Meningen

Een jaar of 6 geleden op Jamaica geweest en dat land ís Bob Marley. Op elke straathoek hoor je zijn muziek, locals neuriën en zingen zijn nummers. Die grootsheid komt in deze film niet over, wellicht omdat het behoorlijk van de hak op de tak is. Prima film die met liefde is gemaakt maar hij had meer verdiend.

Bevooroordeeld ging ik de documentaire tegemoet. Ik las hier dat het begin, het moment dat de dansers te horen kregen of wisten dat Michael dood was, enorm emotioneel was. Evenals het einde.. Maar wat bleek? Het interview aan het begin was voor zijn dood en de dansers spraken slechts geëmotioneerd over hun deelname aan deze tour. Het eind is daar bij ook verre van emotioneel. Hij zingt zijn lied, zijn naam wordt geschreven and this is it!

Dit gebrek aan emotie is mijn inziens een deceptie voor de fans. Eerlijk gezegd had ik, als iemand die zijn muziek meer dan waardeert, gehoopt op dikke emotie; om een brok van in je keel te krijgen, maar dit bleef uit. Een erg prettig feit voor de mensen die hem iets minder waarderen. Het gaat alleen om zijn muziek en zijn oneindelijke perfectionisme. Nu snap ik waarom hij maanden en maanden repeteerde. Deze man wilde alles in de hand hebben.

Zoals voorheen al is gezegd werkt de film continu naar het enorme concert toe, maar dit blijft vanzelfsprekend uit. Toch een lekker avondje uit met de prachtige visuele effecten die de bezoekers van de O2 Arena te wachten zou staan. (Een nieuwe clip van Thriller, Beat It en eindelijk een HQ versie van Earth Song) Daarnaast is de opbouw in de docu, van liedjes die hij amper meezingt tot uiteindelijk bijna elk nummer waar hij voluit gaat, erg goed gedaan.

Je zou kunnen zeggen dat een documentaire ook prima thuis te bekijken zou zijn, want het beeld is niet op elk moment fantastisch en een echte verhaallijn ontbreekt. Toch denk ik dat het ongeëvenaarde bioscoopgeluid (het geluid is wel van absolute top kwaliteit) de documentaire net even wat meer geeft.

Mijn advies: ga er heen, neem een drankje en geniet. Ook al ben je geen fan, het is de moeite waard.

Afsluitend een tip voor de mensen die nog naar de bios gaan: bij mijn plaatstelijke bios bleef bij de aftiteling, tijdens This is It, het licht uit.. Daarna ging, op de helft van de aftiteling, het licht aan en verliet iedereen de zaal. Aangezien ik mijn biertje nog niet op had en dus nog even bleef zitten, kwam er een onverwachte verrassing: er komt NOG een live nummer na de aftiteling!