Meningen

Film eergisteren gezien, maar de genialiteit begint zich nu pas helemaal door te sijpelen. Hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik behoefte krijg om hem nog een keer op te zetten.

Het grafische aspect is natuurlijk super, de soundtrack idem. Enkele erg mooie shots, oa de restaurantscene, ik denk dat het sinds de 'vliegscene' in La Haine geleden is dat ik tijdens een eerste kijkbeurt terugspoel om een scene nog eens te herbekijken.

Maar dat verhaal he. Aangezien ik tijd noch zin heb om 50+ pagina's aan reacties te doorbladeren om uiteindelijk wat ik bedoel te kunnen quoten gevolgd door een hippe 'dit', kan het best zijn dat wat ik te zeggen heb al gezegd is geweest.

Mijn interpretatie is de volgende: de meisjes zijn eigenlijk facetten van één popster en bij uitbreiding de popcultuur. Korine heeft dit op meta-niveau aangepakt en voormalige disney-poppetjes hiervoor gecast (zie ook casting van Gucci Mane en James Franco als RiFF RAFF?). Selena Gomez speelt het brave aspect van de pop-cultuur, zij wil gewoon plezier maken en weet goed waar haar grenzen zijn, het meisje dat de auto bestuurt bij de overval is een soort van brugfunctie tussen haar en de andere twee. Franco is een blanke gangsta-rapper, hij wordt niet serieus genomen door het personage van Gucci Mane, maar kan evenzeer tot de 'in crowd' gerekend worden als die laatste (look at my shit!), het gaat niet meer om wie je bent, het gaat om wat je hebt. Nu is gangsta-rap normaal gezien meer theatraliteit dan werkelijkheid, Korine heeft het in de film werkelijkheid gemaakt omdat het functioneel is. In die zin is de film evenzeer een satire op pop-cultuur en haar excessen als een omarming ervan, zonder pop-cultuur was deze film er niet eens geweest. Materialisme als nieuwe religie, hoewel het het vage concept 'Spring Break' is dat als spirituele ervaring naar voor wordt geschoven, moest het geld ervoor wel ergens vandaan komen. Ervaringen moet je kopen. De twee meisjes die tot het einde blijven zijn de sociopatische elementen van een popster/popcultuur die de religie van het materialisme omarmen om in de ervaring, de roes te blijven.