Flesh Gordon Meets the Cosmic Cheerleaders (1989)

'Helloow...this is Poo-poo speaking.'

Lachsalvo's blijven uit bij het tweede deel van Flesh Gordon. Waar het eerste deel nog best vermakelijk was, is dit deel ronduit vervelend. De humor is beperkt tot wat slapstick (met taart-gooi-gevechten) en wat poep- & piesgrappen. Er worden veel grappen herhaald, de cast is dit keer echt kansloos en de knullige effecten werken niet zo goed als in deel één. Mijn verwachtingen waren al niet zo hoog, maar volgens mij moet je wel echt braindead zijn om je hiermee te kunnen vermaken.

Hier bestaat maar een zeer klein en vergeten kategorie van, desalniettemin is dit er één waarvan je zegt, minder minder ajb. De humor is infantieler dan van Austin Powers en je zult soms meer en beter gebruikt vrouwelijk bloot tegenkomen in griezelfilms. Ik snap dat je het haast niet anders kunt rangschikken, maar met beide genres heeft het nauwelijks wat te maken. Op zich vind ik het leuk om naar gedateerde miniaturen, stop-motion en ingeplakte achtergronden te kijken, alleen is de film echt zo stompzinnig dat het pijn doet. Galactic impotence!

Hoe kinderachtig klinkt dr. Jerkoff.. zoals hij ook zou heten in die van 1974. Die gast die hem speelt zal vast een leuk werk gehad hebben als je begrijpt wat ik bedoel. Gelukkig hoef ik me niet te schamen dat ik me hier aan gewaagd heb, want ik kón hem niet afkijken. Die turdians, turd guys of hoe ze ook heten, bereikte echt het absolute vriespunt. Zo walgelijk als het klinkt, zo ranzig was het ook.

Op badmovies.org stond te lezen dat die vrouwen die hun blote boezem aan deze film verkochten niet betaald kregen en dat de acteurs zich gedroegen als Hollywoodsterren. Daar sta ik van paf.

De oorspronkelijke Flesh Gordon was zeker geen geweldige film, maar verdiende zijn cult-status vanwege de anarchistische wansmaak en een keur aan bizarre, originele ideeën. Dit verlate vervolg is een ronduit sneue poging om die film - en daarmee het succes - te kopiëren in een jaren '80-laagje. Het acteerwerk in Flesh Gordon was nog aandoenlijk, hier is het ronduit irritant: alsof talentloze acteurs de opdracht hebben gekregen zo slecht mogelijk te acteren. De humor is net zo geforceerd als de vertolkingen en in plaats van een zekere seksuele vrijheid die typerend was voor de film uit 1974, zijn het hier vooral vrouwelijk bimbo's die zich laten betasten en zich maar al te graag mikpunt van seksistische spot maken. Bij vlagen niet om aan te zien.