Horror Hospital (1973)

En het begon allemaal nog zo aardig. Het hele 70's sfeertje spreekt me ontzettend aan. Het haar, de kleding, de muziek.

De hoofdrolspelers zijn lekker 70's. Robin Askwith heeft nou niet zo'n heldenkop; hij lijkt meer op een jonge Mick Jagger. Toch heeft hij wel charisma en komt hij sympathiek over. Vanessa Shaw is erg knap en heeft er gelukkig geen moeite mee om haar fraaie lichaam te laten zien. Helaas is ze op het laatst niet meer dan een typsiche "damsel in distress" die niets anders doet dan schreeuwen.

Het begin van de film is alleraardigst. Een fraaie locatie, sympathieke acteurs en een lekker sfeertje. Er zitten een paar leuke momenten in en het lijkt allemaal een aardig mysterie te worden. Helaas wordt de film daarna nooit echt memorabel, spannend of grappig. Michael Gough heeft nou niet bepaald een geweldige rol. Hij doet wel zijn uiterste best, maar zijn hele personage heeft geen duidelijk motief of een echt dreigende aanwezigheid. De kleine assistent van de doctor was wel leuk, met een paar aardige teksten en hij acteerde goed. Een late toevoeging van een personage is totaal irrelevant voor het plot.

Het hele concept is leuk maar de film vervalt in herhaling; mensen ontsnappen, mensen worden weer gevangen genomen. Het einde van de film is erg vreemd en lijkt wat afgeraffeld. Er gaat uiteindelijk ook geen dreiging meer uit van de zombies. Uiteindelijk had ik hier een stuk meer van verwacht. Een leuk begin en aardige personages kunnen niet voorkomen dat de film saai wordt, en een paar onthoofdingen zijn ook niet genoeg om mijn honger naar bloedvergieten te stillen.

Toch een 2,5 voor het sfeertje en het eertse half uur.

De bizarre Dokter Storm is een briljante wetenschapper. Hij werd evenwel ernstig gewond bij een laboratoriumbrand en zit sindsdien aan zijn rolstoel gekluisterd. Hij woont in een afgelegen oud kasteel en voert onthutsende experimenten uit op jongelui. Door middel van een kleine ingreep transformeert hij hen tot willoze zombies. Wanneer het vriendinnetje van een ondernemende jongeman zijn volgende slachtoffer lijkt te worden, zorgt de jongeman er echter voor dat de plannen van de boosaardige dokter grondig in de war worden gestuurd.
Een opmerkelijke gruwelgadget is het hakmes dat uit de rijdende auto van de dokter springt om de vluchtelingen te onthoofden.
Mits een ludieke ingesteldheid van de kijker kan deze griezelfilm nog meevallen. Er zit naast de horror ook wat bijtende humor in het scenario. Met een overtuigende Michael Gough en ook Dennis Price in één van zijn laatste rollen voor zijn dood. Ik heb me niet verveeld. Eerst uitgebracht door Elite Entertainment in de USA, maar dat was non-anamorphic widescreen. Dark Shy deed het echter beter: daar is de 16:9 print wel anamorphic en zijn er bovendien nog Engelse ondertitels.

Leuk filmpje.

Prima mee vermaakt. Onderhoudend plot met aardig wat zwarte humor. Voor zijn tijd en zeker naar Britse begrippen is dit best een brutaaltje. Jason, de zanger, schijnt trouwens een broer van Mick Jagger te zijn.

Snap de lage score niet zo, maar met slechts 15 stemmen is daar ook niet echt een pijl op te trekken. 6.5/10*

Best een aardige horrorfilm waarin Michael Gough als Dr. Storm perfect gecast is. Akelige uitstraling, maar wel niet echt dreigend in zijn rol. Een gepast hoofd bij zijn rol als boosaardige dokter.
Zoals hier al meermaals vernoemd werd heeft Robin Askwith echt wel iets weg van Mick Jagger. Was mijn eerste gedachte al tijdens de eerste minuten van de film, maar blijkbaar ook gegrond. Degelijke opbouw en mysterieuze sfeer is zeker aanwezig. De film mist wel spanningskracht. Het idee van het hakmes dat uit de rijdende auto van de dokter springt om de gevluchten te onthoofden is zeer leuk bedacht. Originele vondst. 6/10