À Bout de Souffle (1960)
Alternatieve titel: Breathless
347 stemmen | gemiddelde 3,58
Frankrijk
Misdaad / Romantiek
86 minuten
geregisseerd door
Jean-Luc Godardmet Jean-Paul Belmondo, Jean Seberg en Daniel Boulanger
De jonge kruimeldief Michel (Belmondo) probeert op Humphrey Bogart te lijken. Onderweg naar Parijs steelt hij een auto en vermoordt een agent. Eenmaal naar de lichtstad gevlucht, krijgt hij een relatie met de Amerikaanse Patricia. Zij ontpopt zich sneller dan hem lief is als een vreselijke femme fatale. Tussen de twee ontstaat een amoureuze verhouding. Ondertussen zit de politie Michel op de hielen. Hij weet dat hij dit niet eeuwig volhoudt, en hij neemt steeds meer risico's...
Adrenal
[permalink] geplaatst op 28 februari 2009, 8:30 uurxgogax schreef:
Ik ben nu eigenlijk best wel benieuwd naar je reactie bij het meesterwerk, Je Vous Salue, Marie, van GODard. Daar wordt GOD, in zekere zin, indirect beledigd en bijv. met een vampier vergeleken.
Was dit bericht naar mij bedoeld? Zo ja, dan zal ik hem zeker eens kijken.
3,5 [permalink] geplaatst op 1 april 2009, 23:44 uurVond vooral het begin prachtig omdat het toen nog allemaal lekker fris aanvoelde. Goede muziek en visueel erg leuk. Zoiets simpels als het autorijden aan het begin van de film wordt boeiend om naar te kijken door de montage. Hoofdpersonage Michel is geniaal met zijn gedrag en zijn klassieke hoed, zonnebril en sigaret. Kan me geen scene herinneren waarin hij geen peuk in zijn mond had.
Naast het visuele had de film voor mij verder niet bijster veel bijzonders te bieden. Het Frans met Amerikaans accent werd tegen het einde ook wat vervelend.
3.5*
4,0 [permalink] geplaatst op 19 april 2009, 9:58 uur Indrukwekkend debuut.
In A Bout de Souffle zie je toch dat Tarantino veel inspiratie heeft geput uit Godard. De dialogen zijn heerlijk te volgen in het luchtige sfeertje en het gaat nauwelijks ten koste van het verhaal. Ontspannende score ook, vond het goed passen in het hele geheel. Verder Godard zoals we hem gewoon zijn: Visueel stijlvol met knappe montage.
Jean-Paul Belmondo was ook weer leuk om bezig te zien. Veel talent heeft de man voor z'n luchtige rollen op zich te nemen.
****
4,5 [permalink] geplaatst op 1 juni 2009, 3:21 uur Dit is een prachtige film die niet alleen een heerlijk sfeerbeeld geeft van Parijs in 1960, maar ook nog eens een bloedmooie vrouw bevat, een wonderlijke montage, interessante personages & verhaal en als kers op de taart: een krant in elke scène! Genoten en een beetje verliefd geworden.
Legan
[permalink] geplaatst op 5 augustus 2009, 8:54 uur Onsterfelijk worden en dan sterven. Dat is À Bout de Souffle in één zin.
Het is een aangenaam filmpje met overduidelijk potentie, maar slaagt er niet in deze waar te maken. Grootste minpunt is dat het niet kan kiezen tussen een visuele film of een film met een verhaal. Het blijft maar treuzelen en heen en weer lopen zonder een ferme keuze te maken.
Het begin is uitstekend door de montage, maar al snel daarna moet het inhoudelijke om de hoek kijken en zakt de film helemaal in. Vele scènes zijn te langgerekt en missen de fijne montage. Ook de muziek is aardig maar mist pit. Iets wat de hoofdpersonage, een uitstekende J.P. Belmondo, wel heeft. Zo nu en dan, bijvoorbeeld tijdens het autorijden, veert de film weer op, maar het is te weinig om de aandacht vast te houden.
2,0 [permalink] geplaatst op 24 november 2009, 2:34 uur Ferme tegenvaller voor een zogenaamde klassieker: geen greintje spanning, eindeloos nietszeggend gepalaver en een flutverhaaltje. Alleen de acteerprestaties en de sfeer konden er mee door.
3,5 [permalink] geplaatst op 2 januari 2010, 22:38 uur Blijft toch een klassieker vanwege een aantal zeer memorabele scenes, maar er zou een speciale cut moeten zijn zonder het quasi-filosofische geleuter van Patricia (Jean Seberg).
5,0 [permalink] geplaatst op 14 januari 2010, 8:49 uur haha, ik vind het juist wel schattig dat ze zo haar best doet. Gisteravond maar weer eens opgezet, blijft in alles een heerlijke film.
3,5 [permalink] geplaatst op 14 januari 2010, 20:48 uur Heb 'm een aantal keren gezien, maar het is alweer een tijdje geleden. Wat ik me herinner is dat de film ergens in het midden nogal wat snelheid verloor door het gepraat.
Als Seberg met haar krantjes door Parijs loopt, vind ik haar ook wel schattig.
3,0 [permalink] geplaatst op 17 februari 2010, 7:55 uur Mijn eerste Godard. Het is een aardige film, met een luchtige sfeer, maar echt onder de indruk ben ik nog niet. Ik weet ook niet precies wat de bedoeling is geweest van Godard met al die jump-cuts, die hij regelmatig toepast in de montage. De eerste keer is het nog wel aardig, maar de volgende keren haalt het je meer uit de scene en het verhaal van de film op dat moment, dan dat het daadwerkelijk iets zinnigs aan de film toevoegt.
Belmondo doet het daarentegen wel goed. Grappig om te zien hoe hij zijn best doet om op Bogart te lijken en daar zo nu en dan ook best wel in slaagt. Het verhaaltje is wat voorspelbaar maar mede door Belmondo en de vaak goede dialogen onderhoudend genoeg om tot het einde te boeien. Toch had ik er van tevoren stiekem misschien nog iets meer van verwacht.
3,0*
3,0 [permalink] geplaatst op 17 februari 2010, 9:33 uur Spetie schreef:
Ik weet ook niet precies wat de bedoeling is geweest van Godard met al die jump-cuts, die hij regelmatig toepast in de montage. De eerste keer is het nog wel aardig, maar de volgende keren haalt het je meer uit de scene en het verhaal van de film op dat moment, dan dat het daadwerkelijk iets zinnigs aan de film toevoegt.
Ik heb gehoord dat de jumpcuts juist voor die reden zijn toegepast, maar ik heb dan ook weer gehoord dat het slechts een kwestie van een budgettekort was. Ik vind het eerlijk gezegd allemaal iets te knullig ogen; had wat mij betreft wel wat ingenieuzer toegepast kunnen worden.
3,0 [permalink] geplaatst op 17 februari 2010, 9:38 uur Zojuist dit gevonden:
PEN American Center - Richard Brody: Everything Is Cinema
The first cut of Breathless was two-and-a-half hours long, but Beauregard had required that Godard deliver a ninety-minute film. Godard asked Jean-Pierre Melville for advice on how to cut it down:
"I told him to cut everything that didn’t keep the action moving, and to remove all unnecessary scenes, mine included. He didn’t listen to me, and instead of cutting whole scenes as was the practice then, he had the brilliant idea of cutting more or less at random within scenes. The result was excellent."
Godard (and the editor, Cécile Decugis, who essentially executed Godard’s instructions) did not, for the most part, cut at random;40 on the contrary, he responded to his enthusiasms, and removed all moments—within scenes, even within shots—that seemed to him to lack vigor. He kept in the film only what he thought was strongest, regardless of dramatic import or conventional continuity, thus producing many jump cuts, where characters and anything else that moves within the shot seem to jump from one position to another in a relatively fixed frame. Such cuts were generally considered to be a cardinal error of an amateurish film technique and were scrupulously avoided in the professional cinema. They were seen as both intrinsically funny, a kind of cinematic solecism, and unsettling in the way they break the cinematic illusion by presenting two obviously discontinuous times as immediately sequential. The jump cut, despite—and because of—its ill-repute, became one of the principal figures of the visual style of Breathless. 3,0 [permalink] geplaatst op 17 februari 2010, 10:26 uur DeNieuweVijand schreef:
Ik heb gehoord dat de jumpcuts juist voor die reden zijn toegepast, maar ik heb dan ook weer gehoord dat het slechts een kwestie van een budgettekort was. Ik vind het eerlijk gezegd allemaal iets te knullig ogen; had wat mij betreft wel wat ingenieuzer toegepast kunnen worden.
Mee eens. Het stukje dat je daarna hebt gepost toont in ieder geval aan dat Godard Melville erg dankbaar mag zijn voor zijn advies over de jump cuts, anders had godard nu misschien nog wel met de handen in zijn haar gezeten.
3,0 [permalink] geplaatst op 28 februari 2010, 19:35 uur Deze net bekeken.
Ooit al eens jaren geleden eerder geprobeerd, maar toen afgezet. Hij zit in de Belmondo dvd box, dus vandaag een nieuwe poging gedaan.
De film begint erg goed met prachtige auto's en het geeft je een soort van ouderwets zomergevoel, wat je alleen uit (zwart/wit) films uit de jaren '50/'60 krijgt.
Daarna wordt de film, wat mij betreft, steeds meer overladen met nietszeggende conservatie's, die wel heel natuurlijk overkomen, maar meestal de film geen moment verder helpen.
De Jumpcuts, waar iedereen het altijd over heeft, komen vaak nog al amateurachtig en vooral overbodig over. Alsof de regisseur geen andere manier wist zijn film op een bepaalde lengte te krijgen, wat eerlijk gezegd meer als een tekortkoming aan doet, dan op genialiteit.
Verder is de Jazz-achtige score totaal misplaatst en brengt het ieder moment van spanning vrijwel meteen om zeep,
.....maar... dan is er nog Belmondo, die werkelijk fantastisch is in deze film. Uber cool, met hoed en zijn sigaret ferm in de mond.
Samen met Seberg acteert hij zeer naturel, alsof beiden de tekst ter plekke bedenken en uitspreken.
Ook alle bijrollen worden goed tot zeer goed in gevuld.
Voor mij een aardige, ietswat pretentieuze film. Geen meesterwerk.
Voorlopig houd ik het op een zes, ofwel drie sterren.
