Lila & Eve (2015)

Prima geacteerd, leuk om een wraakverhaal met 2 vrouwen als hoofdrol te zien.

helaas zag ik de twist van Eve al aankomen vanaf het eerste moment dat ze in de praatgroep opdook. Ik had ineens een enorme Fight Club flashback, en dat haalde de lol er voor een groot deel van af.

Normaal gesproken 3 sterren, maar door het deel tussen spoiler haakjes toch niet meer dan 2,5 sterren.

Gemiddeld drama/thriller. De film komt wat lastig op gang en er is lastig door te komen. Eenmaal over helft komt de vaart er redelijk in, maar echt lekker loopt het allemaal niet. Aan de ene kant is de film realistisch en aan de andere zitten er ook wat ongeloofwaardigheden in. Dit botst en brengt de film uit balans. De twist op het einde is best aardig gevonden, maar al vaker gebruikt. Het acteerwerk is wat zwakjes. 2.5

Onzinnige thriller, waarin de mysteries al lang voor het einde van de film zijn opgehelderd.

Als eenmaal duidelijk is hoe de vork in de steel zit, is het nog een lange weg naar het einde. Op die lange weg gebeurt niets interessants meer. Het restant van de film is slap en langdradig.

Werkelijk alles aan deze film ademde een groot gebrek aan bezieling. Hoe stuitend.

Het oog om oog en tand om tand verhaal van Lila en Eve is binnen het genre niet echt iets nieuws. Sterke nog het is al menig maal verteld. Toch wist deze thriller mij te verrassen en dat heeft vooral te maken met de authenticiteit die ontstaat door sterk acteerwerkt. Ik heb er om die reden dan ook zeker van kunnen genieten en vond het zeker geen slechte film.

Deze thriller/drama had best iets te bieden maar pakte mij helaas niet genoeg om er een voldoende voor te geven.

Acteerwerk was wel oke en heb ik weinig op aan te merken voor een film als deze.

Er moest het een en ander aan emotie op de kijker over komen maar voor mij was het hem niet.

Wel heb ik slechter gezien in dit genre en keek de film wel redelijk weg.

Nee, dit werd hem niet. Film wil een drama zijn maar slaagt daar niet in, vooral door een weinig overtuigende Lopez. Davis doet nog wel d'r best maar redt het ook niet in haar eentje. Film wil ook een thriller zijn, maar wordt nergens spannend of gaat echt onder de huid kruipen. En zo worden beide kanten nergens goed uitgewerkt waardoor er weinig moois te zien is. Het is verder ook zo tam gefilmd allemaal en we hebben het allemaal weleens gezien. Iemand die het zwaar heeft zit thuis in haar eentje aan een goed glas wijn. Ja, dat kennen we nu wel. Zo krijg je een vrij duffe film/ Daarnaast heb ik me ook gewoon stierlijk verveeld. 1,0*.

“God, grant me the serenity to accept

the things that I cannot change...

The courage to change

the things that I can...

And the wisdom to know the difference.”

Lila (Viola Davis) en Eve (Jennifer Lopez) zijn twee door verdriet getekende vrouwen nadat hun kinderen zijn vermoord. In tegenstelling tot anderen, blijven ze niet bij de pakken zitten en zinnen ze op weerwraak. Tijd dus dat ze het heft in eigen handen nemen. En ja hoor, de zoveelste revenge-film wordt weer op de mensheid losgelaten. Dat het ditmaal twee rouwende moeders zijn die het opnemen tegen een drugsbende en hun brutale loopjongens die op elke hoek van de straat staan te dealen, is iets dat niet vaak voorkomt. Spijtig genoeg kwam het allemaal nogal ongeloofwaardig over. Het politieapparaat stuit op een doodlopend spoor waardoor het onderzoek niet echt vordert (maar volgens de twee wraakengelen is dit vanwege hun laksheid omdat het over een kleurling handelt). De twee huismoedertjes echter, wiens leven louter bestaat uit huishoudelijke taken, het herinrichten van het interieur en een zelfhulpgroep voor ouders van vermoorde kinderen bijwonen, kunnen dankzij simpele ondervragingen en enkele gegevens uit een GSM doorstoten tot aan de kingpin van de drugsbende.

Het acteren op zich was verre van slecht. Zowel dat van Davis als dat van Lopez was bij momenten uitstekend. Davis was voor mij een volslagen onbekende (omdat ik een bloedhekel heb aan televisiefeuilletons en ik dus ook niet naar “How to get away with murder” kijk) maar was schitterend aan het begin als de ineengestorte, op pillen levende moeder. Een staaltje van briljant acteren. Bij de confrontaties met de jeugdige boefjes, kwam ze minder goed uit de verf als de onhandige furie. Het meeste werd ik verrast door Lopez die, in tegenstelling met haar rol in “Parker”, hier laat zien dat ze ook niet onaardig kan acteren. Ze was redelijk overtuigend als de zelfingenomen, rebellerende vigilante die het concept van de steungroep een beetje te soft vindt en de drijvende kracht is achter Lila’s zoektocht en wraakactie.

Misschien was ik niet aandachtig genoeg of was ik doodmoe op het moment dat ik “Lila & Eve” keek, maar de plotwending op het einde had ik echt niet zien aankomen. Echt indruk maakte het echter niet op me. Ik had eerder zo’n “ah, die richting gaat het weer uit”-gevoel. De afsluiting was dan weer te sentimenteel en onwerkelijk. Uiteindelijk is het maar een gemiddelde, doorsnee film die omzeggens nergens spannend of boeiend is. Zelfs het betere acteerwerk kon deze film niet redden. Kortom, een film om toe te voegen aan je lijstje films-te-kijken-tijdens-mijn-pensioen, want dan heb je zeeën van tijd. Schijnt het!

2*