Urok (2014)

Een verhaal van het type van-kwaad-tot-erger. Het begint met onverwachte financiële problemen die de man van de hoofdfiguur veroorzaakt heeft. Op zich al erg genoeg, maar iedere poging om de situatie beter te maken zorgt alleen maar voor nog meer ellende. Het duurde even voor ik er echt in zat, misschien door een te lange aanzet naar de hoofdzaak, maar uiteindelijk wordt het een sterk drama die steeds benauwender wordt, maar ook ruimte heeft voor wat zwarte humor (de scènes bij de vader waren zelfs hilarisch). Ik hou ook wel van dit soort verhalen heb ik gemerkt, fatalistisch op een relatief bescheiden manier. The Lesson doet in dit opzicht niet echt iets nieuws, maar moet het vooral hebben van de gedetailleerde uitwerking en de goede acteerprestatie van de Margita Gosheva, die ook nog eens in bijna ieder shot zit.

Het einde (de overval met het waterpistool, dat ook nog eens een succes wordt) kwam op mij als wat al te onwaarschijnlijk over, maar nota bene dat was nou net echt gebeurt. Het was deze handeling die de regisseurs in een krantenbericht hadden gevonden en de inspiratie was voor deze film. De weg ernaartoe is zelf verzonnen.
3,5*

Vanaf 17 september in de bioscoop (Arti Film)

Nadezhda betekent "hoop", een toepasselijke naam voor het hoofdpersonage. Je kunt gemakkelijk met haar meeleven omdat ze een gedreven individu is dat de strijd aangaat met het bureaucratische systeem. In de Benelux zouden sommige zaken niet mogelijk zijn. Voor dat huis zou wellicht een oplossing mogelijk zijn via schuldbemiddeling, en de banken zijn hier beter beveiligd. Naar het schijnt is het ten dele op ware gebeurtenissen gebaseerd, hoe onwaarschijnlijk sommige voorvallen ook lijken.

De plot is strak opgebouwd, met terugkerende elementen als het waterpistool en de gemarkeerde bankbiljetten. Ethisch gezien komt ze voor een moeilijke keuze te staan. Ze besluit dat een bank overvallen minder erg is dan de alternatieven. Tenslotte is het aan de banksector dat ze haar huis dreigt te verliezen. In 2011 zat de bankencrisis nog vers in het geheugen.

Het is in de Europese realistische stijl: een rustig tempo, de nadruk op de dialogen en de sociale en psychologische kant. Een handcamera volgt meestal het hoofdpersonage, al blijft hij af en toe bij iets anders hangen. Wanneer ze over een heuvel loopt, loopt de cameraman mee, met schokkerige beelden tot gevolg. Het is ongeveer wat je zou zien als je haar op een paar meter afstand volgde. Dit is het beste wat ik al gezien heb uit Bulgarije - niet dat ik er al veel uit gezien heb.

Pas de derde Bulgaarse film die ik zag en eigenlijk wel een goede.
Een film over diefstal. Dramatisch als ge de inzet van Nadi (Cool vertolkt door Margita Gosheva) bekijkt om haar eigendom te vrijwaren en de afstandelijkheid en ook corruptie van wie haar zou kunnen helpen daar aan toevoegt, komisch, banaal en soms zelfs overbodig, met de kleinere tegenslagen (de autopech, de sluitingsuren van bank, te laat voor de bus), die eigenlijk wel wat afwijken van de algemene tendens.
Tenslotte ook een goede schets van een weinig geslaagd familieleven en een goede karaktertekening van de juf het spontaan op zijn plaats brengen van zwerfvuil, haar spitsvondigheden, de spetterende scène met haar vader en bijzit,..vertellen heel wat over haar.
Een sociale film, uit een weinig bekende filmhoek, die me kon bekoren.

Deze film intrigeerde mij wel. Ik vond het verhaal redelijk spannend en erg beklemmend, ik wilde steeds weten hoe het verder zou gaan en ik kwam er steeds meer in. Sterk, realistisch acteerwerk en het wordt nergens saai, wat mij betreft. Het keek gemakkelijk weg. Een 8. 4*

Naarmate de film even op gang is wordt ie steeds beter.

Prima tussendoortje

Tragikomische bulgaarse film over lerares Nadezhda (Margita Gosheva), een eerlijke, hardwerkende vrouw die geplaagd wordt door financiële problemen. Langzaam maar zeker begint haar leven nachtmerrie-achtige vormen aan te nemen. De film is gelukkig niet al te zwaar op de hand en voegt op cruciale momenten wat zwarte humor toe, waardoor de neerwaartse spiraal waarin de hoofdpersoon verstrikt zit net draaglijk blijft. Goed gespeeld en sober maar effectief in beeld gebracht.

Ja, echt! Ik was na de eerste kennismaking met de echtgenoot al afgehaakt. De overval of beter gezegd de voorbereiding daarop met de pantykous vond ik wel grappig. Het waterpistool was tenminste nog zwart.

Mja, was ook de keuzefilm van mijn vrouw