Neverlake (2013)

Wat een heerlijke film..............

om lekker over te slaan.

Belabberd acteerwerk en een CGI om het van in je broek te doen.

Alleen de hoofdrolspeelster laat zien dat ze er enigsins zin in heeft en dat lukt haar een klein beetje.

Ik vind de film ook niet echt een horror/mysterie trouwens..er zijn zeker slechtere films in dit genre maar ik kan hier helaas niet veel voor geven.

Ergerde me dood aan deze slechte film. Wat een mumbo jumbo allemaal. Wist wel wat beters te doen en heb hem na een uur uitgezet....Wat heeft Netflix een hoop rotzooi. (vuistregel uit Hollywood "liefst geen film met kinderen, die floppen bij voorbaat"..

Matig.

Italië lijkt de monsterd in Spanje te halen, die proberen ook al een tijdje hun films aan de man te brengen door te kiezen voor Engels als voertaal. Maar die Spaanse films kunnen doorgaans wel nog teren op hun kwaliteiten, de Italiaanse doen vooral wat goedkoop aan.

Neverlake is een film die een reeks aan cliché elementen toch nog op een relatief originele manier weet samen te brengen. Het resultaat is geen pure horror, maar eentje die aangevuld wordt met lichte mysterie en fantasy. Alleen laat de uitwerking het wat afweten.

Het visuele en de soundtrack zijn afzonderlijk wel oké, maar worden op een povere manier samengebracht. De film voelt dat ook goedkoper aan dan het op het eerste gezicht oogt en klinkt. De editing is echt ondermaats, maar ook het acteerwerk is verre van ideaal. Een klassiek probleem wanneer de regisseur de voertaal niet perfect beheerst (en daar ga ik gemakshalve ook maar van uit), de dialogen voelen erg hoekig en onnatuurlijk aan.

Eens het zo'n beetje duidelijk is hoe de vork in de steel zit (en da's jammer genoeg weer iets te snel) verbindt de film nog rustig alle puntjes, zonder er achteraf maar zeer weinig van het mysterie overblijft. Qua horror schiet het ook wat tekort en de sfeer wordt verpest door de matige regie van de acteurs en de povere editing.

Echt slecht is het allemaal niet, de ietwat originele invalshoek is altijd leuk, zeker wanneer je al honderden horrorfilms achter de kiezen hebt, maar het had makkelijk véél beter kunnen zijn. Alleen al door alles gewoon in het Italiaans te doen en laten.

2.5*

Jenny op vakantie bij haar vader in Italië. Vlak bij haar verblijf ligt The Lake of Idols dat een grote aantrekkingskracht op haar uitoefent. Een meer waarin veel voorwerpen uit de Etruskische tijd werden gevonden. Het meer en de streek herbergen een duister geheim. Jenny raakt erdoor geïnfecteerd. Ze heeft merkwaardige visioenen en heeft bij het meer merkwaardige ontmoetingen.

Neverlake is een rustige griezelfilm. Misschien iets te rustig. Het duurt een behoorlijke tijd voordat er wat vaart inkomt. De bedachtzame verteltrant maakt het soms lastig om bij de les te blijven. Aan de andere kant versterkt het terughoudende tempo het accent op de duistere sfeer. En daar valt ook wel weer iets voor te zeggen. Het nadeel is dat aan het einde van de film erg veel verklaard moet worden. In plaats van in een lange monoloog van een personage had regisseur Riccardo Poletti beter in de loop van het verhaal wat versnipperde uitleg kunnen geven. Dat was beter geweest voor het evenwicht tussen substance en sfeer.

Geen onaardig verhaal trouwens. Niet heel spannend maar in de kern intrigerend. In het verhaal is veel ruimte gemaakt voor lyriek. Percy Bysshe Shelley is de favoriete dichter van Jenny en motieven uit zijn werk zijn in de film terug te vinden. Dat bij een dergelijke lyrische benadering in de film geen ruimte is voor bloedige details of andere vormen van harde horror spreekt eigenlijk vanzelf. Neverlake is een sfeervolle griezelfilm die ik als fan van sfeer toch iets teveel vond doorschieten naar sfeergevoeligheid.

Tot slot nog dit. The Lake of Idols heeft werkelijk bestaan onder de Italiaanse naam Lago degli Idoli. Er zijn in het meer daadwerkelijk Etruskische beeldjes gevonden. Heden ten dage is het meer een uitgedroogde vlakte.