Andròn - The Black Labyrinth (2015)

Mislukte mix van The Matrix, The Running Man en natuurlijk Maze Runner. Het verhaal is chaotisch en zeker in het begin zijn er te veel hoofdpersonen. Acteerwerk laat hier en daar echt wel te wensen over - ook van Alec Baldwin. Special effects zijn op zich wel goed, maar lijken soms niets toe te voegen (toetsenbord dat uit het niets verschijnt en soms nergens toe dient). Ik denk dat de opening naar een vervolg niet nodig was geweest.

“10 must enter the challenge.

The goal is the conquest of freedom.

Welcome to the season premiere

of the redemption games.”

Er zijn slechte films. Er zijn afschuwelijk slechte films. En er is “Andròn: The Black Labyrinth”. Normaalgezien kan ik altijd wel iets positiefs ontdekken in een film. Maar welke moeite ik me ook getroost, bij deze film kan ik nu eens echt niks opnoemen. Welk aspect je ook maar bekijkt. De conclusie is telkens dat het een mislukking is. Dat er tegenwoordig wel eens een matige versie uitkomt van een succesvol Hollywoodproduct, is niets nieuws. Op die manier probeert men een beetje mee te surfen op de golven van het succes. Je zou dan toch wel verwachten dat er iets creatiever wordt omgesprongen met het gestolen concept. Zelfs daar doet deze film geen moeite voor. Het wordt gewoonweg schaamteloos overgenomen.

Uiteindelijk lijkt dit wel een soort “The Hunger Games” dat zich afspeelt in een labyrint zoals in “The maze runner” in een post-apocalyptische, overbevolkte wereld zoals je al kon bewonderen in “Elysium”. In “Elysium” werden de armoedige mensen achtergelaten in erbarmelijke omstandigheden, terwijl de gefortuneerden in een baan rond de aarde zweefden op een kunstmatig aards paradijs. In “Andron” houdt men de wereldbevolking in balans door het organiseren van weddenschappen met als inzet het leven van de armzalige bevolking zelf. Een soort “Bet to Win” waar je beter niet bij verliest.

Dat Alec Baldwin en Danny Glover de laatste jaren niet echt kieskeurig zijn qua films waar ze in spelen is een vaststaand feit. Baldwin schitterde eventjes in “Still Alice” en van Glover kan ik me geen enkele film meer herinneren na “Lethal Weapon” die de moeite was om te kijken. Maar wat de beide heren bezielde om aan dit project mee te werken, is voor mij een compleet raadsel. Niet dat het zo’n zwaarwichtige rollen zijn. En echt overenthousiast komen ze ook niet over. De tien ongelukkigen die terechtkomen in het labyrint en daar een overlevingsstrijd moeten voeren zijn stuk voor stuk onbekende acteurs voor mij. Dat was dan ook te merken. Soms leek het wel alsof ze aan het wachten waren op de souffleur zodanig dat ze hun volgende dialooglijn terug wisten. Zelfs de gevecht scènes met de soortement Ninja Turtles was slecht gecoördineerd. Het leek soms wel op een ordinair spelletje tikkertje waarbij een afwachtende houding werd aangenomen tot één van die tegenstanders achter hun aanging.

De enige die ik direct herkende was Skin, beter bekend als de leadzangeres van Skunk Anansie. Sowieso was ik al geen grote fan van deze band. En grote fan van Deborah Anne Dyer als actrice zal ik ook wel niet worden. Het voelde allemaal redelijk geforceerd aan. Hoewel de personages soms wel echt stupide en betekenisloos overkomen, zijn ze zelf niet echt schuld hieraan. Het komt eerder door het nietszeggend en verwarrend verhaal. Het grootste gedeelte van de film zit je je af te vragen waar het nu in hemelsnaam over gaat. De gedupeerden zitten in een cirkelvormig doolhof waar het volgens mij moeilijk is om in een cirkel te lopen als je de geometrie van de muren bekijkt. En dat is dan ook het enige wat je kan verwachten. Een groep verwarde met amnesie geplaagde mededingers die radeloos en verward door dit doolhof strompelen (het heeft meer weg van een vervallen fabrieksgebouw trouwens). Alec Baldwin stuurt het spektakel met behulp van hoogtechnologische snufjes. En Glover’s bijdrage is ridicuul te noemen.

Voor diegenen die het einde gehaald hebben en niet onderweg ergens in slaap gesukkeld zijn, was het sluitstuk wel echt ontgoochelend. Zonder weerga één van de slechtste films die ik gezien heb dit jaar. Inhoudsloos verhaal, erbarmelijke acteerprestaties en ook nog eens goedkoop uitziende speciale effecten. Het zou me niet verwonderen als we ooit te horen krijgen dat er in één of ander dictatoriaal land een nieuwe folterpraktijk wordt toegepast. Namelijk het verplicht urenlang kijken naar “Andròn: The Black Labyrinth”. Pijnlijk !

0,5*

Deze stond nog op onze digicorder dus me er maar eens aan gewaagd. Het is een soort mix van Hunger Games, Maze Runner, Cube en nog wat aanverwanten geworden.

Tja, het was geen slechte film, maar echt goed is hij ook niet. Niet echt bijster origineel en visueel kon het ook wel beter. De cast bestond toch uit een aantal bekende: Alec Baldwin, Danny Glover, Skin, maar erg bijzonder was het ook niet.

Het gemiddelde hier is voor mij toch wel wat aan de lage kant, oké er zijn er veel betere, maar zo slecht vond ik hem nu ook weer niet. Jammer van het einde.

Wat mij betreft heel ver verwijderd van The Hunger Games, Maze Runner, Cube, ... Het verhaal heeft totaal geen steek, visueel zwak, totaal niet boeiend of spannend, buiten de bekende namen zeer zwakke acteurs en een belachelijk slot. 1/10