La Giornata Balorda (1960)

Er bestaan er meerdere van : films die auteur Bolognini vervaardigde naar een scenario van auteur Pasolini... het iets eerdere la notte brava is waarschijnlijk het gekendst, en bereikte zelfs het hoogst haalbare : te worden opgenomen in de ultieme lijstjesbuff top 100 over de jaren 50 ! Deze komt waarschijnlijk niet in die van de jaren 60, want Elsa Martinelli zit er niet in. Maar wacht eens even : de fotografie werd verzorgd door Scavarda die auteurscinema buffs natuurlijk kennen van l'avventura...en hier aan begin en eind zeker zijn handtekening achterlaat .

De werdegang van de prent moge gekend zijn: werd door de woedende censor verminkt, de speelduur rigoreus teruggebracht, een deel is permanent vernietigd en de makers kregen een proces wegens aantasting van de goede zeden oid. aan hun broek. Behalve reeds genoemden ook Moravia, op wiens verhalen Pasolini zich baseerde voor het script waaraan Moravia zelf collaboreerde, evenals trouwens een uncredited Sergio Citti, niet toevallig ook scenarist van Accattone. Naar zijzelf beweerden niet vanwege de zgn. immoraliteit, maar omdat de inhoud te sociaalkritisch zou zijn.

Hoe dat allemaal ook zijn moge : wat we hier hebben is en soort combi van accattone en la notte brava, zij het van minder niveau dan zeker die eerste. Protagonist en accattone van dienst is Sorel, niet meteen geloofwaardig misschien als Romeinse lumpenpauper maar waarschijnlijk vonden B. en P. hem gewoon lekker, laten hem ook regelmatig rondbanjeren in ontbloot bovenlijf.

Gelukkig waren die 2 geen valse nichten en stoppen ze ons wat sixties babes toe, geen niveau Martinelli of Schiaffino misschien maar tegen Valerie, Corey of Massari zeg je ook geen nee- die lippen van Massari maken wel duidelijk waar ze voor gemaakt zijn , niet ? We hebben trouwens ook nog Ciangiottini als het illegale, officiële lief van de anti- held. Wie ? Nou: dat engeltje uit la dolce vita op het strand natuurlijk ! Helaas nooit een A ster geworden.

Die chicks dan ook indirect de aanleiding voor gememoreerde censuur : de held werkt ze allemaal af ! En dat mocht schijnbaar niet. Vandaar dat we bij iedere zich aankondigende sexscène op een abrupte cut worden getracteerd, niet dat het origineel zo expliciet zal zijn geweest. We'll never know, helaas. Ook de scène waarin Stoppa ( die jullie kennen uit once upon a time in the west...) wordt gechanteerd door Sorel en hoertje Valerie, overleefde het niet.

Maar Pasolini drukte zijn stempel niet zozeer met die casual sex, eerder middels het van hem gekende mystieke proletarisch realisme. Spelend - deels- in zijn geliefde borgata, met een wat je noemt establishing begin per tracking shot van binnenuit een woonkazerne, op het einde herhaald. Een accattone zwalkend door een urban wasteland op zoek naar redemption dus, maar daar had Bolognini wat minder mee. Die voelt zich eerder op zijn plek in het milieu van Massari, een verveelde jetsetster die Sorel gebruikt als schandknaapje.

Hoe de anti- odyssee van de held na een tijdsbestek van nog geen 24 uur eindigt kunt u hierboven reeds lezen, wat je noemt a- moreel ( nog los van de sexuele opwinding die het zicht van het lijk blijkbaar bij de protagonist oproept ! ) en niet your average redemption.

De notte brava feel wordt in niet geringe mate versterkt door de jazzy score van Piccioni, niet echt altijd even toepasselijk en niet zoals Pasolini het gewild had, waarschijnlijk.

U kunt het allemaal zelf horen en zien via de DVD, of liever : deels, want die duurt amper 80 minuten. Alles wat er van het origineel is overgebleven, of hebben ze het werk van de censor afgemaakt ? Ik denk het eerste. Kan uiteraard worden gedownload met fanubs, ik wil dus hier 10 stemmen zien binnen een week, en 100 checks op ICM- staan er geloof ik nog geen

Film begint met een stevige impressie van de armoede in de flatgebouwen aan de rand van Rome om daarna, via het hoofdpersonage, meerdere aspecten van de samenleving, zoals leegheid, egoïsme, oppervlakkigheid, onverantwoordelijkheid, leugen, oneerlijkheid en prostitutie in het daglicht te gooien.

Enkele sprekende scènes, zoals het beeld van het tienermoedertje met de "wijsheden" van haar moeder, de leugenachtige komedie van een advokaat, de slotscènes...

Hoofdrolspeler Jean Sorel is er voortdurend. Alle anderen vervullen eigenlijk maar een kleine, zij het significante rol.

Keurige en interessante film van Bolognini met zeker het goed camerawerk te vermelden.

Prachtige film. Ook al is er van de oorspronkelijke 102 minuten in mijn kopie nog maar 76 minuten overgebleven. Movsin beschrijft het wel goed, maar ik vind 'keurig en interessant' wel wat mager. Ik vind het een meesterwerk, zowel wat betreft de vorm (vooral de fotografie, scenario en spelprestaties) als de inhoud. Wat laat het zien? Wat armoede is. En hoe wanhopig dat mensen maakt. En hoe mensen dan toch proberen op het rechte pad te blijven. Ondanks alle misère wil het meisje weten waar het geld dat de held uiteindelijk meebrengt, vandaan komt. Hartverscheurend. En mooi. Prachtrol ook van Jean Sorel. Een film nog uit de tijd dat Italianen schitterende films maakten. Mauro Bolognini doet hier niet onder voor De Sica en Rossellini. Let op de beginbeelden met het wasgoed. Onvergetelijk.