Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny (2016)

Best oké.

Beter dan het origineel, maar die vond ik dan ook sterk tegenvallen. Met Yuen in de regisseursstoel gaat het allemaal wat vlotter en is het een iets traditionelere martial arts film geworden. Allicht jammer voor de fans van het origineel, maar ik ben er zeker niet rouwig om.

Leuk initiatief van Netflix, maar ik hoop toch echt dat ze in het vervolg gewoon trouw blijven aan de originele taal. Het is niet alleen dat het Engels letterlijk uit de toon valt, ook de casting is niet wat ze zou moeten zijn, omdat vooral in bijrollen toch eerder Amerikaanse Aziaten gecast zijn. Yen en Yeoh kunnen gelukkig wel een woordje Engels, waardoor die rollen in ieder geval wel goed ingevuld zijn, maar de rest laat wat te wensen over.

Qua actie zit het wet goed, al wordt Yuen ook wel een jaartje ouder. Beetje hetzelfde werk als wat er 10 jaar geleden voorbij kwam. Ondertussen is het genre toch alweer een beetje geëvolueerd, maar daar zie je in deze film niet veel van. Verder vooral teleurgesteld in het Turtle Ma personage ... er wordt meermaals gehamerd op z'n voorliefde voor alcohol, maar wie hoopt op wat drunken fighting komt bedrogen uit.

Visueel iets te kitscherig soms en de humor doet soms wat Amerikaans aan, maar het is verder wel een leuk, vermakelijk martial arts filmpje geworden. Maar die clash van culteren doet deze film niet veel goed, volgende keer maar gewoon in het Mandarijns, moeten ze toch kunnen verantwoorden nu ze "de hele wereld bedienen" bij Netflix.

3.0*

Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny

De tweede Netflix Original film die ik heb gezien na The Ridiculous 6 (2015) maar toch erg tegengevallen, heel erg zelfs. Ondanks dat ik erg positief was over de trailer en de aankomende Netflix Original films had ik erg zin in Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny. Na het zien van gister avond, en zelfs nog een stukje vanochtend aangezien we het niet meer vol hielden omdat de verveling aansloeg is dat positieve er wel af.

Het verhaal was redelijk. er word gejaagd op de Sword of Destiny, door het leger van Hades Dai. Om dit te voorkomen word de Sword of Destiny beschermd door een leger met de krijgers Silent Wolf (Donnie Yen), Yu Shu-lien (Michelle Yeoh), Tie-Fang en Snow Vas die er alles voor doen om de Sword of Destiny te beschermen .

Zoals je kan zien houd ik het kort want ik ben er best wel van geschrokken en ik vond het helemaal geen goeie film. Het Engelse taal wat uit de monden kwam vond ik er niet bijpassen, iedereen kon vliegen als Harry Potter. Ze hoefden alleen het zwaard naar voren te steken en daar gingen ze, en dankzij het langzaam en langdradig begin ben ik totaal niet onder de indruk. Had beter verwacht van Donnie Yen en de rest van de crew, jammer weer.

1.5*

Vrij standaard martial arts film. Het verhaal is verre van origineel. De uitwerking is best aardig, maar wordt wel wat gehaastig neergezet. De opbouw had wat beter mogen zijn. Visueel ziet de film er goed uit. De actiescenes zijn redelijk, maar te onnatuurlijk. Aan de andere kant zorgt de niet al te lange speelduur er voor dat de film best lekker wegkijkt. 3.0

Zeer teleurstellend vervolg, dat nergens ook maar in de buurt komt van de kwaliteit van het origineel. De film is saai, futloos en vooral flauw, met bordkartonnen personages en voor de hand liggende humor. De aanwezigheid van regisseur Yuen Woo-Ping, in het verleden toch verantwoordelijk voor heel wat indrukwekkende vechtscènes, doet spektakel vermoeden, maar ook op dit vlak laat de film geen enkele indruk achter. Het ziet er allemaal nogal suf uit, niet geholpen door de kitscherige vormgeving van de film. Ook nog eens engels gesproken, wat bepaalde belachelijke aspecten van de film alleen maar versterkt.

Een film als deze is een beetje nieuw voor mij. Ik kijk ze nooit, maar nu ik hem op Netflix zag staan, toch maar voor gaan zitten. De film heeft me niet echt verveeld. Het verhaal van een bijzonder zwaard en rivaliserende clans is niet echt origineel, maar vermakelijk genoeg.

De personagevertolking was in mijn ogen in orde, wat niet gold voor de visuele effecten. Hoe de sprongen in de film werden gevisualiseerd, viel mij toch wel tegen helaas. Kan beter!

Verder goede ondersteunende muziek en kijk vrij lekker weg

Leuke film voor een saaie zondagmiddag.

3*

bloedmooie film en naar Chinese maatstaven niet te moeilijk om volgen. Donnie Yen en Michelle Yeoh zijn acteurs waar je een huis kan op bouwen en ook is er veel nieuw talent te bewonderen. Schitterende gevechtscenes met als kers op de taart het slotgevecht in de toren. Grandioos gewoon.

Tja bij zoveel moois kan je moeilijk anders dan het maximum aantal sterren geven. Nu al een van de kanshebbers voor film van het jaar.

De vecht scenes waren aardig tot goed. Maar wat een slap verhaal zeg. Absoluut geen topper.

Een goede actie/avontuur/drama/fantasie film...

Prima vervolg...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Ook een bekende acteur/actrice...

Super mooi 4K breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi landschap...

De eerste film zag ik jaren terug en dat was volstrekt mijn stijl niet. Allicht als ik hem nog eens terugkijk dat ik hem beter beoordeel, maar wat me toen al tegenzat, dat rare bewegen en gevlieg, zit ook in deze en trek ik nog steeds niet. Film is voor mij ook een stukje geloofwaardigheid, en dat is in deze vorm er niet. Gevechten zien er af en toe nog wel fraai uit, zoals de hele film op momenten wel mooi is met fijn kleurgebruik en prima omgevingen en sets en kostuums. Maar het verhaal is een pak minder interessant en het acteerwerk houdt ook niet over, waarschijnlijk omdat men zich door het Engels moet worstelen wat de meeste niet goed afgaat als het om emoties gaat. En dan is er dat jonge meisje dat vloeiend Engels spreekt (ze is uit Sydney) wat weer helemaal niet past bij de rest. 2,0*.

uuuh... Engelstalig?

De taalkeuze is geen raadsel meer eens je op de aftiteling ziet wat een curieuze productie dit eigenlijk is; Deze ''Crouching Tiger'' (die de naam eigenlijk niet mag dragen) wordt geafficheerd als Netflix original met productiesteun van de Weinsteins en Peter Berg (!), en de hoofdrollen worden vertolkt door acteurs (Donnie Yen, Michelle Yeoh) die jammerlijk genoeg steeds meer in Hollywood zijn gaan doen, maar tegelijkertijd nog wel voor het veramerikaniseerde karretje van hun eigen genre worden gespannen. Omgekeerd krijgt soapacteur en danser Harry Shum Jr. hier een dubieuze make-over waarvoor ik zijn acteerkwaliteiten als ontoereikend beschouw. Welke historische momenten van verstrengeling moeten we hier nu zoal benoemen? The Matrix kan hoe dan ook niet vergeten worden, aangezien Iron Monkey-regisseur Woo-Ping Yuen daar opdook voor de actiechoreografie, met bekend resultaat.

Strijd om een zwaard dus, met een laagje mystiek, want als je het ding eenmaal in handen hebt bestuurt het jou - en niet andersom. Helaas blijft het wat die mythevorming en de verkozen symboliek betreft bij platitudes, en worden er verder vooral open deuren ingetrapt: personages delen een verhuld verleden (*personage begint verhaal, flashback, personage rond verhaal af*), wraakmotiefje, master-apprentice-constructie en zo verder. De gevechtschoreografie is doorgaans wel uitgekiend (al is de regie dan weer wat uitgekauwd - we hebben die sierlijke poses in combinatie met zooms al zo vaak gezien, en beter), visueel zag ik te veel doorzichtig computerwerk waar natuurlijke omgevingen beter benut hadden kunnen worden. Het oogt zelden écht naturel allemaal, misschien ook een iets te volle/verzadigde kleurcorrectie. Bij Yimou Zhang word ik op dat vlak standaard echt weggeblazen, en die maakte z'n meesterwerken toch een decennium eerder.