Palmeras en la Nieve (2015)

Erg sterk Spaans drama wat ik elke Netflix-gebruiker aan kan raden. De film heeft een behoorlijk lange speelduur maar nergens wordt het langdradig en elke scene heeft wel degelijk een doel. Molina vertelt echt een verhaal, alhoewel het soms best ingewikkeld is met al die namen en verschillende personages, maar als je goed oplet is het goed te behappen.

Er wordt uitstekend geacteerd, het camerawerk is prachtig en de landschappen zijn soms adembenemend. De muziek eronder is een beetje too much naar mijn mening, maar het is maar net waar je van houdt.

Al met al heeft deze film me erg verrast en een aangename indruk achtergelaten.

Dikke vier sterren.

Een mooie drama en romantiek film...

Mooi en ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi landschap...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Spaans Dolby Digital 5.1)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima camerabeweging...

Een moeite waard...

Epische familiekroniek over de cultuurverschillen tussen kolonisten en autochtonen (Bubi’s) tijdens de nadagen van Spaans Guinea als Spaanse kolonie. Een film over mensen aan weerszijde van de scheidslijn, die proberen die verschillen te overbruggen en anderen die precies het tegenovergestelde doen. De film is gevuld met tragiek, romantiek, racisme en geweld, afgewisseld met prachtige natuuropnamen. De beelden van de wonderschone Berta Vázquez branden in op je netvlies.

Ik heb eerder twee films van regisseur Fernando González Molina gezien, ook met Mario Casas in de hoofdrol. Dit drama steekt er met kop en schouders bovenuit. De film duurt bijna drie uur, maar ik vond het jammer dat ie afgelopen was; ik had het nog wel veel langer kunnen volhouden.

Prachtige film over een vrouw die na de dood van haar vader diens koloniale geschiedenis probeert te achterhalen. Dit familie-epos heeft een mooi verhaal dat bovendien meeslepend verteld wordt. Ondanks de behoorlijke lengte zakt het nergens in. De mooie locaties leveren meer dan genoeg prachtige plaatjes op.

Kolonialisatie en romantiek en liefde zijn de thema's in deze mooie film, die met zijn opdeling in twee verschillende periodes, het alleen maar boeiender maakt en alzo ook de lange speelduur gemakkelijk overwint.

Naast het sterk verhaal is de fotografie in deze film zeker te waarderen terwijl ook de muziek kon charmeren.

Geen zwakke acts vastgesteld, integendeel.

Prima film over een mij onbekend stukje geschiedenis. De deels gerenommeerde cast is goed op dreef en de beelden zijn prachtig, zeker die van de natuurschoon op het eiland. Een verhaal waarbij je heerlijk mee weg kunt dromen en je in andere tijden en werelden wanen.

Enige Spaans wat ik kon verteren was van bisala, ik heb weinig met dat binnenmondse spaanse gebrabbel. Heb na een poos op z'n Duits de audio naar Engels gezet (ondertiteling overbodig) ?

De film was aardig, mooi verhaal over een Spaans bezette kolonie, ik zat gelijk te denken Nederland heeft de Antillen pas in 2010 vrijgegeven.. Gek gedoe, al die koloniën maar goed.

Film duurde mij net iets te lang, maar heb me vermaakt.

3,5*

Een familietragedie met een Bouquet-reeks vibe.

Ondanks de mooie landschap scenes, het switchen tussen de jaren 50 en heden en de ontrafeling van het uiteindelijke familiegeheim kon deze film me toch niet echt bekoren. Je moet er van houden. Verder wel eeb interessant inkijkje in het koloniale verleden van Spanje.

Familiedrama dat zich in het koloniale verleden van Spanje afspeelt, en met name op het eiland Fernando Poo (nu Bioko). De film gaat om acceptatie van het familieverleden en het omarmen van de gevolgen daarvan... en dit is waar de zoektocht van Clarence om draait wanneer ze in het verleden van haar oom ploetert. Ze stoot er op de passionele en verboden relatie tussen haar oom en een zwarte slavinnendochter, Bisila. Ook de politieke veranderingen die een einde maakten aan de Spaanse bezetting spelen mee op de achtergrond.

Er hangt een vleug Legend of the Falls aan (afbrokkelende familiebanden) maar zeker niet zo heftig. De film is mooi geschoten en het exotische Afrikaanse kader is er wel, maar toch wist het me allemaal niet helemaal te overtuigen. Ik denk dat het de onervarenheid van de acteurs is. Het zag er erg gespeeld uit. Toch niet verkeerd om eens te zien als je drie te vullen uurtjes over hebt.

Palmeras en la Nieve

Groots opgezet epos rond de voormalig Spaanse kolonie Fernando Poo/Bioko, en de manier waarop de Spanjaarden omgingen met de mensen op het eiland en hoe het uiteindelijk allemaal op een niet al te vriendelijke manier afliep.

Palmeras en la Nieve is geen gedetailleerde en gruwelijke geschiedenisles over kolonisatie en overheersing, maar als achtergrond voor een verhaal over een familie die er - zijdelings en direct- bij betrokken raakt maakt het wel indruk. De scenes in de huidige tijd komen pas laat op stoom, maar het zijn vooral de flashbacks naar de jaren 50/60/70 die indruk maken. Mario Casas is uitstekend op dreef en hij heeft een geweldige chemie met de betoverende Berta Vásquez. De cinematografie, de locaties, de muziek etc. Het is allemaal even sterk en het zorgt voor een fantastische sfeer. Dat film duurt lang, maar ik heb ruim tweeënhalf uur geboeid zitten kijken naar een groots opgezet familiedrama, met een hartverscheurend maar ook melancholisch en mooi einde.