Meningen

Inmiddels een maand later aangeschaft en gezien. Toch wel een intrigerend stukje cinema. De eerste 45 minuten zijn zoals gezegd (op twee momentjes na) een stilstaand shot van een besneeuwd landschap. Saai? Nee, misschien wel het meest fascinerende stuk van de film. Onverklaarbaar eigenlijk, maar direct trok het mij. De aanpak van Sokurov in dit stuk is eigenzinnig en toch op zijn eigen manier briljant.

Verder legt de film op een on-sentimentele wijze bloot wat voor een krankzinnigheid de hele situatie (en oorlog in zijn algemeen) eigenlijk is. Soms neemt Sokurov wel érg lang de tijd om een scène te pakken, meestal interesseerde het maar een enkele keer trok het de aandacht compleet weg. Uiteindelijk een vreemd werkje waar men ontzettend veel over na kan denken (wat is nou bv. de functie van die eerste 45 minuten? Is het een metafoor voor het leven wat de soldaten leiden? En wat betekenen de laatste woorden: 'Het is tijd om terug te gaan naar Rusland. In Rusland is het nog steeds koud. Sneeuw en stilte. En geen ziel is.' Gaat het over het ontbreken van de Russische ziel - waar Sokurov het wel vaker over heeft -, of is het heel iets anders?). Vreemd doch fascinerend, moeilijk te beoordelen.

(Laat de kortfilm op de dvd maar voor wat het is.)

Magnifieke film, een dergelijk plot nodigt al gauw uit voor clichés en is erg breekbaar, maar de uitwerking is werkelijk fantastisch gedaan. Beklemmende sfeer, visueel prachtig geschoten en de emoties komen goed over. Kanttekening is dat enkele figuren te veel karikaturen zijn, hoewel dat waarschijnlijk met opzet zo is gedaan (om de mythe ervan te ondersteunen) komt het niet altijd goed over.

Eigenlijk past de plot totaal niet in een dergelijke film, maar dat maakt hem mijns inziens juist zo bijzonder. Absurd en ongeloofwaardig, maar tegelijk keihard en als realiteit gebracht.