Iracema - Uma Transa Amazônica (1976)

De 19de eeuwse roman 'Iracema' is zowat de Braziliaanse tegenhanger van Pocanhontas en vertelt het verhaal van een Portugese kolonist die verliefd wordt op een Amazonemeisje. Deze alom geliefde legende wordt aardig door de mangel gehaald in deze film, aangezien de amoureuzen vervangen zijn door een cynische truckchauffeur en een vuilbekkend 15-jarig hoertje met rotte tanden. Laat je door de plotomschrijving niet op het verkeerde been zetten dat het hier over een soort 'onmogelijke liefde' zou gaan, Uma Transa Amazônica is echt een non-romance, over twee personen die een nietszeggende ontmoeting hebben en elkaar, in de anti-climax van de eeuw, op het einde weer treffen wanneer het hoertje nog 5 cruzeiros voor de moeite hoopt te krijgen. De stad Belém wordt als een plaats van absolute banaliteit voorgesteld en je krijgt soms de indruk dat de makers de spot wouden drijven met zijn marginale bewoners, ware het niet dat er natuurlijk allemaal een serieuze politieke boodschap achter schuilgaat. De zogenaamde 'Brazilian Dream' wordt aan diggelen geslagen en er wordt getoond hoe de maatschappij in de jaren '70 onder de militaire dictatuur (die deze film natuurlijk stante pede liet verbannen) een heel onaangename plaats was waar opportunisme centraal stond en zweterige, geile mannen de naïeve, onwetende bevolking uitbuitten. Hoofdpersonages Tião en Iracema lijken deze cultuurclash te symboliseren, al wordt geen van beide echt gestigmatiseerd. Film is zowat een hybride van de Cinema Novo en de Cinema Marginal, wat ook de fragmentarische, semi-documentaire stijl verklaart.