Meningen

'The Killer Inside Me' is de verfilming van een pulproman van auteur Jim Thompson. Thompson kende zijn meest productieve dagen in de jaren '50, maar de meeste erkenning voor zijn boeken ontstond na zijn dood in de jaren '80. 'The Killer Inside Me', één van zijn populairste romans, is een boek dat al decennia interesse opwekt in Hollywood, maar nog nooit deftig is kunnen verfilmd worden. Uiteindelijk werd het boek opgepikt door de veelzijdige regisseur Michael Winterbottom die zich trachtte te wagen aan dit donker verhaal over een zieke geest. Resultaat is een film die wel weet te boeien,maar uiteindelijk redelijk oppervlakkig blijft in zijn bedoeling.

'The Killer Inside Me' is een verhaal dat draait om geweld en de donkere gewelven van het mens-zijn. Geweld is ook wat je in deze film voorgeschoteld krijgt. De film kende op sommige filmfestivals al wat controverse om zijn sterke en expliciete misogyne scènes. Het hoofdpersonage Lou Ford koestert een afwijkende seksuele appetijt voor het andere geslacht en is hierin zeer gewelddadig aangelegd. De film wordt verteld vanuit het standpunt van deze sociopaat waarbij je als kijker geen enkele andere keuze hebt om mee in zijn leefwereld te stappen.

Toch bleef voor mij deze leefwereld wat aan de oppervlakkige kant. Oké, Casey Affleck is meer dan uitmuntend in de rol van krankzinnige sociopaat. Met een minimum aan emoties weet hij zich in het begin van de film te profileren als mister nice guy en naarmate de film vordert kruipt hij dieper en dieper in de huid van deze vrouwenhatende en gewelddadige gek. Aan de acteerprestatie van Casey Affleck is dus weinig of niets aan te merken. Het is vooral de omkadering van het personage dat mij frustreerde. Je krijgt enkele beelden te zien van Lou's jeugdjaren en zijn bizarre relatie tot zijn moeder. Dit is hetgeen waar je het mee moet doen en zijn persoonlijkheid volledig moet verantwoorden, mager naar mijn mening. Een goede basis om mee te beginnen, maar ik had toch liever wat meer psychologische achtergrond mee gehad op dit vlak.

Dit is ook het geval bij de eigenlijke verhaallijn van de film. Je krijgt een sociopaat voorgeschoteld, je krijgt enkele storende beelden te zien, maar je voelt nooit echt dat gevoel van totaal afgrijzen voor Lou's daden. Ook sympathie voor Lou wordt er ook niet opgeroepen, waardoor het personage eigenlijk eindigt als een halfvol vat. Ook al wordt de film vertelt vanuit het standpunt van deze killer, je blijft meestal maar een toeschouwer en wordt nooit echt voor de volle 100% meegetrokken in zijn zieke geest.

Wat wel een sterk aspect van de film is zijn zijn acteurs, Affleck even buiten beschouwing. Zo heb je een goede Simon Baker(beter bekend als The Mentalist) in een rol van een agent die zijn verdenking van Lou niet onder stoelen of banken steekt. Ook lang geleden dat we Bill Pullman nog is hebben gezien die even mag opduiken als een excentrieke advocaat. Elias Koteas, één van mijn favoriete bijrolacteurs van het moment, is ook zeer present als vriend van Lou. Dan heb je nog de twee dames, Jessica Alba en Kate Hudson, die misschien nooit een oscar zullen winnen, maar doen wat ze moeten doen zonder ooit ergerlijk in de weg te lopen.

'The Killer Inside Me' is een degelijke poging geworden om het soms onverfilmbaar verklaarde boek van Jim Thompson te verfilmen. Het is geen topper of psychologisch meesterwerk geworden, wat misschien wel had gekund, maar daar was de uitwerking juist iets te mager voor. Stiekem vraag ik mij af wat dit verhaal in de handen van de gebroeders Coen had geworden, ik weet niet waarom, maar ik vraag het mij af.