Kijkers vinden ze vaak minder goed, maar waarom blijven remakes gemaakt worden?

De filmindustrie brengt elk jaar veel nieuwe titels uit. Toch zijn niet alle producties volledig origineel. Veel films zijn remakes, sequels of reboots van verhalen die eerder al succesvol waren. Voor filmstudio’s lijkt dat een logische keuze. Een bekend verhaal heeft namelijk vaak al een bestaande fanbase, waardoor het financiële risico kleiner lijkt dan bij een volledig nieuw idee.

Toch is er een opvallend verschil tussen wat studio’s produceren en hoe het publiek daarop reageert. Remakes krijgen namelijk vaak lagere beoordelingen dan de originele films. Dat roept een interessante vraag op: waarom blijven filmstudio’s remakes maken als kijkers ze meestal minder waarderen? Om dat te begrijpen is het belangrijk om te kijken naar hoe mensen films ervaren en hoe de filmindustrie werkt.

Vergelijkingen met het origineel

Een belangrijke reden waarom remakes minder goed worden ontvangen, is dat kijkers ze bijna automatisch vergelijken met het origineel. Wanneer mensen een film al kennen, hebben ze bepaalde verwachtingen. Ze weten hoe het verhaal loopt, hoe de personages zijn en welke sfeer de film heeft. Als een remake dingen verandert, kan dat voor teleurstelling zorgen. Zelfs kleine verschillen vallen dan al snel op. Daarnaast hebben veel kijkers een sterke herinnering aan de eerste versie van een film. Daardoor is het voor een remake vaak moeilijk om dezelfde indruk te maken als het origineel.

De rol van nostalgie

Naast vergelijking speelt ook nostalgie een grote rol. Veel mensen hebben een emotionele band met films die ze vroeger hebben gezien. Bepaalde scènes of liedjes kunnen herinneringen oproepen aan een periode uit hun jeugd of aan momenten met vrienden en familie. Wanneer er jaren later een remake verschijnt, voelt dat voor sommige kijkers alsof iets bekends wordt veranderd. Daardoor kan het moeilijk zijn om de nieuwe versie op dezelfde manier te waarderen. Filmwetenschapper Katharina Loock schrijft in het tijdschrift NECSUS dat filmstudio’s hier juist op inspelen. Door bekende films opnieuw uit te brengen, proberen ze gebruik te maken van de herkenning en nostalgie die mensen voelen bij een bekend verhaal.

Onderzoek naar beoordelingen

Uit een analyse waarover wordt geschreven door Vice, gebaseerd op het onderzoek Remake My Day van Casumo, blijkt dat originele films in de meeste gevallen beter worden beoordeeld dan hun remake. Volgens dat onderzoek krijgt 87% van de originele films een hogere score van critici en 91% een hogere score van het publiek. Dit verschil is ook terug te zien in bekende voorbeelden. De animatiefilm The Lion King uit 1994 heeft op MovieMeter een gemiddelde score van 3,98 uit 5. De remake uit 2019 kreeg een score van 3,44 uit 5. Een vergelijkbaar patroon is te zien bij Aladdin. De animatiefilm uit 1992 heeft op MovieMeter een score van 3,61 uit 5, terwijl de live-action remake uit 2019 een score van 3,21 uit 5 kreeg. Deze cijfers laten zien dat remakes vaak minder positief worden ontvangen door het publiek.

Waarom studio’s toch remakes blijven maken

Hoewel remakes vaak lagere beoordelingen krijgen, blijven filmstudio’s ze toch produceren. Dat heeft vooral te maken met geld en risico. Het maken van een film kost vaak miljoenen euro’s, waardoor studio’s proberen het financiële risico zo klein mogelijk te houden. Een bekende titel heeft vaak al een publiek dat de film wil zien. Daardoor is de kans groter dat de film voldoende kaartjes verkoopt. Volgens het platform Spotlocations kiezen studio’s daarom regelmatig voor remakes of reboots. Bekende titels hebben namelijk al een naam opgebouwd en zijn daardoor aantrekkelijker als investering. Een voorbeeld hiervan is Ghostbusters. De remake uit 2016 werd gebaseerd op de populaire film uit 1984. Studio’s hopen met zulke projecten zowel oude fans als nieuwe kijkers te bereiken. Toch werd ook hier de remake lager beoordeeld: de versie uit 2016 kreeg op MovieMeter een score van 2,29, terwijl het origineel een 3,27 behaalde.

De invloed van Hollywood

Daarnaast speelt ook de manier waarop Hollywood werkt een rol. In de filmindustrie draait veel om franchises en herkenbare titels. Wanneer een film ooit succesvol was, zien studio’s dat als een kans om dat succes opnieuw te gebruiken. In een artikel van het online magazine The Gazelle wordt beschreven dat Hollywood steeds vaker vertrouwt op sequels, remakes en reboots in plaats van volledig nieuwe verhalen. Bekende titels lijken namelijk minder risico te hebben dan originele ideeën. Daardoor ontstaat een patroon waarbij succesvolle films steeds opnieuw worden uitgebracht in een nieuwe vorm.

Wanneer alle factoren bij elkaar worden genomen, wordt duidelijk waarom remakes zo’n grote rol spelen in de filmindustrie. Kijkers zijn vaak kritisch omdat ze het origineel al kennen en er een emotionele band mee hebben. Nieuwe versies worden daardoor al snel vergeleken met de eerste film. Filmstudio’s blijven remakes toch maken omdat bekende titels financieel aantrekkelijker lijken en al een publiek hebben. Daardoor ontstaat een spanningsveld tussen wat kijkers waarderen en waar filmstudio’s voor kiezen.

Welke remake vind jij eigenlijk beter dan het origineel?