Meningen

Soms heb je van die momenten dat je niet weet welke serie je op Netflix wilt gaan kijken. Een onding van 7 seizoenen is gelijk weer een beproeving en alles wat de moeite waard lijkt heb je al gezien. Op goed geluk maak je dan een keuze en hoop je dat het meevalt.

Vooraf wist ik hier vrij weinig van. Ik heb niets met Spanje of Ibiza en La Casa de Papel is compleet aan me voorbij gegaan. Toch moet ik zeggen dat White Lines me vrij snel aansprak. De afwisseling tussen het Brits en het Spaans was erg aangenaam en door de mooie locaties kreeg ik er een licht vakantie gevoel van.

Wat ik inhoudelijk te zien kreeg wist me ook wel aangenaam te verassen. Er zit een mysterie in, wat onwaarschijnlijke humor en genoeg personages die interessant genoeg zijn om te willen blijven kijken. Het enige wat me nogal tegenstond was het absurdistische geweld dat pakweg in de eerste drie afleveringen voorbij komt.

Daarna was ik aangenaam verrast door deze stijlvolle serie. Het is eigenlijk een misdaadsoap met komische elementen die bij vlagen erg sfeervol is.

De uiteindelijke ontknoping was bevredigend maar ik moet eerlijk bekennen dat ik sommige personages tegen het einde van de serie nogal beu was. Het voornaamste probleem was dat ze vrij eendimensionaal waren maar gelukkig werd het een en ander telkens weer gecompenseerd door een aantal mooie momenten.

Alles elkaar vond ik het een bijzondere serie die voor mijn smaak iets te gewelddadig was maar dankzij een boeiend mysterie, goed acteerwerk en een aantal leuke verhaallijnen zeker het bekijken waard was.

Boven gemiddeld.