Raging Bull (1980)

Geen probleem, was ook omdat invicible om Nederlands vroeg.

Eindelijk heb ik Raging Bull dan toch eens gezien. Wat een toewijding van Robert De Niro om zichzelf zo te transformeren. Zoveel gewichtstoename in zo een korte tijd kan niet gezond zijn. De man is een groot acteur, één van de beste acteurs ooit zelfs, maar dit had ik toch niet verwacht. Hij schittert hier als de bokser Jake La Motta. Ook een mooie rol van Joe Pesci die hier het personage van Jake's broer voor zijn rekening neemt. Ook op rest van de acteurs is niets aan te merken, dat is allemaal in orde, net zoals er op de gehele film weinig of niets is aan te merken.

Ik dacht dat het voornamelijk een boksfilm zou zijn, maar dat is niet zo. Er wordt uiteraard gebokst, maar het is voornamelijk een portret van de mens achter de sportman. Een beeld van de mens Jake La Motta. Hij komt over als een jaloers en paranoïde man die achter elke boom een vijand ziet. Het is geen fraai beeld, maar wel eerlijk en dat is het belangrijkst.

De film is zwart-wit, is dat iets positief? Ik denk het wel, al kan ik niet verklaren waarom. Bij sommige films past het gewoon. Of je de film nu bekijkt als sportfilm, biografie of als drama, Raging Bull is een absolute aanrader.

een prequel? oh mijn god, kunnen ze niks anders verzinnen ofzo? Een prequel van Alien, Freddy en dan dit weer. Dan kunnen ze van alle klassiekers een prequel maken.

Wat niet meer dan redelijk leek te worden, werd toch goed. Het hele boksverhaaltje kon mij niet boeien, daar werd ook te weinig voor gebokst denk ik. Maar waar het natuurlijk om ging was zijn leven er omheen. Vooral zijn relatie met zijn broer vond ik echt interessant. De Niro en Pesci acteerden voortreffelijk! Wat een irritante klootzak was het eigenlijk, die La Motta. Zo jaloers, koppig en altijd achter iets zoeken. Ik kreeg geen gram respect voor hem in de film en had medelijden met zijn vrouw.

Wat ziet De Niro er trouwens uit als hij zo dik is, echt knap gedaan hoor. Petje af! Ik moet wel zeggen dat het vanaf dat moment klaar was voor mij. Aandacht was eraf en het interesseerde me niet meer. Het zwart/wit vond ik echt passen bij deze film en dan ook een goede keuze.

Kortom een vrij sterke film. Vooral door de knappe acteerprestaties en een aantal sterke dialogen. Deze zorgen er deels voor om het mindere verhaal goed te maken.

3,5*

Beetje oninteressant verhaal over een bokser (gespeeld door Robert de Niro) a la Regilio Tuur, maar dan in de jaren 40 gesitueerd. Qua acteren zit het oke, het verhaal echter is dus belabberd. Gewoon rise-and-fall en op het eind heeft De Niro zich helemaal volgevreten.

Tjah.. ik weet het ook niet. MIsschien omdat de film zwart-wit is ? Opzicht zou ik dat geen verkeerde reden vinden, maar ik heb me er zelf totaal niet aan gestoord. Goede film dit .

Op technisch gebied zijn de boksscenes mooi in beeld gebracht, maar de sterkte van het verhaal zit in de dialogen die echt magnifiek zijn. Vooral de scènes tussen beide broers zijn emotioneel en spannend.

Jammer is het dan weer dat er een ongelofelijk vervelende soundtrack onder zit en Pesci natuurlijk weer eventjes 'zijn typetje' neer moet zetten, inmiddels kennen we het wel.

3.5* [/quote]

Hoezo inmiddels kennen het wel?? Dit was Pesci's 2e film!!!!

Jake Lamotta is een personage dat mij in zijn eenzaamheid, paranoia en getormenteerdheid aan Travis Bickle uit Taxi Driver doet denken. De metafoor voor de eenzaamheid in een verwarde wereld was daar de taxi, hier is het de boksring. In de ring ongenaakbaar, in het echte leven verguisd. Zijn grootste vijand bleek zichzelf te zijn.

Deniro ging met zijn method acting heel ver in deze film. Niet alleen de beruchte gewichtsvermeerdering, maar hij ging zelfs te rade bij de echte jake lamotta om zijn spreekstijl te adapteren en zaken te weten zoals welke soort kostuums hij aandeed of welke sigaren hij rook. Weet misschien iemand of de slotscene waarin hij zijn tekst repeteert in de kleedkamer, opzettelijk geciteerd wordt aan het einde van boogie nights?

Is wel zijn beste acteerprestatie, dus het was het waard

Na de rol van Christy Brown in My Left Foot gespeeld door Daniel Day Lewis vind ik de rol van De Niro in deze film gewoon het beste stukje acteerwerk wat je in een film kunt zien.

Mijn favoriete Scorsese, al ben ik niet meteen de grootste aanhanger van zijn films aangezien ik twee van zijn bekendste films (Goodfellas en Casino) 'slechts' een 3.5 gaf. Op zich dus nog altijd geen slechte films maar ik kan er gewoon geen meesterwerkjes in zien. Raging Bull is net ietsje beter vanwege de heerlijke jaren '40, '50 sfeer en het wat minder geforceerde tempo. De cast bestond uit weer dezelfde twee hoofdrolspelers, Robert De Niro en Joe Pesci zoals we dat van Scorsese gewoon zijn, al vond ik dat niet erg aangezien ze me nog maar eens overtuigden van hun kunnen. Het rise & fall principe werd deze keer ook eens op een goede manier uigewerkt doordat de irritante voice-overs van Casino hier niet aanwezig zijn en belangrijker, doordat het tempo weer niet veel te vermoeiend was. Soundtrack was wel mooi, bijrollen waren goed vertolkt, hier valt nog weinig aan toe te voegen..

4.0 sterren

Was al lang benieuwd naar deze film, en daarom ook maar gelijk aangeschaft op blu-ray!

De eerste 10 min had ik best moeite in het verhaal te komen, maar daarna werd het steeds beter en kreeg de film steeds meer mijn aandacht,

Robert de Niro acteerd bijna griezelig echt!, hij komt echt over als een grote egoïstische kwal, en ik had ook niemand anders kunnen inbeelden die dit beter kon dan De Niro zelf.

Het verhaal wordt vrij rustig verteld, maar toch goed ingevuld door een goed acterende De Niro & Pesci

4 sterren voor nu, krijgt zeker nog een herziening!

Hmmm... Viel me toch een beetje tegen.

Ik was echt benieuwd naar deze film, omdat hij toch overal wordt gelauwerd als één van de beste films ooit gemaakt. Die eer krijgt hij van mij toch niet, hoor. De film is ronduit prachtig in beeld gebracht (vooral de boksmatchen dan! Wat een meesterstukjes van dynamische cinematografie!) en DeNiro acteert héél sterk, maar het verhaal kon me gewoonweg niet boeien. Heel wat scènes zijn zo onpersoonlijk gefilmd dat je er geen voeling mee krijgt. Sommige stukken waren zelfs aan de saaie kant. Dat leidt tot het gemengde gevoel dat ik nu heb: een weinig boeiend verhaal dat wel enorm knap in beeld gebracht is. Drie sterren dan maar, niet het meesterwerk dat ik had gehoopt. Jammer.

Super film van Scorcese, maar ik ga niet liegen ik had er ook een stuk meer van verwacht, maar Raging Bull is toch een goede film met hele mooie beelden, de cinematografie is uitmuntend daar kan men gewoon niet omheen. Verder zijn de acteer prestaties van De Niro en Pesci geweldig en zeer geloofwaardig neergezet. Raging Bull is een film die zoals bijna alle andere biopic films een stuk langer mag gaan duren, ik wil gewoon simpelweg meer!

Raging Bull

Best een goeie film, maar ik had er eigenlijk wel iets meer van verwacht. Het heeft toch op ene of andere manier erg lang geduurt voor ik deze film besloot te kijken.

Er zitten een hoop dingen in de film die erg goed zijn. Laat ik eerste beginnen over het acteerwerk wat fantastisch is. En zoals Nomak al zij. Wat een toewijding van Robert de Niro om zo veel aantekomen. Hij acteert dan ook vreselijk sterk, en hij heeft verdient een oscar gewonnen voor deze rol. Joe Pesci acteerde goed. Het blijft toch een erg sterke acteur. Lekker ding was Cathy Moriaty vroeger zeg!

Ook visueel was de film super. Het zwart-wit deed de film heel veel goeds, vind ik. De film is ook fantastisch gefilmd. Tijdens de boksscens zag je letterlijk de stoomdampen omhoog komen. Dat zag er allemaal erg goed uit.

Jammer genoeg vond ik het verhaal niet echt boeiend. Jake la Motta was natuurlijk een gigantische klootzak. De relatie met zijn broer en met zijn vrouw kon me eigenlijk weinig boeien. Toch opzich wel een goeie film. Ik had er alleen iets meer van verwacht.

3,5*

Ook een super diepzinnige naam krijgt zijn nachtclub. Jake La Mottas

All I know is this: Once I was blind, and now I can see...

Wat een geweldig, episch drama over een bokser die alles verliest moest worden, is uitgedraaid op een trage 2 uur film kijken.
De gevechten zijn te nep en dat ze hier zoveel moeite in hebben gestoken is onbegrijpelijk. Misschien was het destijds revolutionair, maar nu ziet het er niet uit. Gelukkig heeft Scorsese wat dat betreft voor relatief weinig gevechten gekozen.
Het drama was echter ook niet de klapper waarop ik hoopte. Het waren oppervlakkige, voorspelbare relaties en het drama dat er was voelde ik niet. Ik kon ook geen sympathie opwekken voor Jake. Misschien omdat het zo'n arrogante zak is. Hier kan De Niro niks aan doen, want hij zet zijn personage wel schitterend neer. Joe Pesci was er ook weer bij en speelde ook hier weer de sterren van de hemel. Wat mij op mijn tweede punt brengt. De succesformule (De Niro, Pesci en een karrevracht aan fuck, cocksucker en motherfucker) werpt hier niet zijn vruchten af. In Goodfellas (en zelfs Casino) komt dit veel beter tot zijn recht en hier was het alleen maar simpel vermaak waarvan ik eerder de neiging heb te zeggen dat Scorsese veilig heeft gekozen en wat meer voor het grote publiek heeft gekozen.
Ook de alomgeprezen muziek heb ik vrij weinig van gemerkt. Tijdens de homevideo's heb ik het even opgemerkt, maar voor de rest kan ik me niet herinneren dat de muziek er bij mij uitsprong.

Er zitten wel genoeg vermakelijke scènes in om niet vervelen, maar een echte topper vind ik het niet. Gewoon een leuke filmpje voor tussendoor. Niks meer, niks minder.

Waarschijnlijk moet ik deze film later nog een kans geven. Ik voel wel dat er meer in zit. Voorlopig echter niet meer dan een 3,0*

Het is een mooie beschouwing van de ziekelijk jaloerse Jake die als sporter zeer succesvol is maar prive er een vreselijk drama van maakt. Uitgelezen DeNiro rol die hij dan ook geweldig vertolkt. muziek die af en toe wat lijkt op Over the Rainbow. Het zwartwit versterkt het tijdsbeeld maar is verder niet bepalend.

Magistrale, compromisloze karakterstudie die het aandurft een hoofdpersoon op te voeren zonder sympathieke karaktereigenschappen. Toch blijft het personage dat De Niro hier op meesterlijke wijze neerzet fascinerend om naar te kijken. Absoluut één van zijn beste rollen ooit. De film om hem heen is prachtig gerealiseerd, met schitterend zwart/wit camerawerk en inventieve, soms experimentele montage. Het geschetste tijdsbeeld is ook zeer overtuigend gedaan. Kortom, een film om te koesteren, zonder ook maar één vals moment.

.

Een film over een bokser maar geen film over boksen. Eigenlijk een heel simpel rise and fall verhaal dat ontzettend goed en mooi is uitgewerkt. Even schoppen nog: voor mij is dit de film die Rocky 1 en verder graag wilde zijn.............

Hm.. nja.. de personages zijn veel te verschillend. Rocky is niet zo achterdochtig en zal zijn vrouw ook nooit slaan . Daarnaast is Rocky ook veel meer een American Dream-film dan deze film. Over de hele serie van Rocky kan ik het me wel voorstellen. Mja Rocky wint eigenlijk bijna altijd.

De film spreekt mij ook aan, omdat ik zelf ook wel behoorlijk jaloers ben. Ik ben dan wel niet zo'n hufter, maar ik kan me wel gedeeltelijk verplaatsen in hem.

Het ging me meer over het idee vooral het leven van een bokser te tonen. In de Rocky's ligt er iets meer een nadruk op het gevecht zelf, maar het verhaal komt op mij telkens weer wat gekopieerd over. Dat bedoelde ik.........

Ik vind boksen geen mooie en fijne sport om naar de kijken, maar het personage dat Robert de Niro hier neerzet is echt ongeloofelijk goed. Het verhaal is ontzettend goed en toont de hoogte en laagtepunten uit zowel de carierre als het leven van Jake La Motta. Hiermee is ook het grote verschil uitgelegd tussen Rocky en Raging Bull; in Rocky is het verhaal flinterdun.

Martin Scorsese is een fantastische regisseur en heeft een goede cast uitgekozen. Het was ook goed dat ze voor een zwart-wit beeld hadden gekozen. Dit gaf de grauwere sfeer goed weer, maar ik denk dat de film in kleur ook niet slecht zou zijn.

Absolute aanrader!

Rocky is dan ook veel gekopiëerd.

Mijn VHS staat al klaar voor vanavond se.

Oh, ze zenden hem uit vanavond en ik ben een avondje thuis. Super