Cut Snake (2014)

In mijn beleving wederom een ietwat slome en vlakke Australische productie.

Het soort film waar je gaandeweg woest ongeduldig van wordt, echter niet afzet omdat hij niet beroerd of amateuristisch genoeg is.

Want amateuristisch is Cat Snake allerminst. Een fraai verzorgd 70's sfeertje en 2 - de film concentreert zich grotendeels rond hen - prima acteurs.

In het bijzonder het karakter Pommie; du moment hij opduikt, heb je oprecht een gierende hekel aan die boer. En da's verdienstelijk, zo een weerzinwekkende, vervelende vlerk neerzetten.

Dat hij later hypersensitief blijkt, is - ergens - fantastisch.

Maar dat is te laat. Zoals alles in de film té lang op zich laat wachten.

Het drama wordt dan nergens meer dramatisch, de erotiek was al niet erotisch, en spannend - inderdaad - wordt het evenmin nog.

In deze combinatie van een psychologische thriller, melodrama en tragedie, speelden onderdrukte gevoelens een belangrijke rol. De start was veelbelovend en schiep de nodige verwachtingen. Maar het verhaal, dat zich afspeelde in de jaren zeventig, verviel in clichématig- en voorspelbaarheid en was uiteindelijk weinig origineel en niet consequent (ambivalent). De cast speelde goed, met uitzondering van Sullivan Stapleton die ik sterker voor de dag heb zien komen.

losjes gebaseerd op de Brisbane nightclub firebombing uit de jaren 70 in Australië.

Met een hoge waardering op rotten tomatoes begon ik toch nieuwsgierig te worden na deze film en moet zeggen: Sullivan Stapleton zet de presentatie van zijn leven neer.

Het einde is indrukwekkend op een kleine manier, en raakte me toch meer als ik verwacht had.

“Good day, Paula.

I'm Jim, but you can call me Pommie.”

Mijn verwachtingen zijn redelijk hooggespannen als ik weeral eens een op een Australische product stuit. Al een paar keer werd ik aangenaam verrast door een creatie uit de filmwereld van Down Under. Ook al had “Cut Snake” me op het verkeerde been gezet aangaande een bepaalde episode, was de film in het algemeen niet echt verrassend. De ontknoping was zelfs uitermate voorspelbaar. Dat de twee hoofdfiguren Jim “Pommie” Stewart (Sullivan Stapleton) en Mervyn “Sparra” Farrell (Alex Rusell) een grimmig verleden deelden, was overduidelijk. Dat de relatie tussen de beide ex-gevangenen zich ook op een ander niveau afspeelde, had ik niet verwacht. In eerste instantie lijkt het dat Pommie zijn partner in crime opgespoord heeft om hem ervan te overtuigen om de draad terug op te pikken op misdadig vlak. Als blijkt dat Sparra het rechte pad gekozen heeft, is dit een streep door zijn rekening. Sparra heeft resoluut gekozen voor het doorsnee leven samen met zijn verloofde Paula (Jessica De Gouw). Zelfs een slecht betaalde job kan hem niet overtuigen om terug het misdaadpad op te gaan. Wat volgt is een gecompliceerde en tumultueuze driehoeksverhouding.

“Cut Snake” kan je gerust een melodramatische thriller noemen. Wat er zeker en vast bovenuit springt in deze film, is het acteren van Sullivan Stapleton. Pommie is het type figuur die je instant een ongemakkelijk gevoel geeft. Een forsgebouwde, vol getatoeëerde intimiderende verschijning wiens oncontroleerbare woede plotsklaps de kop opsteekt en vervolgens weer razendsnel verdwijnt. Zonder het te beseffen wordt Sparra meegezogen in een destructieve spiraal van agressie en geweld. En zelf raakt hij verzeilt in een innerlijke tweestrijd. Ook al lijkt het van meet af aan af te stevenen op een doorsnee misdaadfilm, zorgt de onverwachte wending voor een heel andere sfeer. In tegenstelling tot het angstaanjagend gelaat van Stapleton, heeft Rusell een engelengezicht. Een doodgewone kerel die vanuit het niets in Paula’s leven verscheen en wiens duistere verleden verborgen bleef tot Pommie op het toneel verscheen.

De film speelt zich af in de jaren 70 en is gesitueerd in een Australisch stadje in de buurt van Melbourne. De hele film is dan ook in de uitgesproken stijl uit de jaren 70. De kleding, de voertuigen en de gebruikte soundtrack paste perfect bij dit geheel. Hoedje af voor de decor verantwoordelijken. En als je je afvraagt waar de filmtitel vandaan komt, dan stel ik voor dat je de Australische verklaring “mad as a cut snake” maar eens opzoekt. “Cut Snake” is een indie met dubbele bodem. Enerzijds een misdaadfilm. En anderzijds een toch wel gewaagd melodramatisch liefdesverhaal. De wending die in de film is verwerkt, is niet zonder risico. Een gewaagd experiment waar sommigen bedenkingen over zullen hebben. Wat ik wel kon appreciëren was de subtiliteit waarmee alles in beeld werd gebracht. Geen overdreven expliciete scènes. Zelfs de geweldsscènes waren ingetogen. Het hoogtepunt was voor mij het moment dat de keiharde en vastberaden Pommie emotioneel in elkaar stortte en kortstondig liet zien hoe fragiel en hulpeloos hij was. Een sterk en overtuigend fragment. Ben je een avontuurlijk ingestelde filmliefhebber? Dan is deze film echt iets voor je.

3*