Meningen

De eerste twee X-Men films, geregisseerd door Bryan Singer, waren zeer menselijke films met een duidelijk thema, afgewisseld met sterke actie en ingevuld met goede acteurs. Helaas waren het derde deel en het vierde deel al een pak minder door hun rommeligheid en hun wat mindere verhaal. Toen ik hoorde dat Matthew Vaughn het 'vijfde' deel ging regisseren kreeg ik al wat meer interesse, ik heb alle films gezien die de Brit tot zover heeft gemaakt en die bevielen mij allemaal prima. Afijn, ik ben dus met redelijk hoge verwachtingen (en uiteindelijk ingeloste verwachtingen) naar deze film gegaan.

De opening van de film vond ik slechts redelijk. Het begon met Erik die werd opgepakt door de Duitsers en het hek verboog (ik dacht: dit hebben we toch al gezien?), vervolgens krijgen we Xavier te zien toen hij nog kind was, maar man... wat speelde dat kind geforceerd, zeg. Ook dat hij zomaar een of ander blauw wezen zijn huis binnenlaat vond ik een beetje raar (vinden zijn ouders dat wel goed?). Als we dan teruggaan naar Erik, wordt het al wat beter. Sterke scène waarin Sebastian Shaw de moeder van Erik doodschiet, als dan Erik compleet losbarst en gaat krijsen gaat het wat mij betreft weer een beetje over the top.

Goed, de twee hoofdpersonen zijn inmiddels volwassen en dat is waar de film pas echt goed wordt. Je merkt meteen dat Fassbender en McAvoy genieten van hun rollen en beiden zetten charismatische prestaties neer die zich de hele film doorzetten. Ook alle andere frisse, nieuwe mutant-gezichten waren allemaal leuk gespeeld en beter uitgediept dan in X-Men: Origins en The Last Stand, maar toch verliest Vaughn nooit de focus op zijn twee hoofdpersonen. De vijand waar ze achteraan zitten, Sebastian Shaw, is ook een erg leuke toevoeging aan het X-Men universum, heerlijk gespeeld door Kevin Bacon.

En zo kabbelt de film lekker door. Hier en daar wat actie, dan wat goede karaktermomenten, een lekker tempo, er valt altijd te genieten van de acteerprestaties, het koude oorlog verhaal dat rustig, maar goed wordt opgebouwd en dan af en toe ook nog eens een cameo ('Go fuck yourself' ). Mocht je je dan nog vervelen (wat al bijna onmogelijk zou moeten zijn) dan heb je altijd nog die twee ongelooflijk mooie, ronde tieten van January Jones om naar te kijken. Jezus Christus, zeg!

Bij de climax, echter, stijgt de film wat mij betreft nog wat in niveau. De actiescènes zijn daar erg vermakelijk en erg goed gemaakt en ik vond Eriks confrontatie met Shaw zeer sterk. De manier waarop hij overliep naar de 'dark side', vond ik goed gemaakt en ook even lekker groffe actie als Erik die munt door Shaws kop raast, een betere pay-back hadden ze voor hem niet kunnen bedenken. Vervolgens sluit alles netjes aan op de eerste X-Men film: Xavier is verlamd ('Next thing you know is i'm growing bald' ), Erik is de vijand en Mystique heeft zich bij Erik aangesloten. Helaas eindigt de film dan wel weer wat minder. Als Erik en co. Emma Frost uit de gevangenis gaan bevrijden. Ik vind dat Erik er met zijn helm (waar hij blijkbaar nog twee hoorntjes op had gemaakt) een beetje belachelijk uitziet en de zin 'I prefer to be called Magneto' vond ik ook een beetje tegenvallen.

Conclusie:
Met hier en daar misschien een paar kleine minpuntjes is X-Men: First Class weer een van de betere X-Men films, met een vlot script, goede regie, sterke acteerprestaties, een leuk verhaal en mooie actiescènes. Het deed me af en toe wel een beetje denken aan de verfrissing die Star Trek was twee jaar geleden.

4,0 sterren