Halloween (1978)

Haha zoals mij bedoel je.

Ehmm.. niet helemaal waar, sommige lichaamsfuncties gaan dusdanig verslechteren dat je vanzelf wel in je kist beland.

Je weerstand gaat achteruit en dan ben je meer vatbaar voor ziektes dat wel ja, maar volgens mij is er heel wat nodig om er ook daadwerkelijk aan dood te gaan.

Volgens mij is deze discussie voortgekomen uit A nightmare on Elmstreet. Iemand zei, dat deze enger was dan deze en had het idd over slaaptekort en doodgaan. Maar volgens mij gaat er in A nightmare niemand dood zuiver en alleen door slaapgebrek. In Halloween trouwens ook niet.

voor micheal kun je nog voor vlugten. freddy moetje elke nacht opnieuw zien over te leven

Hm, vind dit opzich een aardige slasher, maar het laatste half uur heeft mijn mooie idee bij deze film doen keren. Het was opzich leuk het verhaal: michael zijn halloween word verpest en nu maakt hij andere mensen hun halloween ook zuur. maar dat laatste deel,
wat ik nou probeer te zeggen is dat dit waarschijnlijk de enige horror film was waarbij ik gewoon bijna tranen in mijn ogen kreeg.
Moest dit nou zo sentimenteel gemaakt worden ? vind het nogal slap voor een horror film namelijk.

Volgens mij heb jij de remake zitten kijken.

Nogmaals dikke onzin...

Ontopic maar weer. !

je moet en keer slapen anders ga je dood. want je kunt niet je hele leven wakker blijven.

Wat ik me afvroeg; leven zijn ouders nog, of wat is er nou mee gebeurd?

vette film, met gewelde mmorden

Enkele aanvallende berichten verwijderd.

Gek daar heb ik persoonlijk nooit bij stil gestaan ondanks dat ik de film al meerdere malen gezien heb. Heb geen idee dus.

Inderdaad, ik had zelf het idee dat er met zijn ouders niks gebeurd is, alleen mijn moeder is er heilig van overtuigd dat die ook vermoord zijn.

in de remake word de vader vermoord door micheal als kind. en de moeder pleegt zelfmoord. maar hier bij word de vader niet vermoord. want hij trekt micheal die clowns masker van de kop.

wanneer gebeurt dat dan? '--

kijk de remake

ik heb het over het het stuk waarop zijn vader het masker eraf trekt.

Zo ongeveer aan het begin van de film, vlak nadat Michael zijn zusje afmaakt en naar buiten rent. Zijn ouders komen dan juist aan met de wagen en zien hem met het bebloede mes in zijn handen.

owjah, en dat zoomt de camera uit

Nee, de camera gaat achteruit. (Toch wel een ander effect dan zoomen.)

achteruit/omhoog.

dat zeg ik,

Zonet voor de zoveelste maal Halloween herzien. Met een discussie in het achterhoofd over welke nu de eerste slasherfilm aller tijden is, heb ik me eens extra geconcentreerd om de specifieke genre-elementen eruit te filteren. Halloween gold destijds (en nog steeds trouwens) als blauwdruk voor latere slashers, dus ik ga er maar even vanuit dat deze film over alle elementen beschikt die een slasherfilm als dusdanig definiëren.

De moordenaar:
De moordenaar is altijd het uitgangspunt van de slasherfilm, want zonder moordenaar geen moorden en dus geen film. In Halloween is die moordenaar het horroricoon Michael Myers. In de openingsscène zien we hem als zesjarig jongetje zijn oudere zus vermoorden. Niet onbelangrijk: hij draagt hierbij een halloweenkostuum inclusief masker. Dat masker zet hij pas af als zijn ouders met de auto thuiskomen en hem aantreffen in de voortuin. Roerloos aanschouwen zij hun zoontje dat met een bebloed mes wezenloos voor zich uitstaart. Carpenter zoomt dit shot langzaam uit en secondenlang zien we hoe de ouders verwonderd, maar vrij statisch reageren op de situatie. Op zich een vrij bizar gegeven, want een hysterische reactie van de ouders lijkt hier logischer en meer op z'n plaats.
Michael zit dan 15 jaar vast in een instelling waar hij onder controle staat van dr. Loomis. Gedurende zijn internering zegt hij geen woord. Later in de film verwijst Loomis naar hem met de woorden "the blackest eyes, the devil's eyes". Dit suggereert een bovennatuurlijke kracht die wordt bevestigd door volgende zaken: 1) Michael ontsnapt om onverklaarbare reden uit de instelling en kan zonder dit ooit geleerd te hebben probleemloos autorijden. Carpenter is zich van dit voor de kijker onlogisch gegeven bewust en laat enkele scènes later doorschemeren dat Michael dit blijkbaar toch ergens geleerd moet hebben. Wat natuurlijk niet kan omdat hij 15 jaar achter slot en grendel heeft gezeten en daarvoor nog maar een zesjarig kind was. Een afdoende verklaring blijft uit. 2) Michael verschijnt op alle mogelijke momenten in beeld. Het lijkt wel alsof hij uit het niets komt, plots weer verdwijnt, om dan weer ergens anders op te duiken waar hij zijn potentiële slachtoffers stalkt. Dit wordt esthetisch ondersteund door het efficiënte point-of-view camerawerk. 3) Michael lijkt puur fysiek gezien over onmenselijke krachten te beschikken. Zijn derde slachtoffer tilt hij met één hand in de lucht waarna hij hem met de andere hand neersteekt en vasthecht aan de muur. 4) Michael overleeft drie aanslagen. De eerste met de priem in de hals, de tweede met zijn eigen mes dat Laurie Strode hem afhandig heeft gemaakt en de derde met een kogelregen van dr. Loomis. Ook dit suggereert weer een bovennatuurlijke kracht. Michael is niet te stoppen, wat ook blijkt uit de slotscène waarin hij plotseling verdwenen is nadat hij volgepompt met lood uit een raam naar beneden is gevallen. En dit is meteen een cliffhanger naar het tweede deel toe. 5) Terwijl zijn slachtoffers lopen, wandelt Michael rustig op ze af. Koel en beheerst. Hoewel hij zich dus duidelijk merkbaar trager voortbeweegt, is hij toch sneller dan z%u2019n slachtoffers. Deze wetenschappelijke contradictie wijst alweer op bovenmenselijke krachten. Dit soort situaties komt echter voornamelijk in de vervolgdelen aan bod, maar is hier toch al min of meer zichtbaar tijdens zijn jacht op Laurie Strode.

Het masker:
Waarom dragen moordenaars in slasherfilms steeds een masker? In zekere zin creëren maskers een bepaalde spanning tussen de moordenaar en z'n slachtoffer; door hem te ontmaskeren weet het slachtoffer voor wie het al die tijd op de vlucht is. Naar het publiek toe lijkt het enkel een iconische herkenningsfunctie te hebben aangezien de identiteit van de moordenaar vaak ver op voorhand geweten is. Niet altijd trouwens, want er zijn genoeg slashers waar het doek pas op het einde valt. Maar neem de drie grote franchises Halloween, Friday the 13th en A Nightmare on Elm Street (niet toevallig de reeksen met de populairste killers) en je ziet dat het masker louter een herkenningsfunctie heeft naar het publiek toe. In sommige slasherfilms dienen maskers ook om een verminkt gezicht als gevolg van een jeugdtrauma (als gevolg van pesterijen door de latere slachtoffers) te verbergen. En daar schuilt vaak ook het motief voor de moorden (denk aan Friday the 13th of A Nightmare on Elm Street), maar in Halloween wordt daar verder niks over gezegd. Sterker nog, wanneer Laurie Strode in de eindbattle Michael's masker aftrekt, levert dit geen verklaring op over hun onderlinge relatie of de mogelijke motivatie van zijn daden.

Het wapen:
In dit geval een keukenmes. Veelal worden steekwapens gebruikt in slasherfilms, in de eerste plaats omdat ze pijnlijke, brutale en naarmate het genre evolueert ook erg spectaculaire moorden opleveren. We zien echter dat door de jaren hen het wapenarsenaal van de moordenaar steeds gevarieerder wordt en niet louter meer bestaat uit steekwapens. Sommige bronnen hebben het ook over het steekwapen als symbool voor de fallus. En dat leidt ons tot de slachtoffers.

De slachtoffers:
Vaak worden slachtoffers, en zeker in Halloween, tijdens of na de seksuele daad vermoord. In de openingscène zien we hoe Michael's zus seksuele betrekkingen heeft met haar vriendje. Wanneer hij het huis verlaat, slaat Michael zijn slag en steekt hij haar neer met het mes dat hij uit een keukenlade heeft genomen. Ziehier de link met het steekwapen als fallussymbool. Door de jaren heen bestond het slachtvee in slasherfilms bijna altijd uit losbandige tieners wiens activiteiten zich toespitsen op drie zaken: seks, drank en drugs. Als zij tijdens deze activiteiten op een bloederige manier om het leven worden gebracht, lijkt dit een subtiel moraallesje van de filmmaker te zijn. Sommige bronnen beamen dit, anderen ontkrachten dit door statistisch aan te tonen dat slechts de helft van de moorden in slasherfilms tijdens of na deze activiteiten gebeurt. Je zou ook kunnen zeggen dat het eerder een toevalligheid is die voortvloeit uit het afbeelden van hoe jongeren zich gedragen of hoe de filmmaker denkt dat jongeren zich gedragen, zonder hier een diepere betekenis aan te willen koppelen. Maar er is altijd één uitzondering, namelijk de final girl.

De final girl (of screamqueen):
In Halloween is dit Laurie Strode, gespeeld door Jamie Curtis. Al bij haar eerste scène blijkt dat ze anders is dan de rest. Uit de conversatie met haar vader leren we dat ze er probleemloos mee instemt om te helpen bij huishoudelijke karweitjes. Als wat later naar haar betrokkenheid tegenover het studeren en haar verlegenheid tegenover jongens (er wordt gesuggereerd dat ze nog maagd is) wordt verwezen, weet de kijker dat Laurie de meest verantwoordelijke is van haar vriendenkliekje. Uiteindelijk is zij ook de enige tiener die de aanvallen van Michael Myers overleeft (omdat ze nog maagd is?), sterker nog, ze biedt zelfs veel weerwerk door hem twee keer te vloeren. Hieruit zou je kunnen afleiden dat haar verantwoordelijkheidszin een soort heroïsche compensatie is voor Michael's bovennatuurlijke krachten en dat ze daarom de enige is die de strijd met hem aandurft en ook daadwerkelijk aankan. Maar uiteindelijk blijkt het toch dr. Loomis te zijn die Michael (slechts voor even) uitschakelt.

De feestdag:
Halloween, een typische Amerikaanse feestdag waarop de doden gevierd worden. Erg toepasselijk, maar niet de eerste horrorfilm die zich concentreert rond een feestdag. Daarvoor was er al Black Christmas uit 1974, die trouwens opvallend veel gelijkenissen toont met de latere slasherfilms. Maar door het ontbreken van bepaalde elementen wordt deze film eerder gezien als een inspiratiebron, een soort voorloper, maar dus niet als de eerste slasher. Meningen hierover lopen trouwens sterk uiteen; er zijn zelfs mensen die Bay of Blood van Mario Bava of Hitchcock's Psycho als de eerste slasherfilm naar voor schuiven. Feit is dat ze bewust of onbewust als inspiratiebron golden.
De feestdag is voor de moordenaar een soort markering in de toekomst waar hij jaren met onmenselijk geduld naar uitkijkt en waarop hij na al die jaren uiteindelijk terugkeert naar de plaats van zijn trauma om zijn belagers, of mensen die hij hiermee kan identificeren, voorgoed om zeep te helpen. In Halloween keert Michael na 15 jaar terug naar Haddonfield, het gezellige familiestadje waar hij destijds zijn zus heeft vermoord. Zijn slachtoffers bestaan uitsluitend uit personages die dezelfde gedragingen stellen als zijn zus en haar vriendje destijds. Andere slashers die zich afspelen op een feestdag (of een dag die gekoppeld is aan een of ander geloof of bijgeloof) zijn bv. Friday the 13th, My Bloody Valentine, April Fool's Day, enzovoort.

Het is best mogelijk dat latere slasherfilms variaties bieden op een van deze elementen (vb. final boy, geen masker), maar in principe kan je dus stellen dat bovenstaande ingrediëntenmix de noodzakelijke basis is alvorens we kunnen spreken van een slasherfilm.