Infidus (2015)

Necrostorm Productions, de Italiaanse studio die ook verantwoordelijk was voor Adam Chaplin en Hotel Inferno komt ditmaal met een grimmige en grafische verhaal van wraak en wordt getoond vanuit het perspectief van twee verschillende slachtoffers. Geschoten in en rond de achterbuurten van Rome, voornamelijk in zwart en wit (behalve de dromen en flashbacks, die in full colour worden gepresenteerd) En laat je niet misleiden want dit is Necrostorm en doet precies waarom ze zo goed zijn! Regisseur Giulio De Santi (Hotel Inferno) heeft naast de regie ook meegeschreven aan de film Het geweld is dan ook van de meest grafische en intense bloed en gore die we kunnen verwachten. De verdorvenheid spat van je scherm! Het verhaal wordt zeer visueel verteld, met niet veel dialoog. In het Italiaans met Engelse ondertitels. Beide hoofdrolspelers weten daarnaast prima emoties over te brengen wanneer ze afzonderlijke hun weg naar gerechtigheid beginnen. Verdeeld in zes hoofdstukken, die zo de samengevoegde themasegmenten verdelen. Dit is een indrukwekkende film met een duister en wreed verhaal over snuff-films, verraad en wraak en die zowel gewelddadig verontrustend is maar op hetzelfde moment ook oprecht en emotionele momenten weet te tonen.

Tegenvallende Necrostorm.

Infidus is het levende bewijs van dat sommige studio's het beter binnen hun boekje kunnen houden met films. Als bedrijf komen ze vooral tot leven met horrorfilms die een grote portie bloed en ingewanden bevatten. Infidus is een misdaadfilm (met een grote portie bloed en ingewanden) maar dat heeft toch wat minder effect.

Sowieso is dat zwart-wit gebeuren hier tekenend voor De Santi die zich geen raad wist met de film. Leek zich totaal niet op z'n plek te voelen, en de film wordt ook niet veel rauwer van de zwart-wit kleuren. Misschien lijkt het daarmee uit de jaren 2000 te komen, maar of dat nou het effect was waar De Santi op uit was? Ik weet het niet zeker.

Acteerwerk is verder ook maar half, acteurs lijken totaal niet in hun personages te passen. Zijn verder ook erg lege personages die uit gebakken lucht bestaan. Komen elkaar eerder toevallig tegen en dat was voor de schrijver al reden genoeg om verder te schrijven. Voor een misdaadfilm moet dit toch echt de leegste zijn die ik ben tegengekomen.

Gelukkig heeft Necrostorm wel een geheim wapen dat altijd wel weet te werken in hun films, en dat is de grote hoeveelheid aan bloedfonteinen. Ondanks dat er minder van is gaat de finale van Infidus er lekker hard aan toe met een aantal gruwelijke beelden. Einde vond ik eigenlijk ten opzichte van de rest van de film ook briljant bedacht. Heb goed gelachen daar.

Verder lijkt deze film van Necrostorm binnen terrein te zijn waar ze beter uit vandaan hadden kunnen blijven. Iets toevoegen doet het ook niet echt, leek vooral een uitstapje te zijn van de Necrostorm-leden omdat al dat horrorgedoe uiteindelijk saai werd. Leuk voor een keertje, maar sommige mensen kunnen het maar beter bij hun roots houden. Infidus is daar een goed voorbeeld van.