Faust (1926)

Deze is morgen op Arte. Het is een stille film.

Mooi, deze film! Wel even 'werken' met die duitse teksten (Duits woordenboekje erbij ). Ik ben zeker van plan nu ook Nosferatu te gaan kijken.

Is die anders dan de huidige Eureka release (die ik in bezit heb)?

Weten we nog niet, details van de nieuwe release moeten nog bekend worden gemaakt.

Geweldige film zoals er tegenwoordig niet meer veel gemaakt worden (en gelukkig, het zou niet van veel tegenwoordigheidszin getuigen om nu nog een stille film te gaan maken ). Een mooi, heimisch verhaal op onnavolgbare wijze in beeld gebracht met veel oog voor pathetiek en effect. Zou ik niet kunnen verdragen in een hedendaagse film, maar de overdreven dramatiek hoort gewoon bij dit soort expressionistische films en maakt er ook een groot deel van de charme van uit.
De film is nogal traag, en zeker het hele verhaal met Gretchen had wat vlotter mogen verlopen, maar al bij al blijft het wel boeiend, en het neemt niet weg dat het eerste deel echt geweldig goed is. De live pianomuziek die bij de vertoning gespeeld werd vond ik nogal drammerig en had iets te weinig rustpauzes, maar goed, daar kan de film weinig aan doen. Zeggen dat hij nog actueel zou zijn is onzin, het is een stokoude film die hopeloos verouderd is, maar wel geweldig sfeervol, en gewoon erg leuk om te bekijken tachtig jaar na datum. De film is trouwens erg goed gerestaureerd, die kan er wel tegen voor nog een halve eeuw .

Faust is een geweldig verhaal en ook nog dat ik me heb voorgenomen dat ik veel oude films en klasiekers ga kijken sla ik twee vliegen in een klap.

Wat een ongelooflijke special effects; ik zag dingen waarvan ik niet eens wist dat dat mogelijk was in 1926, toch al even meer dan 80 jaar geleden. Verder niet enorm spannend, maar wel erg intrigerend. Een en al sfeer ook. De film zakt her en der ietwat in, maar enkele geweldige, klassieke scènes maken dit ruim goed. Denk aan de drie spookrijders, de duivel levensgroot boiven het stadje, de herkenning op de brandstapel.. Het verhaal van de film is fantastisch, maar zou desondanks in een hedendaagse film niet meer werken ben ik bang. De leeftijd, en het daarbij horende acteerwerk en camerawerk maken toch ook deel uit van de charme. Eerst maar eens 4 sterren, wellicht doe ik er ooit wat bij op.

Meesterlijke film. Stunning sfeer, razend tempo, beeldschone, epische beelden, machtig camerawerk. Een verbazingwekkend meesterwerk.

'K zag dit 'oudje' begeleid door Het Willem Breuker Collectief. Fantastisch wat 'ze' toen al maakten aan beeld en trucages. En vooral via beeld wordt zo'n klassiek verhaal heel toegankelijk. Meer dan een jaar later is de sfeer van een memorabele avond mij goed bijgebleven.

Visueel een stuk boeiender dan Nosferatu, al stak het scenario (gebaseerd op Goethe) me dit keer enorm tegen. Een parabel over goed en kwaad, maar met teveel aandacht voor de dramatische en romantische episodes naar mijn aanvoelen. Had het liever wat duisterder gezien. Maar toch frappant dat dit dezelfde regisseur is als van Nosferatu, gezien het merkbare verschil in stilering. Althans, dat vind ik toch... Murnau toont hier wel degelijk met sterke contrasten tussen licht en schaduwpartijen te kunnen werken, tevens symbool voor de dualiteit van goed versus kwaad. Iets wat ik in Nosferatu zelden gezien heb.
Wat muziek betreft kan ik kort zijn. Niet m'n ding, maar op een bepaalde manier kan ik die klassieke muziek best waarderen. Al is het maar omdat er toch een zeker vakmanschap van uitgaat. Zo worden de emoties van de beelden heel goed weerspiegeld door de verschillende klanken van de symfonieën. Een blinde zou bij wijze van spreken aan de muziek perfect kunnen herkennen wat er zich op het scherm afspeelt. Een mooie symbiose tussen beeld en geluid met andere woorden, al loop ik er persoonlijk niet warm van.

Al met al is Faust toch een teleurstelling, enkel en alleen omdat het verhaal me nergens aansprak en mijns inziens ook te lang uitgesponnen werd. Technisch valt er evenwel niks op aan te merken, want het gigantische budget dat Murnau ter beschikking kreeg werd nuttig besteed aan visuele effecten, grootschalige decors (door dezelfde mensen gefabriceerd als in Caligari), internationaal gerenommeerde acteurs, enzovoort.

Wat een film zeg, werd er positief door verrast. Beetje voor de grap gekeken, maar heb me echt goed vermaakt. De muziek erbij is fenomenaal (ik merk uit bovenstaande reacties dat die verschilt per editie) maar bij de editie die ik heb gekeken is het echt perfect, de film kijkt als een soort geweldige videoclip bij de muziek. Ook verbluffend hoe 'modern' en origineel de special effects er uit zien voor die tijd. In veel films uit de 70er jaren is het niet beter. Hoewel het wat losjes gebaseerd is op het verhaal van Goethe, is het een prachtige verfilming, zeker de moeite van het kijken waard. Dikke 4,5* voor mij.

Ik zag deze bij de FRS liggen voor 18 euro, ik heb hem toch nog maar even overgeslagen, al lijkt het me best wel een aardige film.

Gerestaureerde versie gezien.

Jammer dat het verhaal te lang wordt uitgesponnen, maar er zitten wel een paar magnifieke scènes, shots, sets en special effects in. Grote klasse.

Prachtige film! Dit is een film waarvan ik dacht dat je er maximum 20 minuten naar kon kijken, maar ik had hem helemaal uitgekeken voor ik het wist.
een 4!

Tegenvaller. Ik kon niet zo goed overweg met de overdreven dramatiek in de film, vooral vanaf het moment dat Gretchen geintroduceerd werd. Neemt niet weg dat het een knap staaltje filmmaken is geweest van Murnau, het ziet er over het algemeen erg fraai uit.

Erg mooie en zeer sfeervolle film van Murnau. Knap dat die man dat zo in elkaar heeft gezet . 4,0.

Leuke klassieke film die erg Duits in sfeer is. Altijd leuk ! In de eerste helft vliegen de special effects je om de oren wanneer Mephisto lekker aan het werk is. Dr zitten een paar erg mooie shots tussen! De tweede helft is ook wel aardig met een tragisch liefdesverhaal. Wel wat minder goed dan de eerste helft, maar de gekke bekken die Emil Jannings dan continu trekt, zijn het bezichtigen waard.

Call of Cthulhu, The (2005)
My sentiments exactly, al kwam het drama en de romantiek wat mij betreft pas laat op gang en was het in aanvang volop genieten. Was het zo door gegaan, dan had het zich zeker kunnen meten met 'Nosferatu', maar dat verhaal spreekt me toch meer aan. Hier is er toch sprake van een vermenging van twee verhalen waar ik voorlopig nog niet uit ben. Ten eerste wil Mephisto regeren over de aarde en dat mag pas wanneer hij de ziel van Faust vangt. Dat lukt, maar vervolgens moet hij alles doen wat Faust wenst en komt er van zijn heerschappij niets terecht(bv. de kerkdienst met Pasen gaat gewoon door; Als Mephisto echt de baas was, had hij alle kerken toch met de grond gelijk gemaakt?). Maar wanneer Faust wenst dat zijn geliefde gered wordt(hoewel niet met zoveel woorden), gebeurt er niets. Wél mag hij weer de 'oude' worden... Verwarrend. En dan zegt de Engel(God?) op het einde nog even doodleuk dat het woord 'liefde' alle pacten met Mephisto kan doorbreken... Maar het draait uiteindelijk natuurlijk meer om de gebeurtenissen rond Faust. Nou ja, het is de eerste keer dat ik mij heb gestort op de sage van Faust, maar vooralsnog zitten er nog wel wat haperingen in.

Dus, een schitterende aanvang, een aardig middenstuk(hoewel de decors in het dorpje weer bijzonder mooi zijn) en toch een prima einde, en dat alles vooral voor wat betreft het visuele aspect: Decors, 'animaties'/special effects, camerawerk, noem maar op. Het verhaal zou ik me nog eens wat meer in moeten verdiepen, maar dat kon me deze eerste kijkbeurt niet helemaal overtuigen. Toch overheerst de grote indruk die Murnau hier visueel maakt en kom ik op 4,5*.

Jammer, want dat eerste halfuur was werkelijk een van de mooiste dingen uit de filmgeschiedenis. De barokke strijd tussen God en de duivel is misschien wel het enige verhaal waar dat theatraal acteerwerk, dat de stomme film zo kenmerkt, op zijn plaats is. Murnau weet nog, zelfs na tachtig jaar, wonderbaarlijke effecten uit zijn mouw te schudden. Vanaf het verhaal met het meisje op gang komt, verslapt de hele boel. Waar Emil Jannings nog het eerste halfuur griezelig goed acteerde, vervalt zijn acteerwerk helaas in het cartooneske. Met als triest dieptepunt dat spelletje met de tante van het meisje.. Ik geef nog een milde 3*. Met wat snoeiwerk had hier meer in gezeten.

Wel leuk om te zien waar Disney zijn inspiratie haalde voor Chernabog uit Fantasia.

Nog niet in zijn geheel gezien maar eerste half uur is magisch. De manier waarop Jannings dit personage neerzet is gewoon niet normaal.

Vond ik ook wel leuk!

Voor de rest vond ik het maar een matige film, ik ben precies ni zo ne 'Murnau'-mens.
Veel onnodig theatraal gedoe en veel te veel romantiek naar mijn goesting. Ik had nochtans uitgekeken om deze film te zien, maar weeral toch fel teleurgesteld. Het eerste halfuur was nog het beste, zoals velen hier voor mij ook al hadden vermeld. Daarna krijgen we een beetje een platte love story. Murnau toch.
Alhoewel ik 'Der Letzte Mann' geweldig vond, omdat deze uitblonk in zijn simpelheid en realiteit buiten dan het hilarische einde, vond ik de drie andere films die ik van hem heb gezien, saai en echt niet mijn 'cup of tea'. Soms heb ik het gevoel dat mensen bij dit soort films het slechte overacteren en het nogal oppervlakkige sprookjesachtige verhaal goed praten door te zeggen: 'das wel ne film van de jaren 20 he!' (ik denk dan nog meer aan 'The Phantom of the opera' (1925) en 'Ben-Hur' (1925) met hun belachelijk slecht verhaal). Decor en kostuums kunnen misschien mooi zijn, maar ik vind dat een film moet kunnen verbazen en laten meevoelen met personages. Ik had bij deze film een afstandelijk gevoel dat ik herkende van de 'Nibelungen' (1924) waar dat eigenlijk nog erger was. Maar ja, ik vind melodrama dan ook vaak tegenvallen, ieder zijn ding zeker.
Al bij al is het natuurlijk geen superslechte film, hij is ook juist niet gebuisd, omdat het echt wel verschillende mooie scenes bevat en hij veel invloed heeft gehad. Al bij al keek de film ook nog wel lekker weg, buiten dan enkele saaie stukken.
Ik vind gewoon dat er een gigantisch groot verschil is tussen dit soort films en bijvoorbeeld 'Greed' (1925), 'Metropolis' (1927) of Murnau zijn 'Der Letzte Mann' (1924). Die gaan toch een stuk dieper volgens mij (en deze zijn van dezelfde periode!).

Het zal wel gewoon mijn afkeer voor religieuze fantasy en oppervlakkige romantiek zijn.

2,5

Een meer dan aardige film van Murnau, met af en toe geweldige effecten.

Want de film ziet er erg goed uit voor zijn tijd. De decors zijn in combinatie met de sterke effecten soms alleen al de moeite waard. In Sunrise zag je dat soms ook, maar hier zie je het helemaal goed terug.

Emil Jannings speelt hier behoorlijk sterk als de duivel, maar komt af en toe ook wel wat komisch over moet ik zeggen. Of dat ook echt zo bedoeld was durf ik niet te zeggen. Het hoort er natuurlijk ook wel een beetje bij omdat het acteerwerk in de stomme film nu eenmaal vaak veel expressionistische was en dat zie je hier ook duidelijk terug.

Ook de soms behoorlijk aanzwellende muziek mag er best zijn en versterkt de algehele sfeer die de film uitademt. Het verhaal is degelijk, soms best bijzonder, maar daarnaast zijn er ook stukken dat de film wat wegzakt. Daarnaast is ook niet alles even interessant. Het einde met de brandstapel is dan wel weer sterk.

Sunrise is en blijft echter veruit Murnau’s beste werk.

3,5*

Ijzersterke Faust verfilming die juist door de schitterende expressionistische beelden als zwijgende film juist goed tot zijn recht komt. De special effects zien er trouwens prima uit voor die tijd. Verder bewijst Murnau met deze film nogmaals dat de Duitsers destijds meesters waren in de expressionistische filmkunst. Ik zie de jaren twintig van de vorige eeuw daarom nog altijd als de gouden jaren van de Duitse cinema. Daar kwam helaas abrupt een einde aan in 1933 toen Adolf Hitler aan de macht kwam.
Verder vind ik Faust van Goethe nog steeds een zeer boeiend verhaal. Willen wij dat allemaal niet als wij op leeftijd zijn terugkeren naar onze jeugd? Eenmaal op leeftijd waarderen wij de jeugd, doch zouden wij er naar terugkeren dan zullen we weer op de dezelfde problemen stuiten als toen we nog jong waren. We zullen misschien net als Faust nadat hij Gretchen in de misère heeft gestort de jeugd vervloeken.

4,5*