook gebruik van maakte, maar dat deerde me niet. Vind vooral dat laatste stuk waar Welles als een gebroken man aan tafel zit nog altijd even hartverscheurend. Er is ook nog plaats voor archiefbeelden met Jeanne Moreau en Charlton Heston (die blijkbaar verantwoordelijk is voor het feit dat Touch of Evil geregisseerd werd door Welles) en dat maakt de zit nog wel waard.

Mjah, leuk om eens gezien te hebben omdat Welles zo'n imposant figuur is en de archiefbeelden interessant zijn. Voor het overige is dit een documentaire die vooral erg op de oppervlakte blijft. Ik blijf erbij dat een uur voor het leven van Welles simpelweg te kort is. 2015 is niet meer zo lang maar misschien toch nog kans op een degelijke docu?

3*