Kajaki (2014)

Kajaki is, bovenal, een werkelijk zenuwslopende film. Echter met twee gezichten.

Ogenschijnlijk is de lucht boven de spuuglelijke provincie Helmand zwanger van gezapigheid. De unit Britse soldaten, alhoewel op hun hoede, lijkt daar prima in te gedijen. Persoonlijke gesprekken en dijenkletsers wisselen elkaar af. Een hoog buddygehalte; men petst elkaar nog maar 'ns op de schouders – dat werk.

Totdat een kameraad op een mijn stapt. Dan wordt Kajaki intens, chaotisch en gaandeweg weerzinwekkend. Welhaast verkrampt kijk je naar een turbulent tafereel, wachtend tot er (nog) een mijn ontploft.

De film is bijzonder expliciet, je moet er de maag voor hebben. Constant voel je als kijker de onmacht evenzeer; dat maakt Kajaki een geslaagde, sterke film.

Heldendom, onvoorwaardelijk kameraadschap, barmhartigheid. Maar dit alles zonder énige glorie, louter slachtoffers. Dat is het wrange beeld dat rest.

Mooi verwoord Norman Mailer...

Wat een ontzettende &^#%@#!@*# - film.... In positieve zin dan.

Norman Mailer verwoord het inderdaad goed. Maar:

Voelt aan als een ietwat gemiste kans.

Sowieso gaat de film al wat twijfelachtig van start. Inderdaad werd het aanzienlijk hoge buddygehalte ook mij iets teveel van het goede. Want hoewel het sappige Britse taaltje weliswaar niet onaangenaam in het gehoor ligt, heb ik nochtans enige vomeerneigingen moeten onderdrukken. Na een half uur blabla is er dan pardoes stront aan de knikker, waarna de film gelukkig wat interessanter wordt.

Expliciet geweld wordt niet geschuwd, en het zaakje intensiveert in rap tempo. Maar ondanks dat, is het ook weer bij lange na niet zo intens als ik op voorhand gehoopt had. Tussendoor wordt namelijk ruimschoots genoeg soelaas geboden (té veel m.i.), tevens kent de film een hoop overtollige filler die beter weggelaten had kunnen worden. Door dit soort punten boet de film toch veel aan kracht in vond ik. Had Katis ofwel de lengte iets ingeperkt, ofwel écht all the way gegaan, was het waarschijnlijk een pak effectiever geweest allemaal. Helaas blijkt dat vaak toch een struikelblok voor veel regisseurs.

En aldus dooft de film richting het einde langzaam uit, en is de impact die het achterlaat minder groot als gehoopt én verwacht. Maar goed, toch kent de film wel zo z'n momenten, en valt de enigszins originele invalshoek wel te waarderen. Nipte voldoende, 2,5*.

Plaats van handeling: een uitgestrekte door god verlaten zandlocatie. Gebaseerd op interviews met de overlevenden werd het scenario geschreven, wat resulteerde in een subliem gemaakt, authentiek overkomend, schokkend, intens en indrukwekkend oorlogsdrama, dat zich voltrok als een documentaire. Een gruwelijke ramp en een regelrechte nachtmerrie. Het eerste halfuur moet je je wel door (in elke uitgesproken zin) al het ge-"fuck" en ge-"mate" heen bijten. Duidelijk werd dat ondanks alle trainingen en moderne oorlogsvoering niemand militairen op dit soort gebeurtenissen kan voorbereiden en dat dan ook grote fouten gemaakt worden. De cast speelde werkelijk uitmuntend en het grimewerk maakte deze hel uiterst realistisch.

Ik was wel blij dat ik Engelse ondertitels ter beschikking had.

N.B. Bij het zien van deze film moest ik voortdurend aan de woorden van een vriend van mij, die uit Afghanistan afkomstig is, denken: hoeveel westerse manschappen je er ook heenzendt, het heeft geen enkel effect en geen enkel nut, vooral niet als je het ziet in het licht van alle doden, gewonden, oorlogsinvaliden, psychisch zieke mensen en de miljarden aan geld, die zo over de balk gegooid worden.

Deed mij, inderdaad, ook weinig logisch aan allemaal. In chaos en blinde paniek ligt de ratio veelal ook spoedig op het kerkhof, vermoed ik.

Uitgerekend de Britten zouden zich, gezien hun geschiedenis met het Afghaanse volk, moeten realiseren hoe zinloos deze slepende interventie is.

Opzicht wel een redelijk waargebeurd oorlogsdrama in Afghanistan, maar aan de andere kant vond ik het ook een saaie en vooral langdradige bedoeling om naar te kijken. Dat laatste klinkt natuurlijk behoorlijk lullig voor degene die het echt hebben meegemaakt.

Hoewel de gebeurtenis waarbij uiteindelijk vier Britse soldaten ernstig getroffen worden door mijnen (eentje zelfs twee keer) best aangrijpend en heftig was (daarvoor is het overigens een zeer saaie bedoeling), is het eigenlijk ook het enige wat er gebeurt in dit verhaal. De pogingen die men onderneemt om ze te bevrijden uit het mijnenveld, vond ik bepaald niet altijd even snugger. Visueel is het wel allemaal mooi in beeld (vooral de beelden rond de omgeving van de Kajaki dam) gebracht en de voor mij vrijwel onbekende cast deed het verdienstelijk. Het meest interessante aan deze film was eigenlijk nog de lange aftiteling met echte foto's van de soldaten die betrokken zijn geweest bij dit voorval (ik noem het meer een bedrijfsongeval) en wat er uiteindelijk van terecht is gekomen.

Al met al aardig om eens gezien te hebben, maar echt indruk heeft deze film niet op mij gemaakt. Dit soort dingen gebeuren nu eenmaal in een oorlog en deze gebeurtenis is zeker ook niet echt bijzonder (ik had er ook nooit van gehoord).

Bij het zien van deze film had ik constant het idee dat deze gebeurtenis niet écht bijzonder was.

Anders had ik Theunissen er wel over gehoord. Tenslotte.

ik vond american sniper, the hurt locker en al die grote titels die over dit onderwerp gingen helemaal niks aan. valt hier nog iets speciaals aan te beleven ? moet ik dit zien ?

Gewoon kijken en mocht hij je niet bevallen, dan kun je hem nog altijd afzetten/deleten.

P.S. de films die je noemt, vond ik persoonlijk beter.

mooie film, maar echt jezelf inleven in de karakters is mij niet gelukt,daar bleef het te oppervlakkig voor.

Maar als je op zoek bent naar de harde werkelijkheid van oorlog is deze film perfect.

Voor 1,2 miljoen pond gemaakt en zo zie je maar dat een sterk gegeven gebaseerd op echte feiten het interessant kan houden.

Prima film, deze moet je echter niet vergelijken met american sniper en the hurt locker..totaal andere insteek.

Acteurs deden het goed, en ik zat de hele "mijnen scene"op het puntje van mijn stoel.

Oorlog is geen GI Joe glamour, het is hard, bitter, en mijnen, zijn een van de de meest smerige wapens aller tijden..je ziet en hoort ze niet...en ze kunnen overal liggen..Deze film geeft daar een realistische reflectie van , die ik nog niet eerder, in een andere film heb gezien....indrukwekkend geheel...

Ik ben gek op dit soort films daarbij komt de film erg realistisch over en berust op waargebeurde feiten blijf kijken na de film komen er nog feiten langs van de betrokkene .

En passant kwam de Nederlandse Luchtmacht eveneens weinig glorieus uit de strijd.

Klopt met die F16 bedoel je toch?

Ghehe, ja. Na verzoek om luchtsteun 's nacht: "I have one Dutch F-16 available. Be adviced, no laser munitions on board."

Britse unit: "Okay, we will alluminate the target."

Piloot lazert bom vér voorbij het doel.

"What's he doing?! That goon couldn't finish up his dinner!"

Het hele Nederlandse leger moeten ze opdoeken kost alleen maar geld , laten ze dat geld maar in de zorg stoppen.

NAVO hamert op meer geld voor defensie | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Veel te lang. Vervelend. Eindeloos gezaag en gezever.

Film waarbij de hachelijke situatie in een mijnenveld in Afghanistan waarin de heren verkeren goed invoelbaar is.

Ondanks de ellende in de hel is er zo nu en dan ook tijd voor een grapje.

Sterk.

Heb me er wel mee vermaakt en brengt de boodschap goed over, alleen het is wel langdradig. Verder goed in beeld gebracht en prima geacteerd.

Best een aardige film over Britse paramilitairen die vast komen te zitten bovenop een mijnenveld. Het ziet er redelijk uit en er wordt ook redelijk gespeeld. Toch zitten er ook wat saaie stukken in die worden gevuld met humor waar ik niet om kon lachen. Dat hadden ze van mij achterwege mogen laten. Misschien is het wel echt zo gegaan, dat weet ik niet, maar ik kon het niet zo waarderen. Verder wel een prima filmpje.

Ondanks dat de film vrijwel in zijn geheel afspeelt in een kleine ruimte blijft "Kajaki" tergend spannend.

Claustrofobisch zelfs, ondanks de grote vlakte om het gebeuren heen.

Sidderende oorlogsthriller.

3.5*

De oorlogssituatie met manschappen die klem zitten in een ravijn gevuld met landmijnen wordt zeer realistisch weergegeven. Dat gebeurt met plastische scenes (bloed en open wonden) en met het inzoomen op de persoonlijke strijd tegen gekte. Kortom, de paniek, de stress en de hoogspanning spatten van het scherm.

Fascinerend om te zien hoe men onder hoge druk probeert koel en psychisch stabiel te blijven. De middelen die de manschappen inzetten zijn kameraadschap, slap geouwehoer en (galgen)humor. Inderdaad geen humor om te lachen, maar humor om te overleven. Kajaki is immers geen Hollywood.

Overtuigend geacteerd.

EXACT.

Uitstekende film waarin een groep Britse soldaten in Afghanistan terecht komen in een mijnenveld, met alle gevolgen vandien. Gebaseerd op een waargebeurd incident uit 2006. Realistisch en rauw in beeld gebracht waarbij de spanning van deze uitzichtloze situatie aldoor voelbaar blijft. Ook aangrijpend om te zien hoe de mannen met dit alles omgaan.

Hoewel de film niet eens zo heel erg lang duurt, duurde het mij toch net iets te lang. Had overigens geen moeite met de eerste 20 a 30 min waarin er maar weinig gebeurd. Ik vind het altijd wel interessant om te zien hoe militairen onderling met elkaar omgaan. En dat er in het begin een Nederlandse F-16 bij betrokken is, vond ik ook wel wat hebben. Alleen mist hij zijn doelwit.. Oorlog is verre van grappig, maar hier moest ik dan toch een beetje om glimlachen. De F-16 komt overigens niet in beeld.

Ja en dan.. Je merkt het al aan de manier van filmen. Er gaat iemand op een mijn stappen! En dan gebeurt het en daar draait mijn maag toch wel even om! Vooral de pijn, de angst/paniek en de machteloosheid is echt voelbaar. Natuurlijk dit met de gedachte dat het echt gebeurd is. Echter, er zijn veel soldaten bij betrokkenen en ik wist vaak niet om wie het nou precies ging. Je leert de militairen alleen in het begin een beetje kennen. Tug de hospik was 1 van de weinige echt herkenbare personages.

Spannende film, maar het ging voor mijn gevoel te lang door en er zitten echt wat bizarre momenten in de film waarbij ik bij mezelf dacht, ging dat serieus echt op die manier!? Zoals het gooien met de flesjes water waardoor er weer een mijn tot ontploffing komt! Ja, echt bizar! Maar ik zeg kijk deze film. Het is indrukwekkend! Een hele dikke 3 sterren, dus net geen 3,5.

Prima film; wie dat niet goed vindt,dat begrijp ik niet!

Ik ben 63 jaar (spijtig genoeg) en heb al honderde oorlogsfilms gezien-al dan niet volgens echt gebeurde feiten-,maar deze behoort zeker tot mijn persoonlijke top 10(maar misschien ken ik er niets van).

De gruwel is behalve tijdens de eerste 20 minuten,steeds aanwezig en(spijtig genoeg) veel erger dan

in de griezeligste horrorfilm.

Plus:prima(onbekende) acteurs.

Interessant idee, maar de uitwerking is toch wel vrij saai en te weinig intens, tot het einde althans. Lange tijd kabbelt de film voort en ondanks het enorme leed van de getroffen militairen werd ik nooit echt in de film gezogen. De emoties kwamen wel weer goed op me over, je voelt de angsten van ze meemaken. Maar de film mist gewoon iets wat lastig uit te leggen valt. Kleine voldoende.

3*