Meningen

Lang geleden heb ik deze film een keer gezien. Ik was toen nog een een jaar of dertien en had wat moeite met het rustige tempo, het ingewikkelde verhaal en de harde thema’s die in deze film speelden. Mijn conclusie destijds was: niks aan. Nu, een aantal jaar later en een stuk wijzer, is het grappig om een film te kijken die je jaren geleden (toen je nog kind was) dodelijk saai vond, terwijl je nu tot de conclusie komt dat het eigenlijk best een sterke film is. Want dat bleek No Country For Old Men zeker te zijn.

Nu vond ik het tempo nog steeds traag, maar de film blijft boeien door de aangrijpende personages en acteerprestaties, het spannende verhaal en diens sfeervolle uitvoering daarvan. Het script is ijzersterk en gaat uit van een goed oplettende kijker door verre van uitleggerig te zijn. Verder kon ik het script bijna geen enkele keer betrappen op een cliché en waren de dialogen zeer scherp. Door die aspecten wordt het geduld van de kijker niet al te hard getest en kan het trage tempo door de vingers worden gezien, hierdoor vermijdt de film ook meteen dat het te gehaast wordt.

Het probleem is wat mij betreft alleen dat het op het einde een beetje inzakt. Het kost flink wat denkwerk (of ik ben gewoon dom) om alle losse eindjes aan elkaar te knopen en ik heb wat moeten opzoeken op het internet, maar dat is een resultaat van goed schrijfwerk en ik juich het vaak toe dat filmmakers risico nemen en de kijker zelf laten nadenken in plaats van alles aan hen voor te kauwen. Het is alleen jammer dat op ongeveer driekwart van de film de hoofdpersoon door de Mexicaanse drugshandelaars wordt doodgeschoten en het feit dat je nog niet eens te zien krijgt hoe hij sterft en sheriff Bell vervolgens klakkeloos de hoofdrol overneemt laat mij met een onbevredigend gevoel achter. Het was in mijn ogen een beetje van: ‘Huh? Oh, nou is ie dood.' Ook eindigde de film nogal plotseling: terwijl je nog aan het nadenken was wat nou de clue was van de dromen die Bell had gehad, was het al afgelopen, ook zo’n einde van: ‘Oh. Nou is ie afgelopen.’

Gelukkig bevat de film wel een hoge inzet van heel de cast, vooral Javier Bardem is natuurlijk te prijzen in de rol van Chigurh – die oscar heeft hij niet voor niets gewonnen! Verder zijn er natuurlijk een paar mooie, memorabele scènes die erg creatief waren en creativiteit is altijd te bewonderen, zeker in deze tijd van filmmaken.

Mijn conclusie is dat de film een erg sterk script heeft, een prima verhaal waar het op is gebouwd, waarin sterke personages verwerkt zitten die stuk voor stuk goed worden vertolkt door hun acteurs, met in het bijzonder Bardem, die een memorabele schurk neerzet. Het einde is naar mijn inziens een beetje teleurstellend omdat de hoofdpersoon zo plotseling sterft en de film vervolgens nog een minuut of twintig doorkabbelt. Ook is het af en toe goed nadenken, maar als je dan vervolgens de missende puzzelstukjes in je hoofd op het internet leest besef je pas hoe een sterk schrijfwerk deze film bevat. Ik twijfel tussen de 3,5 en de 4,0 sterren, maar ik denk dat ik dankzij sommige zeer sterk uitgevoerde scènes toch naar de 4,0 neig.

4,0 sterren