La Vita È Bella (1997)

Een komedie over de tweede wereldoorlog, en zelfs over de vernietigingskampen moeten zeker gemaakt kunnen worden, ik wist ook van tevoren dat dit een komedie was, en dat het over een concentratiekamp ging.

Ik citeer van het verhaal op de DVD:

"Italië, 1939. Guido, een grote levensoptimist is verliefd op Dora, die als bruid is beloofd aan een fascistische bureaucraat. Zoals in een sprookje ontvoert Guido zijn geliefde op de dag van haar verloving. Vijf jaar later krijgen ze een zoon. Intussen is in Italië de rassenwet in werking getreden en wordt Guido - omdat hij Jood is - samen met zijn zoon naar een concentratiekamp gedeporteerd."

De schrijver van deze tekst heeft gelijk, want zo gebeurt het inderdaad.
De film begint in 1939, als ze 5 jaar later een zoon krijgen zou het 1944 moeten zijn.
Als ze naar het concentratiekamp worden gedeporteerd dan is het zoontje al zeker 6 jaar oud.
Ik weet vrij veel over de tweede wereldoorlog, maar niet dat hij voor de Italianen tot ver in 1950 heeft geduurd.

Maak een film over de tweede wereldoorlog, en neem totaal geen rekening met het feit dat deze tot 1945 heeft geduurd, maar hey, het is een komedie.

Een komedie, met extreem slechte onderbroekenlol, en een ongelofelijk irritant hoofdpersonage die geen seconde zijn bek kan houden. Nu zijn Italianen al vrij druk van aard, maar die Guido leed aan een ernstige vorm van ADHD, of zat de hele dag aan de XTC en de LSD.
Met onderbroekenlol doel ik op: een bloempot die op iemands hoofd valt, een hoed waar eieren in zitten, de manier waarop Guido zijn gasten bediende en met een enorme duikel over een stoel heen struikelt, en ga zo maar door, het was een aaneenschakeling van dit soort grappen en grollen.

Dan het vernietigingskamp: Hoe heeft Guido het voor elkaar gekregen om met zijn zoontje in één barak terecht te komen, terwijl alle andere kinderen bij de vrouwen verblijven.
In de concentratiekampen moesten de joden hard werken, maar ik heb nog nooit gehoord dat ze dag in dag uit met aambeelden moesten sjouwen.

Waarom neemt Guido al die onnodige risico's?
Door de luidspreker zijn 'prinses' toespreken, en later zichzelf als vrouw verkleden om bij zijn vrouw te komen. Hij deed er alles voor om alle ellende voor zijn zoontje te verbergen, maar neemt wel een ongelofelijk risico door zijn eigen leven op het spel te zetten.

Hoe lang heeft het zoontje uiteindelijk in dat hokje verstopt gezeten? Als het 1 nacht was, dan was de bevrijding wel heel toevallig en op precies het juiste moment.
Guido had vast al een vermoeden dat ze snel bevrijd zouden worden omdat de Duitsers al aan het vechten waren met de Amerikanen, maar dan begrijp ik nog minder waarom hij het risico nam om zijn vrouw te bezoeken.

Ik wil deze komedie best als (slechte) komedie aanvaarden, maar het dramatische element vind ik bespottend.
Dat Guido wordt doodgeschoten, past totaal niet in deze slapstick, en waarom de film alleen in de laatste twee seconden 'ineens' een vertelling is, snap ik ook al niet. "En dit is hoe mijn vader zichzelf opofferde voor mij" hoor je ineens in een voice-over. Belachelijk, aangezien die opoffering niet eens nodig was! Hij wilde gewoon weer de clown uithangen door in vrouwenkleren aan de muur te gaan hangen. Dat is hem fataal geworden, daar heeft zijn zoontje helemaal niets mee te maken.

Een film hoeft voor mij heus niet altijd te kloppen met de werkelijkheid, daar is het een film voor, maar dat ze zich hier zo in de jaartallen vergissen dat stoort me wel. Zoiets simpels kunnen ze toch wel goed doen? Had het verhaal in 1932 laten beginnen en je had mij niet horen zeuren.

Ik kan nog wel een positief puntje vinden over de film, en dat was zijn tolkenwerk in de barak voor de Duitse officier. De officier legde de kampregels uit, en dat werd vertaald in het wedstrijdregelement. Dat was een erg grappige scéne.

1.5*

Edit: Hoe kan een Italiaanse film 7 keer genomineerd worden voor een Oscar, waarvan er drie gewonnen worden? Dat is toch helemaal niet mogelijk? Of hebben ze voor deze goede film een uitzondering gemaakt?

Heel frisse manier om de holocaust te benaderen. Prachtig hoe de vader de situatie aanpakte. Super film.

Voor mij de top.5.

Ruim $4 miljoen promotiegeld van de Weinsteins en Bengini heeft vier maanden lang alle Hollywoodfeestjes afgelopen om te zeuren om een Oscar.

Ik vermoed dat ze 'm hebben gegeven om van 'm af te zijn.

Ja, maar ze hebben er drie gegeven, voor categoriën waarvoor buitenlandse films helemaal niet genomineerd kunnen worden.

Ja, dat "zaakje" zit heel raar in elkaar. Zijn de reglementen daarna niet gewijzigd ?

Nee hoor in principe komen buitenlandse films in alle categorieen in aanmerking. Cidade de Deus had ook 7 nominaties (en terecht).

Feit blijft dat deze film zijn nominaties en prijzen te danken heeft aan een dure en intensieve campagne van Miramax.

En vergeet niet dat ongeveer de helft van de mensen die mogen stemmen Joodse roots hebben.

een film die ik vaak wil zien leuke muziek grappig gedaan van de regie (de acteur dus). Maar wel een goed plan om je eigen zoon zeggen dat het een spel is normaal zou je zeggen: omdat het komt dat die mensen ons haten. maar hij zegt dan : ze doen mee aan een spel en iemand die heel goed is. krijgt een nieuwe groote tenk. als ik in die tijd leefde en een zoon had zei ik het zelfde

5,0

deze film had die oscars gewoon dubbel en dit verdient

Een tijdje geleden gezien, deze film bleef bij mij hangen als een "luchtige oorlogsfilm". Hoewel ik me wel hele harde en ontroerende scènes kan herinneren. Het script is onverslaanbaar, evenals de acteurs. Deze film werd geen moment saai, of te zwaar (of juist niet). Dit is zeker een aanrader! Maar zoals bij alle films (en zeker oorlogsfilms) je moet wel zin hebben in het genre.

Een geweldige film. Ik ga niet zeggen een 5.0
4.0 tot 4.5 denk ik?

Het verhaal is qua het komedie gedeelte opzich, niet heel grappig. Maar oke, wel leuk.
Het verhaal is qua oorlog, drama, etc, erg mooi en aangrijpend. Bepaalde scènes kán je gewoon niet vergeten. Als je aan deze film denkt: altijd ook aan bep. scènes.

Ookal zitten de man en zijn zoontje in een kamp, hij (pa) doet er alles aan om hem toch te laten lachen. Zelfs als hij door de duitsers wordt meegevoerd.

Mooie film, verveelt niet, en, wel zeker een 4.5 waard.

ik vind dit een heel aangrijpende film, geeft weer hoe moeilijk het moet geweest zijn voor de mensen hoe moeilijk het geweest moet zijn om zulke dingen aan je kinderen uit te leggen.

wat mij betreft is de film zijn oscars waardig

Mooie,droevige film die naast een behoorlijke geschiedenisles een echt verhaal bevat.

Hierin wordt nogmaals verduidelijkt hoe moeilijk het ten tijden van het bewindt van Hitler voor Joden moet geweest zijn.

Prachtig oorlogsdrama waarbij je een traantje wegpinkt:-S

-------->4*

Ja, want dat was nog niet helemaal duidelijk.....

echt prachtige film, die de ellende van de holocaust echt weergeeft, de afwisseling tussen humor en drama past niet echt in de film vind ik, ofwel drama, ofwel humor niet allebei. zeer ontroerend wel als guido gefusilleerd word, ik heb wel een traantje moeten wegpinken dan

***4,5***

Echt een mooie film, ik heb hem gezien op aanraden van mijn zus, en het was zeker geen verspilde moeite!

Dat met de jaren, daar zat ik ook mee. In 1939 ontmoeten Dora en Guido elkaar, en vijf jaar later, dus in 1944, krijgen ze een zoon, Giosue. In het kamp is Giosue een jaar of 5, dus dan zou dat in 1949 zijn. Nou, toen was de oorlog wel over...

Maar desondanks een geweldige film. Ik denk dat de boodschap van deze film, "altijd blijven lachen"(min of meer), duidelijk is.

Prachtige film! Leuk hoe hij de schijn ophoudt voor zijn zoontje en zo anderen ook een beetje moed inpraat.

Goed geacteerd ook! Topfilm!

4,5 sterren!

Heerlijk zo'n luchtige film over de oorlog. Prachtig hoe humor gecombineerd wordt met oorlogsleed. De hoofdpersoon is soms een tikkeltje irritant, maar wordt nooit vervelend. Uniek in zijn soort en daarom 4*

woehaa. de tranen stroomde over m'n wangen aan' t eind!
maar ik vond de jaartallen erg raar, en daar heb ik me ook erg aan gestoord.

maar verder gewoon fijne luchtige film. soms stomme grappen maar dat ie het duits moest vertalen in 't italiaans in de barak was echt heeel grappig

Nou, nee, dat vond ik nou toch niet. Toegegeven, het eerste deel van de film bestaat uit grappen en grollen: ik had de film bijna afgezet. Lieve help, dat hyper gedoe van die man en ik heb de hoes er weer bij gepakt om te checken dat de film toch echt uit 1997 kwam (i.p.v. 1957 ofzo)

Maar misschien is dat overdreven jolige begin wel nodig om je duidelijk de sfeer van het tweede deel te laten proeven..want laten we wel wezen, daarin viel eigenlijk niet meer te lachen. Toen ik het verhaal van te voren las, dacht ik dat de man een eeuwige optimist was die overal iets leuks in ziet, (en dat was hij deels ook wel)maar uit de film blijkt dat hij uiteindelijk "gewoon" wanhopig probeerde zijn zoon te behoeden voor de afgrijselijke werkelijkheid. Dat vond ik niet fijn en luchtig meer, dat deed gewoon pijn om te zien.

De stijl van de film vond ik irritant, het verhaal echter was zeer indrukwekkend.

Geweldige film !
Echt zo mooi , heel leuke man ook , met zijn 'Bongiorno Principessa'
Dit is een geweldig werk van de italianen.
prachtig hoe de man alles omvormt tot een spel voor zijn zoontje.Volgens mij gaat hij het zelf ook nog geloven haha.:D
Hij maakt leuke grappen.
Ik heb de film al 3 keer ofzo gekeken en ik vind het nog altijd even ontroerend als de man doodgaat.Heel mooi verhaal.
En ja ; La vita è Bella !
5.0*

Deze ontroerende film.. Laat me elke keer wenen !!

Prachtig hoe hij zijn zoon de hel bespaard !

En verteld dat het maar een spelletje is !

Deze film is echt mooi !! Maar zeer ontroerend !

La vita é Bella !! >> Zegt al zelf dat het een mooie film is !!

Ik heb de film vandaag gekeken en ik moet toegeven dat ik heb zitten huilen aan het einde van de film.

Dat is me nog bij geen een andere film overkomen.

Van mij 5*

Hele mooie film.

Het verhaal is echt prachtig. Een vader die zijn kind koste wat het kost wil beschermen tegen alle ellende.

Het heeft me moeite gekost om mijn tranen in te houden.

5,0

Dit is een ontroerende film. Prachtig hoe hij overgaat van komedie naar drama. En hoe er met humor zeer ernstige zaken worden beschreven. Ik heb niet gehuild bij het einde van de film maar ik voelde me wel treurig en tegelijkertijd ook trots: trots op een Joodse man die zijn gezin heeft gered van de ondergang en zichzelf erbij opoffert....geniaal bedacht, een onmisbare film voor iedereen! 5 sterren, petje af!

ontroerende film meer van deze films viva Italia !!

Niet mijn film!

Die guido kwam me na een tijdje echt m'n strot uit, ik was gewoon blij toen ie werd neergeknald, wat een irritant personage zeg. Verder deed de film me ook niet zoveel, geen enkel moment heb ik me ook maar een beetje bekommerd om 1 van de characters. Nee in mijn opinie een uiterst matige en overgewaadeerde film.

Topfilm !!

Je moet er van houden of niet, maar mij sprak het enorm aan !!

Een prachtige combinatie van humor en drama welke je op sommige momenten écht raakt !!

Een dikke 4 !!

Er is een moment dat je de filmliefhebbers wilt aanspreken, dat spotten met de holocaust erg onkies is.

Helaas ontvang ik enkel hoon in mijn kritiek op dit wangedrocht. Iedereen gaat blijkbaar voor die "Enthousiaste" Begnini. Waarom is me nog steeds niet duidelijk.

edit: bericht aangepast

schitterende film

4,5*