1971 (2014)

Erg Interessante documentaire.

Erg boeiend dit verhaal over mensen die documenten gestolen hebben. Zij zijn nu aan het woord. Je hoort hoe ze het gedaan hebben en hoe het publiek hierop reageerde.

Fascinerende documentaire, met als onverwacht staartje van de inbraak het ontdekken van COINTELPRO (Counter Intelligence Program), het geheime (en illegale) FBI-programma om bekende "linkse" Amerikanen in diskrediet te brengen (onder andere door het schrijven van anonieme dreigbrieven). De door de VPRO op 15 september 2015 uitgezonden versie duurde helaas geen 79 maar slechts 57 minuten.

Deze gedramatiseerde documentaire is aktueel vanwege de raakvlakken die zij heeft met de onthullingen van Snowden. Bovenal is het een onthullende geschiedenis die de Amerikanen geschokt heeft met de mate waarin een breed vertrouwde instantie als de FBI hun burgerrechten schond.

Aansluitend is er ook nog een anderhalf uur durend panelgesprek met betrokkenen en met Snowden, maaar de film is boeiender.

stinissen

komt as donderdag 1 maart om 23.55 uur NPO 2

In aanloop naar het referendum over de sleep-wet is dit interessante kost. Het zal niet toevallig zijn dat de VPRO dit nu weer uitzendt.

Het Watergateschandaal [1972] is veelvuldig onderwerp geweest van films en documentaires, omdat het corruptie binnen de Nixon-regering blootlegde. Maar deze documentaire richt zich op een in vele opzichten vergelijkbaar schandaal dat belangrijke precedenten schepte die bij de afwikkeling van het Watergate-schandaal van groot belang bleken te zijn. Een groep activisten, verbonden door weerstand tegen de oorlog in Vietnam, brak in bij de FBI en ontvreemdde geheime FBI-documenten die aantoonden dat die op grote schaal spioneerde, afluisterde en infiltreerde in door J Edgar Hoover als extremistisch bestempelde groepen. De activisten deelden de documenten met de media, maar die wisten niet of het publiceren van gestolen documenten werd beschermd door het recht op persvrijheid. Het is meteen duidelijk waarom er sinds 1971 weinig aandacht is geweest voor dit schandaal: het is niet gelukt om ook maar één van de daders te ontmaskeren. Meer dan 40 jaar later vertellen enkele van de hoofdrolspelers wat ze gedreven heeft en hoe het schandaal hun leven heeft veranderd. Opvallend is de nuchterheid waarmee deze zestigers en zeventigers terug kijken op hun daden. Het jeugdige idealisme van weleer heeft plaatsgemaakt voor pragmatisme, ook al omdat deze mensen nog steeds leven met de positieve en negatieve gevolgen van hun daad. Zij deden wat WikiLeaks in ons digitale tijdperk doet en dat maakt dit verhaal actueel. De combinatie van het menselijke aspect, waarin de activisten spreken over de angst voor ontdekking en de invloed op hun naast omgeving, met de schokkende onthullingen maakt dit tot een even inzichtelijke als spannende documentaire.