Mercenaries (2014)

Asylum-crap.

Als er nou nog een greintje van zelfspot te vinden zou zijn was het misschien nog te verteren geweest. Helaas, niets daarvan. Wel een suf verhaal, flauwe actie, derderangs acteurs en ietwat verlepte actrices. En vooral lelijk geproduceerd, slordig geedit en met belachelijk slechte effecten. Het geheel bereikt een aboluut dieptepunt aan het einde - het was kennelijk teveel gevraagd om de eindscenes in een echt vliegtuig te filmen.

Troep.

"Uncle Sam must be really fucking desperate."

De vrouwelijke versie van The Expendables (2010) of althans een poging tot.

Op zich hebben films van The Asylum van tijd tot tijd zo zijn charme door hun vrij zelfbewuste uitstraling. Helaas is daar niets van terug te zien in 'Mercenaries'. De redelijk verlepte actrices die hun gloriedagen moeten herleven, maken het geheel er niet beter op, omdat ze geen van allen iets kunnen toevoegen. Om vooral de - kenmerkende - slechte montage en idem CGI effecten niet te vergeten.

In principe hoeft dat niet erg te zijn, mits de actie in orde is. Maar daar hoef je als kijker ook niets van te verwachten. Deze is namelijk voor het grootste gedeelte absent; een hoop aandacht wordt besteed aan het te verwaarlozen verhaaltje. Alleen Zoë Bell weet nog enigszins te entertainen in een aantal actiescènes.

Al met al aan de povere kant. Met een meer zelfbewuste aanpak had dit nog misschien iets kunnen worden.

Kleine 1,5 sterren.

Deze van de week ontvangen en vandaag bekeken.

Tja, ik wist van te voren ongeveer wat te verwachten, dus echt tegen viel ie niet, maar het is ook niet bepaald "mee gevallen".

Ik ben niet echt objectief in deze, want een film vol "moordwijven van weleer" krijgt toch al snel bij mij het voordeel van de twijfel.

Het verhaaltje, of wat daar voor door moet gaan, is praktisch afwezig, de actie karig en slecht uitgevoerd en in beeld gebracht en de meeste actrices staan maar wat te schmieren .. en toch... had het wel wat.

Nielsen is een lekkere gemene bitch, die in de loop van de jaren meer op een omgebouwde vent is gaan lijken, Vox probeert vooral zo stoer mogelijk over te komen, maar werkt meer op de lachspieren -zeker wanneer we haar ook nog in slowmotion zien schieten en door de lucht heen zien duiken-en de rest loopt er maar wat doelloos in rond.

Feitelijk zijn natuurlijk Cynthia Rothrock en Zoe Bell de enige die echt wat kunnen op het gebied van vechtsporten en stunts, maar die eerste deelt helaas niet mee in de actie (op een kort moment in het begin na) en Bells actie scenes in de finale zijn nauwelijks te volgen door de hip bedoelde montage.

Alles bij elkaar redelijk vermakelijk, maar het is een vereiste dat je wel "iets" hebt met deze actrices en het sowieso een kick vindt om Rothrock nog eens in een film te kunnen zien. Anders vooral links laten liggen.

Een vier, ofwel twee sterren.