La Notte (1961)

Leuk dat oude films soms een re-release in de bios (filmhuis) krijgen. Het valt me eerlijk gezegd tegen dat er niet meer MM-gangers naar La Notte zijn gegaan. Gelukkig kon ik wel twee vrienden meeslepen afgelopen maandag.

Voor mij de tweede keer, dit keer dus op groot scherm. Ik was eigenlijk twee dingen vergeten, namelijk dat het eerste kwartier vrij saai is en dat Vitti eigenlijk maar een 'kleine' rol heeft. Wel blijft zij erg fijn om naar te kijken, echt een geweldige uitstraling.

De jazz nummers zijn echt een erg fijne meerwaarde in deze film. Verder blijft het feestje mijn favoriete scène. Ik vind dit een erg relaxte film, eentje waar je door de camera, muziek en de personages tot rust komt.

Het einde vond ik dit keer niet veel indrukwekkender geworden, echter past het verslagene ervan wel perfect bij de film. Hoog tijd om nu eindelijk L'Eclisse te gaan zien, al zal ik denk ik eerst L'Avventura nog eens opnieuw kijken.

4* -> 3.5*

O, dat was dus deze week. Gemist! En het is nog wel de Antonioni waar ik het meest naar uitkijk.

In Groningen draait ie iig nog tot volgende week. Zou het dus maar even uitzoeken!

is al twee weken in de bios (amsterdam en utrecht tenminste) en de komende week ook nog, dus is niet echt een eenmalige kans
Hij staat bij mij ook nog op het lijstje om heen te gaan, wil ik niet missen in de bios!

Ik zie het ja, verkeerd gekeken. Dank voor de reacties!

Fascinerende film weer van Antonioni.

Allereerst leuk om Mastroianni weer eens te zien spelen. Ik vind hem een sterk acteur en hier doet hij het wederom goed, al kan dat tevens gezegd worden van de vrouwen in de film. Zowel Moreau en Vitti hebben een sterke uitstraling en leveren hier beiden op hun eigen manier een prima rol af. De manier waarop de relatieproblemen in deze film worden neergezet is dankzij het overtuigende acteerwerk geloofwaardig, al blijft het wel lichtelijk afstandelijk. Vooral het non-verbale gedeelte acteren maakt indruk.

Visueel is de film haast om van te smullen zo mooi. Dat Antonioni mooie plaatjes kan schieten was mij niet vreemd, maar in deze film is het op sommige momenten echt van topniveau. Milaan met de soms somber uitziende vervallen gebouwen wordt op fraaie wijze getoond. Soms is het gewoon pure kunst, waarvan het schilderij bij wijze van spreken zo mooi is, dat ik er haast niet voorbij zou kunnen lopen zonder het te willen meenemen. De visuele sfeer is soms ook kil en staat daardoor ook vaak gelijk aan de gemoedstoestand van hoofdrolspeelster Moreau. Erg mooi hoe Antonioni dit soort accenten van de film benadrukt door middel van zijn visuele stijl.

Verder is het een prima film om tijdens het kijken over na te denken. Verder is het een vrij ontspannen film om naar te kijken. Ik lees hier iemand er erg rustig van werd en dat gevoel had ik ook tijdens het kijken. Niet geheel onprettig moet ik zeggen. Al met al dus een fijne film en wat mij betreft iets beter dan L’Avventura. Binnenkort moet ik de trilogie maar eens voltooien.

4,0*

Veelbelovend. Qua concept leek mij dit ook de meest interessante Antonioni. Beter dan L'Avventura, visuele hoogstandjes, even achter de dvd aan.