Meet Me in Venice (2015)

Bij Eddy Terstall:

Eddy Terstall maakt nieuwe film | nu.nl/film

Plot:

Rail Movie vertelt over een jonge Nederlandse vrouw die naar Venetië gaat om haar Italiaanse vader, die zij jarenlang niet heeft gezien, te ontmoeten. Samen besluiten zij met de oude Oriënt Express naar Istanboel te reizen om elkaar weer beter te leren kennen.

Rail Movie moet begin 2015 in de bioscopen te zien zijn.

De nieuwe film van Eddy Terstall!

Meer info:

http://www.railmovie.nl

https://www.facebook.com/railmovie

Vanaf 2 juli in de bioscoop (Paradiso)

De titel is dus gewijzigd (voorheen Railmovie).

Klinkt wel aardig eigenlijk.

Heel mooie roadmovie met diepgang. Goed verhaal; mooi verteld. Goed acteerwerk, dus. Fotografisch ook dik in orde .

Ik wou kijken maar helaas geen Nederlandse ondertiteld...

Wacht op wanneer NPO wordt uitgezonden?

Aardige film over een vrouw die een week naar het buitenland afreist om haar vader voor het eerst te ontmoeten. De groeiende relatie tussen vader en dochter is mooi neergezet (alhoewel het op het begin wat geforceerd overkomt). Het heeft verder weinig om het lijf, maar de film kijkt gemakkelijk weg (mede door de reis zelf, de sfeervolle muziek en de fijne hoofdrol van Roberta Petzoldt).

Valt tegen. Terstall, voorheen maker van luchtig doch tamelijk intelligent vermaak, gaat op de bloedserieuze tour, en dat valt niet mee.

Verhaal mist schwung, is vooral doelloos en gezapig. Je vraagt je de hele tijd af wat de makers nou precies willen vertellen, en opeens is het afgelopen. Het word getypeerd als een roadmovie, dus zal er wel gedeeltelijk bij horen, maar toch......iets meer overtuigingskracht en passie had er voor gezorgd dat we meer in het verhaal werden getrokken. Nu blijf je als kijker net zo ongeïnteresseerd als de twee hoofdrolspelers vaak ogen. Na Rifka Lodeizen en Nadja Hüpscher heeft Terstall in de voor mij onbekende Petzoldt een nieuwe, fraai ogende muze ontdekt, maar wellicht is het wenselijk om zich de volgende keer wat meer te concentreren op het ontwikkelen van haar aanwezig acteertalent en de focus op haar borsten achterwege te laten.

De neiging moeten onderdrukken om de film gelijk al stop te zetten bij scene 1. Ok dat lukte niet de eerste keer, maar de tweede keer wel.

Die hele cameramonologen volgen eigenlijk niks toe a.d. film, het dient verder geen doel.

Vervolgens door de zure steenkolenengels-appel heengebeten, tot de railmovie langzaam op gang kwam, en een,aal onderweg uiteindelijk nog best aardig te pruimen viel.

Ik vond het dan wel weer verfrissend in deze tijden van nieuwe preutsheid om ongecompliceerde naakte borsten te zien op een natuurlijke manier.

Ook deze stond nog op de harde schijf dus nu ook maar eens bekeken. Ik wist niet echt wat te verwachten, maar het was niet mis, maar ook niet waw. Een roadmovie, die wel wist toe boeien, maar echt van m'n sokken ben ik ook niet geblazen. De cast deed het zeker niet slecht en verder zag de film er prima uit.

Goh de film is goed voor een keertje, maar meer ook niet.

Best goed weer deze Terstall.

Belachlijk lage score hier voor iets waar we trots op mogen zijn.

(Gezien op 15/02/19)

De titel doet je iets anders vermoeden. Zeg maar een mooie romantische liefdesgeschiedenis in de Dogenstad. Maar dat is het niet.

Vader Mauro wil zijn volwassen dochter en moeder Lisa na 30 jaar terugzien. Hij nodigt haar uit voor een trienreis door Europa. Ze komen op plekken die hij kent, waar hij vrienden en vriendinnen heeft. Hij speelt muziek en laat in zijn ziel kijken. De reis eindigt in Istanbul (Pera Grand Hotel … zoek het op! het is een klassiek en mooi hotel). Het einde mag ik niet verklappen. Je leert van de middeleeuwse Perzische dichter

Rumi: 'Word niets. Word een legende.' … Mooie, beklijvende film.

Echt genoten van deze film. Ik had nog nooit van Beppe Costa gehoord, maar die man speelde een fantastische rol.

Qua sfeer en toon best fijn maar deze roadmovie kent een beetje hetzelfde euvel als veel andere roadmovies, namelijk dat-ie stuurloos wordt en veel losse scène enerzijds wel werken maar anderzijds al snel niet boeien (veel scènes kunnen zo geschrapt worden en missen een zekere urgentie) en het geheel mist ook een zekere spankracht. Wel fijn naturel geacteerd, leuke plaatjes, prettig cameragebruik soms wat los op de schouder dicht op de huid geschoten en dat past goed. Al met al wel een voldoende omdat er genoeg moois in zit. 3,0*.

Associatie en dissociatie gekoppeld aan angst en emotie. Goed spel van Petzold en Polat. Mooiste stukje in de film: Lao Tse je hoeft niet te reizen om jezelf te leren kennen of om wijsheid te vinden. Laat dat nou net de crux zijn waar het bij beide personen om gaat. De zoektocht in zichzelf waardoor aansluiting bij een ander problematisch is. Mooi gefilmd.