Meningen

Een leuke komedie, zij het soms wat cliché. Goed acteerwerk van de jonge hoofdrolspelers en vooral van Nighy.

Deze verschrikkelijke film verdient het eigenlijk niet geassocieerd te worden met een meesterwerk als het eerste deel.
Het idee van de film is dat, op de een of andere manier, de demoon uit de eerste film nog steeds ergens in Regan aanwezig is en haar opnieuw over wil nemen.
Haar psychiater wil met een belachelijk apparaatje haar onder hypnose brengen, en zo somehow in haar herinneringen te kijken. Hierbij komt een flashback langs van het exorcisme jaren eerder. Jason Miller wilde niet meewerken aan de film dus wordt in deze film pater Merrin geprezen als "de held die Regan redde".
Wel aanwezig is een andere pater, Lamont, gespeeld door Richard Burton. Na 4 jaar heeft de kerk namelijk besloten dat ze misschien toch onderzoek zouden moeten doen naar het exorcisme en de dood van Merrin en een hier niet nader genoemde pater.
Burton's karakter reist later af naar Afrika, om een man op te zoeken die als kind ooit ook bezeten was door dezelfde demoon als Regan. De flashback naar dit verhaal, en de scènes van Burton in Afrika zijn zo onduidelijk en verwarrend dat imo voor een behoorlijk deel van de film totaal niet duidelijk is wat er gebeurt. De manieren waarop bepaalde scènes gefilmd zijn helpen zeker niet.
Later in de film vinden er ook nog wat scènes plaats bij een replica van het huis in Georgetown uit de 1e film.

Het acteerwerk is veelal totaal niet bijzonder, maar Richard Burton acteerde in deze film toch wel noemenswaardig slecht, wellicht zijn slechtste acteerprestatie ooit. Zijn karakter mist de sympathie die pater Damian in de eerste film had en is lang niet zo interessant als Merrin. Aangezien Burton zo'n belangrijk karakter speelt heeft dat z'n weerslag op de film.

Het feit dat in het eerste ca. half uur al meerdere grappen zaten over mensen die er "lelijk" of "anders" uitzien, is een goed signaal van het niveau van de film.
En ben je op zoek naar een reclame van anderhalf uur, dan ben je aan het goede adres.
Wanneer de twee hoofdpersonen hun baan kwijtraken, komt Vaughn's karakter ineens tot de conclusie dat Google op de een of andere manier de oplossing is voor al hun problemen, dus in no-time solliciteren ze via Google Hangouts naar stageplekken.
Eén werknemer verdedigt hun sollicitatie, en zo worden ze aangenomen.
Wanneer ze bij Google aankomen, volgen uiteraard een aantal uitgebreide shots van het Google-gebouw en het idyllisch ogende complex eromheen.
Oh, en dan moeten ze even wachten, want daar komt de Google-auto langs; een auto die zichzelf kan besturen!
Vervolgens wordt Google neergezet als een soort Willy Wonka-achtig bedrijf, waar alle werknemers/stagiares belachelijke hoedjes opkrijgen, terwijl ze allerlei taken moeten volbrengen die niets te maken hebben met het werk wat ze zouden moeten doen.
De andere interns bestaan uit kinderachtige en stereotype karakters.
Laat deze troep links liggen.