Gisteravond eindelijk na zo veel jaren weer eens Terminator 2: Judgment Day bekeken. Onlangs de blu ray aangeschaft (directors cut). Deze langere versie had ik nooit eerder bekeken. T2 is niet alleen een van de beste actiefilms ooit gemaakt, het is ook een technisch meesterwerk dat ruim 30 jaar later nog steeds fris en indrukwekkend aanvoelt. Cameron weet als geen ander spektakel te combineren met diepgang (emotioneel niveau). Toen Schwarzenegger met de kraan naar beneden werd getakeld (de smeltoven in), dat was bijna dezelfde shot als in de film Titanic als Rose toch besluit om de Titanic te verlaten (en haar geliefde achter blijft). Prachtig. De verbluffende visuele effecten (baanbrekend voor die tijd), met name de vloeibare metaalkrachten van de T-1000, zijn een lust voor het oog.
De andere actiescènes worden prachtig in beeld gebracht. Niet te druk, wel heel groots maar het blijft overzichtelijk (iets waar modernere actiefilms van kunnen leren). De dreigende muziek wordt perfect afgestemd op het verhaal. En wat speelt Robert Patrick geweldig zeg. Die man straalt een en al angst uit.
Wat T2 echt bijzonder maakt, is dat het meer is dan alleen een spektakel film. Hieronder schuilt een emotioneel verhaal over menselijkheid en opoffering. Dit had ik al eerder benoemd, daar is Cameron een meester in. Arnold Schwarzenegger geeft een iconische vertolking van de T-800 robot. Zijn uitspraken zoals ‘Hasta La Vista, Baby’ zijn tijdsloos.
Meer dan dertig jaar na de première blijft Terminator 2 niet alleen een technisch hoogstandje, maar ook een film die vermaakt, maar vooral ook raakt. Een meesterwerk dat zijn tijd ver vooruit was en dat vandaag de dag nog steeds ongeëvenaard aanvoelt. *****
