Dames 4 (2015)

Clubje vrouwen probeert een richting te geven aan hun dertigersdip door samen te gaan voetballen. Voorspelbaar en wat oppervlakkig, maar het levert wel een amusante film op over herkenbare vraagstukken voor mannen én vrouwen. Hoe kijk je naar jezelf als iedereen zijn of haar leven helemaal op orde lijkt te hebben en jij nog steeds aan het worstelen bent om volwassen te worden? Het is ook wel lollig dat vrouwen hier nou eens niet neer worden gezet als compleet anders dan mannen. De overbekende clichés van de onvolwassen 'young adult' die zijn leven verkloot met computergames, feesten en alcohol zijn niet voorbehouden aan één geslacht. Op een bepaalde manier best verfrissend.

Film met potentie, die af en toe ook tot uiting komt, maar ook vaak erg vervelende personages kent. Een wat late coming of age -in wezen gaat de film wat Orwell al in Animal Farm noemde maar wat ook op opgroeiende mensen slaat, van die types die nooit volwassen wilden worden en dan ineens over baby's praten en vinden dat de ander ook moet opgroeien en precies worden wat ze nooit waren of wilden zijn. En doe je dat niet, dan lijkt je leven miserabel en kom je alleen te staan. Halverwege zit een sterke scène waarin Wyne alles van zich afschreeuwt, en ze heeft volkomen gelijk. Als kinderen niet worden opgevoed door hun ouders (gebeurt nog maar zelden, getuige de vele krijsende koters heden ten dage) dan mag je daar best eens wat van zeggen.

Wie dan ook een voetbalfilm verwacht komt bedrogen uit, dit is geen nieuwe All Stars. Wel is het grappig dat het vrouwen zijn (die ook allemaal mannendingen als gamen doen) maar veel voegt het niet toe. Sterker, dat hele voetbalgedoe had er gewoon uit gekund en dan had er meer focus kunnen zijn op Wyne die sterk wordt vertolkt en een leuk personage is. De enige eigenlijk. De rest is volstrekt niet grappig, vaak zelfs irritant, en dat vooral omdat iedereen staat over te acteren, de Rotterdamse nieuwe huisgenote voorop. Vreselijk om naar te kijken. Nu heb ik sowieso weinig met die RTL4-doelgroep die veel personages zijn, maar als je talentloze acteurs hebt die het er nog eens extra op leggen, dan houdt het op voor mij. Verder maar saai gefilmd met een magere soundtrack. Enkel de laatste scène is filmisch eens wat anders en best aardig. 2,0*.

De vrouwelijke tegenhanger van Aanmodderfakker. Grappig dag beide door de telefilm commissie gingen. Hannah van Lunteren is een sympathiek persoon en heeft een aanstekelijke wisselwerking met Hoffman, die de basis van deze film vormt. Het verhaal stijgt niet boven standaard, maar is prima. Voorspelbaar zonder dat het erg is.

Helemaal niet verkeerd. Zowel regisseur Trouwborst als actrice van Lunteren zijn om in de gaten houden.

Grappig thema. Lelijke groep mensen. Suf en saai in beeld gebracht.

Heel aardige film met prima acteerprestaties en geen einde waar je jeuk van krijgt.

Wat zo wie zo een verademing is is dat er geen politiek correcte gender of racisme propaganda in de film zit.

Dertigplusser Wyne [Hannah van Lunteren] leeft er op los met haar boezemvriendin Nanda [Jennifer Hoffman], totdat Nanda aankondigt te gaan samenwonen met Maarten [Peter van de Witte] en duidelijk maakt dat ze graag een gezin wil starten. Om het contact met Nanda en een aantal andere vriendinnen vast te houden, richt Wyne een damesvoetbalteam op. Een vrouwelijke variant op All Stars zou je zeggen, maar zelfs daar kan dit niet aan tippen. Vooral dankzij Van Lunterens goede spel is de opening veelbelovend, maar zodra Ryanne van Dorst haar opwachting maakt als de karikaturale, losbandige nieuwe huisgenoot (en waardeloze keeper) gaat het bergafwaarts. Hoewel Trouwborst duidelijk geen idee heeft hoe hij voetbal op een boeiende wijze kan filmen, besteedt hij veel teveel tijd op het voetbalveld. Tijd die hij beter had kunnen besteden aan een minder voorspelbaar scenario.

"Zowel regisseur Trouwborst als actrice van Lunteren zijn om in de gaten houden", schrijft IcU hierboven, maar grappig genoeg heb ik Trouwborst niet via deze film ontdekt maar ben ik Dames 4 juist gaan kijken omdat ik zijn latere Captain Nova zo'n leuke film vond. Even grappig is dat IcU ook Aanmodderfakker noemt, want aan het personage van de onvolprezen Gijs Nber moest ik ook al denken, zij het dat Wyne wat uitgesprokener is en regelmatig ook wel wat directer (arme Frans Fris!). Beide films spelen in op de herkenbaarheid van het niet precies weten wat je met je leven aanmoet, en daar heb ik wel affiniteit mee, zij het niet zozeer met die besluiteloosheid alswel met het non-conformisme van het gekozen pad. Maar ook los van die herkenbaarheid vind ik dit een heerlijke film, met een prima "gewone" hoofdrol van Hannah van Lunteren (ook al sterk in het al genoemde Captain Nova), een hilarische bijrol van Raven van Dorst die moeiteloos elke scène steelt waarin ze verschijnt, een levendige en warme algemene sfeer, en erg grappige dialogen en (zoals gezegd) een mooie moraal uit de pen van Lotte Tabbers. Enige minpuntje: zodra een bekend gezicht als dat van Henry van Loon verschijnt wéét je als ervaren filmkijker al dat dát degene is die Wyne uit haar vertwijfeling zal verlossen – en dan komt hun bedscène… geweldig.

Een verassend leuke Nederlandse film.

Rondom een vrouwen voetbal team.

Met in de hoofdrol Hannah van Lunteren die haar rol heel leuk en goed speelt.

Ook met Raven van Dorst met een rol op haar lijf geschreven, ze speelt heel leuk en rebels dat ligt haar uitstekend

En met Jennifer Hoffman bekend uit de succesvolle tv serie de Luizen moeder ook in deze film, een knappe dame om te zien, en een hele leuke en charmant spelende actrice ook in deze film.

Soms is de film een tikkeltje platvloers en iets ordinairs.

Maar dat past wel bij deze hele leuke Nederlandse komedie film.

Met een prima spelende cast en ook goede film muziek.

Deze film is een hele leuke en prima film.

Soms loont het gelukkig toch nog om een film helemaal uit te kijken. Bij deze film had ik heel lang het gevoel alsof ik naar één van die vele tv-series zat te kijken waar geen eind aan komt. En waar je je bij iedere aflevering weer opnieuw afvraagt waarom je nog steeds kijkt. Ook bij deze film over een vrouw van 32 die single is en haar best doet om daar gelukkig mee te zijn. Om de eenzaamheid op te lossen richt ze een damesvoetbal team op. En dat is dan wel een leuk gegeven. Ook heeft ze een hele goede vriendin, een fijne broer en een leuke kamergenoot. Maar de film blijft maar doorgaan en aanmodderen zonder dat er schot in de zaak zit. Gelukkig komt alles dan aan het einde toch nog goed en wordt het uiteindelijk ook nog best een mooie film. Maar daar hebben we dan wel heel erg lang geduld voor moeten hebben. Best wel te lang. En daarom niet meer dan 3,5 ster.