Aferim! (2015)

Enige nadeel van Aferim! is dat de regisseur er wel heel erg van uit gaat dat je de Roemeense geschiedenis kent en heel veel van de culturen toen af weet. Daarom niet minder genoten van deze prachtige film.

Het verhaaltje alleen al is erg leuk. Maakt een geweldige roadmovie waarin de hoofdpersonen door Roemenie trekken om een "crimineel" te vinden. Hierbij komen ze in veel leuke/gekke/bizarre situaties terecht met net zulke leuke/gekke/bizarre personages die ze ontmoeten. Gek genoeg, alhoewel heel andere type regisseurs, vloog een aantal keren Kusturica door mijn hoofd. Want ook Jude legt een stukje cultuur heel goed vast op beeld. De uiteindelijke pay-off is ook erg passend.

Aferim! is echt zo'n film waarin alles werkt. De kijk op het leven van de personages, het verhaal, de situaties, de dialogen, humor. Op de een of andere manier komt alles hier echt ontzettend gemeend en heerlijk verfrissend over.

Audio/visueel is het echt verbluffend mooi. Zoals de trailer al heel leuk aangeeft is het op 35mm film geschoten en alles in glorious black & white. De shots wanneer ze door de bossen rijden zien er fantastisch uit. En ook wanneer ze over de vlaktes rijden zijn er shots bij om je vingers bij af te likken. Er is overal ook erg veel diepte ingebracht. Alles komt tot leven op het scherm. Muziek en geluid dragen alleen maar bij om de film naar een nog hoger niveau te tillen. Erg fijne track.

Heel erg fijne film. Heb er van genoten. Alles lijkt te kloppen en audio/visueel is het van begin tot eind genieten. Verfrissend in alles en zal weer een heel scala aan jonge regisseurs gaan inspireren om ook met iets moois en unieks als Arefim! te gaan komen. Van mij mag het.

Een heel fraai en onverwachts staaltje filmkunst in zwart/wit uit Roemenië. Aferim! (Bravo! in het Turks of Roemeens), speelt in 1835 in de historische regio Walachije toen de staat Roemenië nog niet bestond. Wel een aantal losse vorstendommen met elk een bojaar aan het hoofd. De politieagent Costandin probeert zijn zoon Ionita het vak te leren tijdens de jacht op een ontsnapte slaaf. Daarbij ontmoeten ze een reeks vreemde figuren en wordt de kijker, naast op de mooie beelden, ook getrakteerd op een aantal opvallende (komische) spreuken en plaatselijke legenden. Vanzelfsprekend is de film Oost-Europees van karakter, maar door het thema van de jacht, sommige natuurbeelden en het gebruik van zwart/wit lijkt er soms een aangenaam Western-sfeertje omheen te hangen.

Naast de fraaie cinematografie moet de film het vooral hebben van de ontmoetingen met allerlei min of meer schilderachtige figuren en van de levenslessen van de vader aan zijn zoon. Het zal wel aan mij liggen, maar die wijsheden waren aan mij niet besteed. Wellicht speelt het mij parten dat ik onvoldoende ben ingevoerd in de cultuur en de geschiedenis van Walachije. Het komt mij dan ook voor dat de film vooral bedoeld is voor binnenlandse consumptie in (Zuid-)Roemenië.

Hoe dan ook: ik ben minder enthousiast dan velen voor mij. De gruwelijke ontknoping helpt trouwens ook niet.